Φθόνος κατά των αρίστων ή φθόνος κατά του Ανθρώπου;

του Αλέξανδρου Δρίβα*.

Πρόλογος και σύντομος σχολιασμός από την Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Λόγω ζέστης, ραστώνης, κολύμβησης και …ξεκούρασης η σελίδα υπολειτουργεί. Αλλά είναι μια ευκαιρία να αναδημοσιεύει εξαιρετικά άρθρα, συγγενικά με τα δικά της ενδιαφέροντα, όπως το παρόν. Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας κάνει μια θαυμάσια ανάλυση του μισανθρωπισμού που κρύβεται πίσω από την ισοπεδωτική εξίσωση του καλλίτερου, του ξεχωριστού, του άριστου, μέσα στην μετριότητα του συνόλου, ωσάν να θέλουν οι μισάνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αυτός να μην υπάρχει.

Γνωρίζω από εμπειρία ότι τα παιδιά δεν μισούν τον «πρώτο» συμμαθητή τους, ιδιαίτερα όταν αυτός έχει καλό χαρακτήρα, αρετή και ήθος. (Τα προβλήματα αρχίζουν όταν ο δάσκαλος κάνει διακρίσεις υπέρ του πρώτου, τον υπερεπαινεί, του φέρεται διαφορετικά.) Αντίθετα, οι συμμαθητές του τον σέβονται και κάπου βαθειά μέσα τους θα ήθελαν να είναι σαν αυτόν.

Ωστόσο, μη όντας σαν αυτόν, προετοιμάζονται να αποδέχονται τον εαυτό τους «όπως ΕΙΝΑΙ», αρκεί να προσπαθούν να αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους  -αυτό βεβαίως οι γονείς και ο δάσκαλος μπορούν να τους το εμπνεύσουν! Και ακόμη προετοιμάζονται να φτιάξουν την αυριανή κοινωνία σε υγιείς βάσεις, όπου ο καθένας έχει τη θέση που του αναλογεί ανάλογα με τις δυνατότητές του, αλλά όλοι απολαμβάνουν την ίδια εκτίμηση από το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκουν όπως  αυτοί με τις ξεχωριστές ικανότητες, την ίδια ποσότητα των παραγόμενων αγαθών και την ίδια αντιμετώπιση από την Εξουσία, τη Διοίκηση  και τη Δικαιοσύνη. Οι άριστοι μαθητές μπορούν να είναι εφαλτήριο ανόδου μιας κοινωνίας σε όλους τους τομείς, αρκεί οι «ιθύνοντες» να τους αναγνωρίζουν το ρόλο αυτό.

Ας κάνουμε κάτι…

Ένα σύντομο αλλά σημαντικό άρθρο, με τίτλο «Η Σημαία», ανάρτησε ο κ. Νίκος Ιγγλέσης στην ιστοσελίδα του, greekattack. Το αναδημοσιεύω και εδώ, βάζοντας όμως τίτλο «Ας κάνουμε κάτι…» που είναι το μήνυμα του  σχολίου μου, ως επιλόγου, στο άρθρο αυτό.

Πώς μεταβληθήκαμε από Έλληνες σε νεοέλληνες.

Το θέμα της μετάλλαξής μας από Έλληνες ούτε καν σε νεοέλληνες, αλλά σε ένα άμορφο «τίποτα», είναι το αγαπημένο μου. Άρχισα να το ερευνώ από το 2013 που έγραψα το παραπλεύρως βιβλίο και το θέμα που πραγματεύεται το άρθρο που ακολουθεί (ξένη ανάρτηση)  θίγεται σπερματικά -ίσως περισσότερο- στο βιβλίο αυτό.

Και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν υπάρχουν άνθρωποι που γονιμοποιούν αυτά τα σπέρματα (είτε τα γνωρίζουν είτε όχι -οι ιδέες κυκλοφορούν δυναμικά στον «κόσμο των ιδεών») και τα αναπτύσσουν ως ολοκληρωμένη καρποφορία, ώστε να διαδίδονται όλο και περισσότερο. Μήπως ως -και όσοι- Έλληνες κατανοώντας τι ακριβώς έχει συμβεί, ανανήψουμε και αρχίσουμε ξανά να πίνουμε και να τρεφόμαστε από τα νάματα της Συμπαντικής σοφίας του γένους  μας.

Και μήπως ζωντανέψει μέσα μας η περηφάνεια που μας αρμόζει, ως ανήκοντες στη θεογενή αυτή φυλή των ΕΛΛΗΝΩΝ.  Γιατί αν το άλας (των Ελλήνων) μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσεται η ανθρωπότητα; Τα δηλητήρια της ΝΤΠ  την σκοτώνουν ψυχή τε και σώματι και ουδόλως  την «νοστιμίζουν» και την μορφοποιούν εν Θεώ, ώστε και αυτή να μορφοποιήσει έναν ανάλογο Πολιτισμό. Και έτσι οδηγούμεθα στο πολιτισμό του απόλυτου Σκότους, του πιο φρικτού Μεσαίωνα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Εκτός εάν…

Μια γυναίκα που αγωνίζεται έχει την ανάγκη μας.

Μια φίλη και γνωστή όλων όσων προσπαθούμε να ενημερωθούμε από το διαδίκτυο, μια γυναίκα που αγωνίζεται με “νύχια και με δόντια” για τη λευτεριά της πατρίδος μας, χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον, βάζοντάς τα με όλους τους πανίσχυρους, εντός και εκτός κομμάτων.

Μια φίλη και γνωστή που προσπαθεί σκληρά να δημοσιοποιεί όσα αποκρύπτουν τα καθεστωτικά μμε, φροντίζοντας για τη δική μας σωστή ενημέρωση, αλλά και τη διαμόρφωση της γνώμης μας χωρίς τον επηρεασμό της από την χειραγώγηση και από όλες τις αποχρώσεις της γκρίζας έως κατάμαυρης προπαγάνδας, η κ. Πόπη Σουφλή, προέβη στην στην πάρα κάτω ανάρτηση, την οποία  αναδημοσιεύω.

Το “παίγνιο” του δημοψηφίσματος για Συνταγματικό Δικαστήριο.

Κυκλοφορεί η είδηση ότι ο Τσίπρας ετοιμάζει δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε ένα Συνταγματικό Δικαστήριο αντί του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Είναι γνωστό σε όλους τους Έλληνες που δεν έχουν “αριστερά” συμφέροντα ότι ο Αλέξης Τσίπρας δε “χρωστάει καλό” σε αυτή τη χώρα, όπως χαρακτηριστικά το λέει ο λαός. Ο,τι αποφασίζει και ό,τι πράττει είναι μέσα στα πλαίσια τακτικισμών προς το συμφέρον τού ίδιου και δευτερευόντως του κόμματός του. Ίσως ούτε καν του κόμματός του, αλλά του κομματικού περιβάλλοντος, εν είδει αυλής, που τον στηρίζει και το…στηρίζει. Αλληλοστηρίζονται (αμοιβαία γαρ τα «αριστερά» συμφέροντα) για να προχωράει το έργο του ολικού μετασχηματισμού αυτής της πατρίδας σε πολυπολιτισμικό, πολυφυλετικό, εθνο-μηδενιστικό, εξευτελισμένο και παντελώς ξεπουλημένο προτεκτοράτο.

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

 

Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής(;) “Δημοκρατίας” υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο το ζεύγος Ρουβά; Γιατί αυτό το ζεύγος και όχι ένα ζευγάρι αστέγων για να τους προφέρει λίγη ώρα θαλπωρής και μια, έστω “τυπική”, συμπαράσταση;

Τι πάρα πάνω έχει το ζεύγος Ρουβά από ένα ζευγάρι αστέγων που μπορεί και να είναι ασύγκριτα πιο καλλιεργημένο, ψυχικά και νοητικά, από το “διάσημο” αυτό ζεύγος;

Προσοχή-προσοχή: σοβαρή(ές) προβοκάτσια(ες) “εν όψει”!

Διαβάζουμε σήμερα, 16/7/2017, την είδηση: κουκουλοφόροι επιτέθηκαν  και χτύπησαν Ελληνοαυστραλό, μπροστά στα μάτια της οικογένειάς του, της μητέρας, της συζύγου και της κόρης του , που λιποθύμησε, όταν είδε τον πατέρα της χτυπημένο και γεμάτο αίματα. Όλοι, επικείμενης της αναχώρησής τους για Αυστραλία, είχαν βγει για ψώνια στην Ερμού, το εμπορικό επίκεντρο της Αθήνας. Αναφέρεται στην είδηση ότι όταν τους προπηλάκιζαν τους φώναξαν: “μην ψωνίζετε”!

Η επίθεση συνέβη μετά το τέλος της πορείας διαμαρτυρίας των εργαζομένων στα εμπορικά καταστήματα, που δε θέλουν να μεταβληθούν σε σύγχρονους σκλάβους. Ούτε μια ανάσα σχόλης και ξεκούρασης να μην τους επιτρέπεται στη ζωή τους.

Ένας αντίλογος στον φιλοσοφικό λόγο του κ. Μάνου Δανέζη.

 

Κύριε Μάνο Δανέζη, σε μια εποχή που όλα πρέπει να είναι στο φως, επιτρέψτε μου να επικοινωνήσω με αμεσότητα και δημόσια (διαδικτυακά) μαζί σας, γράφοντας έναν αντίλογο στο δικό σας φιλοσοφικό λόγο, όπως τον έχετε εξάγει μέσα από την επιστήμη που υπηρετείτε, την επιστήμη της αστροφυσικής.

Η προσπάθεια που καταβάλλετε, μαζί με τον επίσης λαμπρό επιστήμονα και φίλο σας, κ. Στράτο Θεοδοσίου, για αλλαγή πολιτισμικού παραδείγματος, με άλλα λόγια για επαναχτίσιμο, σε ένα ανώτερο επίπεδο, του καταρρέοντος δυτικού πολιτισμού είναι έντονη, επίπονη και έως κάποιου σημείου επαινετή.

Για όσους δε γνωρίζουν τις επιστημονικές-φιλοσοφικές σας θέσεις, κάνω εδώ μια μικρή εισαγωγή, προσπαθώντας να μην παραλείψω τίποτα από τα ουσιώδη.

Άβουλο ον ή αυτεξούσιος ο άνθρωπος;

Είναι γεγονός ότι αυτό το ιστολόγιο, μέχρι τώρα τουλάχιστον, επιχείρησε αναφορές σε μερικά “βαριά” θέματα από αυτά που καταδυναστεύουν την ελληνική κοινωνία. Όμως οι δυνάμεις του δεν του επιτρέπουν να καταπιάνεται καθημερινά με ένα μεγάλο θέμα, γιατί αυτό απαιτεί πολλές ώρες δουλειάς και ιδιαίτερη προσοχή στο γράψιμο (εξ’ άλλου τα πολύ βαριά θέματα είναι και αυτά περιορισμένα σε αριθμό). Οπότε επέλεξε να αναρτά και πιο ελαφρά κείμενα όχι όμως ανούσια, κυρίως ενδιαφέροντες σχολιασμούς.

Ένα τέτοιο κείμενο είναι το παρόν, που γράφτηκε ως απάντηση σε σχόλιο αναγνώστη του άρθρου “Η καταιγίδα που έρχεται στην εκκλησία της Ελλάδος” στην ανάρτησή του στα “αττικά νέα” (εδώ) Πολλές φορές τα σχόλια σε άρθρα είναι τέτοια που ενεργοποιούν τον στοχασμό, για να μπορέσει να δοθεί μια σωστή απάντηση από τον αρθρογράφο ή από άλλον αναγνώστη. Με άλλα λόγια ο σχετικός διάλογος είναι συχνά εξ’ ίσου ενδιαφέρων με το ίδιο το άρθρο.

Σχόλιο:

Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει!

Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας (“Οι αδερφοφάδες”)

«Ας σταματήσει η Ορθόδοξη Εκκλησία να παιανίζει αυτό το πικρό τραγούδι του Οικουμενισμού»

Ακροθιγώς αναφερθήκαμε στο θέμα του Οικουμενισμού στο προηγούμενο άρθρο, τεράστιο και φλέγον, που σίγουρα δε “χωράει” σε ένα άρθρο, ούτε και σε πολλά. Απαιτείται σύσσωμη η κινητοποίηση της Εκκλησίας, κληρικών, μοναχών και λαϊκών προς αποτροπή των σχεδίων της Ν.Τ.Π. στην οποία, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, ανήκει και ο Πάπας και…πολλοί άλλοι εκ των ηγητόρων της προσπάθειας για εγκαθίδρυση στη γη μιας Οικουμενιστικής θρησκείας. Ενός αχταρμά όλων, που έχει ήδη χαρακτηριστεί ως Πανθρησκεία και η οποία τάχα θα συμβάλλει στην ειρήνευση και αγάπη όλων των λαών της γης.

Αυτό που ακολουθεί είναι ένα υπέροχο κείμενο του Γέροντος Γρηγορίου, καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Όπως το μελετούσα, μου ήρθαν στο νου τα λόγια του μακαριστού Μ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη που τα διάβασα πρόσφατα κάπου στο διαδίκτυο: “Όταν οι Επίσκοποι σιωπούν, τότε ακόμη και ένας μόνον μοναχός μπορεί να διασώσει την Ορθοδοξία.”!