Εισαγωγικό κείμενο

Προβληματίστηκα πολύ πριν αρχίσω αυτή τη νέα μορφή του απερχόμενου www.destopan.gr  Σε τι άραγε θα μπορούσε να ωφελεί ένα πάρα πάνω ιστολόγιο μέσα στα τόσα που υπάρχουν; Και σε τι ωφελούν οι συνεχείς αναφορές και σχολιασμοί της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας, όταν στην πράξη δεν κάνουμε σχεδόν τίποτα για να την αλλάξουμε; Και τι μπορώ πάρα πάνω να προσθέσω στην υπερπληθώρα των πληροφοριών και των άρθρων που αναρτώνται καθημερινά στα διάφορα ιστολόγια; Όλα αυτά τα ερωτήματα τριγύριζαν και τριγυρίζουν στο μυαλό μου.

Ωστόσο, επειδή από καιρού εις καιρόν τυχαίνει κάποιο θέμα να με κεντρίζει ιδιαίτερα και τότε μπορώ να γράψω κείμενα  που πράγματι έχουν κάτι καίριο να εκφράσουν, πήρα τελικά την απόφαση να διατηρήσω το ιστολόγιο και να αλλάξω τον τίτλο από “Δες το Παν” (destopan.gr)  σε “Δες το Όλον” (destoolon.com) προτιμώντας το ίδιο νόημα  να εκφραστεί σε πιο απλά ελληνικά.

Ίσως να μπορώ να γράφω ένα μικρό άρθρο κάθε μέρα ή  ένα μικρό σχόλιο, ίσως όμως  όχι. Το σίγουρο όμως είναι  ότι θα υπάρχει συχνά ένα άρθρο, είτε δικό μου είτε επιλεγμένο από άλλες αναρτήσεις, που κάτι σημαντικό θα έχει να προσθέσει στην προσπάθεια πολλών από μας να κατανοήσουμε την πραγματικότητα ως ΄Ολον, δηλαδή ως ένα αλληλεξαρτώμενο σύνολο. Και επίσης στην προσπάθεια να ανεβάσουμε τη συνειδητότητά μας μέχρι αυτή να αντικρίζει κατάματα την αλήθεια πραγμάτων και καταστάσεων, μα  πάνω απ’ όλα να αντικρίζει κατάματα την αλήθεια του εσωτερικού μας εαυτού αποκτώντας αυτογνωσία. Εαυτός και πραγματικότητα είναι αλληλένδετα. Ο τρόπος που “κοιτάζουμε” την πραγματικότητα,  ο τρόπος που μιλάμε γι’ αυτήν και δρούμε μέσα σε αυτήν  την συνδημιουργεί σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό. Με άλλα λόγια η συμβολή όλων μας  στο ποια είναι  η κοινωνικοπολιτική  πραγματικότητα μέσα στην οποία ζούμε  είναι μεγάλη.

Από αυτά προκύπτει και ο στόχος αυτού του ιστολόγιου.  Στόχος του είναι με όλες τις μικρές ή μεγάλες δυνάμεις του να συμβάλει στην αφύπνιση   των αληθινών Ελλήνων (εφ’ όσον υπάρχουν και οι κατ΄όνομα Έλληνες και οι ακόμα χειρότεροι) στο τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο, αλλά κυρίως στην Ελλάδα. ‘Οχι ειδησεογραφικά, (εξ’ άλλου δεν είμαστε ειδησεογραφικό site), αλλά προσπαθώντας να ανιχνεύει τα αίτια και τις στοχεύσεις όσων συμβαίνουν και ποια θα μπορούσαν να είναι τα “αντίδοτά” τους ώστε να επέρχεται κοινωνική δικαιοσύνη και κοινωνική συνοχή, πολιτική αναβάθμιση μέσα από αληθινά δημοκρατικές διαδικασίες  και αυξανόμενη αυτοσυνειδησία, γιατί από αυτήν την τελευταία ξεκινούν όλα. Είναι η πλήρης παραμέλησις και απαξίωσις της αυτοσυνειδησίας μας ως ατόμων και ως λαού, που επιτρέπει στις “λαοκτόνες” ελίτ να μας χειραγωγούν σε σημείο να γινόμαστε τα απόλυτα πιόνια στις θελήσεις και στους σχεδιασμούς τους.

Επίσης, το ιστολόγιο αυτό έχει στόχο έχει να συμβάλει στην ενότητα και την “έγερση” όλων των αληθινών Ελλήνων, ώστε όλοι μαζί να πετύχουμε μία νέα Εθνεγερσία και να φέρουμε σε αυτήν την πολύπαθη πατρίδα τα δώρα που της ανήκουν, γιατί σε αυτήν γεννήθηκαν. Τα δώρα αυτά είναι  η γνώση του εσωτερικού μας εαυτού, (το “Γνώθι σαυτόν”, με πρόθεση και στόχο να  να εξαγνιστεί και να διευρυνθεί η  συνείδησή μας) η κοινωνική, ατομική και νομική Δικαιοσύνη,  η Δημοκρατία, με άλλα λόγια ο εν γένει υψηλός Πολιτισμός.

Και όλα αυτά τα συνοψίζει και τα περιέχει μία έννοια που σημαίνεται με τη λέξη: Ελευθερία. Η ελευθερία από τα εσωτερικά δεσμά  βαθμιαία οδηγεί στην εξαγνισμένη συνείδηση. Η ελευθερία από τα δεσμά της άγνοιας είναι η ευρεία γνώση του Όλου, η διευρυμένη συνείδηση. Η ελευθερία από το εγωκεντρικό και εγωπαθές συμφέρον είναι η Δικαιοσύνη σε όλες τις εκφάνσεις της, την κοινωνική, την ατομική,  τη  νομική.  Και η ελευθερία από τα πολιτικά δεσμά είναι η δημοκρατία.

Εμπρός, λοιπόν, όλοι οι αληθινοί Έλληνες να ανυψωθούμε ως την ύψιστη έννοια της Ελευθερίας  ως ιδέα και πράξη. Γνήσιοι απόγονοι εκείνων που αποφάνθηκαν:

ΤΟ ΕΥΔΑΙΜΟΝ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ, ΤΟ ΔΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΤΟ ΕΥΨΥΧΟΝ.

Είσαι σε αρμονική σχέση με το Θεό (ευ-δαίμων, επειδή για τους αρχαίους η λέξη δαίμων σήμαινε τον Θεό), άρα ευτυχής, όταν είσαι ελεύθερος και είσαι ελεύθερος όταν είσαι γενναίος, ατρόμητος. Γενναίος είναι αυτός που δε φοβάται το θάνατο στη μάχη για το δίκιο και τη λευτεριά, αλλά είναι και αυτός που μπορεί να δει τα “σκοτεινά βάθη” του εαυτού του χωρίς να δειλιάσει και χωρίς να προσπαθήσει  να τα ωραιοποιήσει με απατηλούς τρόπους αυτοδικαίωσης. Και όταν τα δει, να  πάρει τη γενναία απόφαση να τα διαλύσει. Η πνευματική αυτή μάχη προς τις “αρχές και εξουσίες του κόσμου τούτου”, που βρίσκονται και μέσα μας, είναι ακόμα πιο σκληρή από τη μάχη σώμα με σώμα. Αλλά αυτός που θα εμμείνει σε αυτήν οπωσδήποτε θα νικήσει, αν επιζητήσει επί πλέον τη χάρη και την καθοδήγηση  του  Χριστού.