Παραχώρηση Εθνικού εδάφους με την κύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών

Παραθέτω το εξαιρετικά κρίσιμο άρθρο για τη συμφωνία των Πρεσπών του εξέχοντος Νομικού κυρίου Στέλιου Γρηγορίου, που το είδα σε πάρα πολλά ιστολόγια:  (εδώ) και (εδώ) και (εδώ)…

Το ακολουθεί σύντομο σχόλιο μου.

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΡΕΣΠΩΝ
του Στ. Γρηγορίου, Δικηγόρου LLM

Mετά την διάσπαση της ΟΛΔ Γιουγκοσλαβίας, από το 1991 μέχρι σήμερα δημιουργήθηκαν εξ υπαρχής επτά νέα κράτη, με βάση την αρχή του Διεθνούς Δικαίου «uti possidetis», ήτοι «από όσα εδάφη κατέχονται από αυτά». Δεν έγινε ποτέ δεκτόν από τον ΟΗΕ (όπως ακριβώς και εις την περίπτωση της πρώην ΕΣΣΔ) ότι τα αρτισύστατα κράτη διεδέχθησαν τα προγενέστερα συνιστώντα κράτη, με υπεισέλευση εις τα δικαιώματα και τις…
υποχρεώσεις τους, προδήλως προς αποφυγήν αναβιώσεως των υπό λανθάνουσα μορφή εθνικισμών. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το αποσχισθέν νότιο τμήμα της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, έγινε επισήμως δεκτό εις τον ΟΗΕ με απόφαση της Γενικής του Συνέλευσης ως αρτισύστατο κράτος, το οποίο συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά ενός κράτους, πλήν της ονομασίας, η οποία τελεί ακόμη και τώρα υπό την αίρεση της επιλύσεως της διαφοράς με την Ελλάδα ως προς το ονοματολογικό, φέρον προσωρινώς την γνωστή ονομασία FYROM, και τούτα βάσει των αποφάσεων 817/1993 και 845/1993 του Συμβουλίου ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η συσταθείσα από την τότε Ευρωπαϊκή Κοινότητα Επιτροπή Badinter, με την Γνωμοδότηση της υπ’ αρ. 6/11.1.1992 έκρινε οριστικώς ότι το κράτος με την προσωρινή ονομασία FYROM έφερε όλα τα αναγκαία νομικά χαρακτηριστικά που απαιτούνται για την αναγνώριση ενός κράτους εις τα πλαίσια του ΟΗΕ.
Συνεπώς, οι υφιστάμενες προ του 1991 διμερείς συμφωνίες μεταξύ Ελλάδος και ΟΛΔ Γιουγκοσλαβίας δεν επεκτείνονται αυτομάτως εις τις έννομες σχέσεις μεταξύ Ελλάδος – FYROM, παρά μόνον εφόσον τούτο ορίζεται ρητώς για πρώτη φορά εις την ειδική και νεώτερη Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 μεταξύ Ελλάδος – FYROM.
Την 17/12/1958 υπεγράφη μεταξύ της Ελλάδος/ΟΛΔ Γιουγκοσλαβίας διμερής Συμφωνία, «διά την προστασία, συντήρησιν, και ανανέωσιν των οροσήμων (χερσαίων και πλωτών) επί των Ελληνογιουγκοσλαυικών συνόρων και διά την πρόληψιν, παρεμπόδισιν, τρόπων εξετάσεως και διευθετήσεως των μεθοριακών επεισοδίων» (ΦΕΚ 117/1958, τ. Α’), με την οποία κατ’ ουσίαν οριοθετήθηκε η Λίμνη των Πρεσπών και ειδικώτερα εις το Αρθρο 2 αυτής ορίζεται ρητώς και αναλυτικώς με γεωγραφικές συντεταγμένες η οριοθετική γραμμή μεταξύ των δύο συμβαλλομένων κρατών.
Η οριοθέτηση αυτή της Λίμνης των Πρεσπών έλαβε υπόψιν την αναλογία των εδαφών μεταξύ των τριών γειτονικών κρατών, τα σύνορα των οποίων συγκλίνουν εις το λεγόμενον Ελληνο-Γιουγκοσλαυικό-Αλβανικό τριεθνές, ήτοι επί Βορείου γεωγραφικού πλάτους 40ο 51΄΄ 20΄΄ και Ανατολικού γεωγραφικού μήκους 20ο 59΄14΄.
Εν τούτοις, μετά την Συμφωνία των Πρεσπών, τίθεται ως ζήτημα ο εκ νέου καθορισμός των γεωγραφικών συνόρων μεταξύ Ελλάδος και του κράτους των Σκοπίων, καθόσον η ενδεχόμενη ένταξή του εις τον ΟΗΕ υπό την νέα Συνταγματική του ονομασία, κατά τις πρόνοιες της εν λόγω Συμφωνίας, επιβάλλει και τον εκ νέου καθορισμό των συνόρων του, βάσει της νέας ιστορικώς διαμορφωθείσης αναλογίας εδαφών των τριών γειτονικών κρατών Ελλάδος – Σκοπίων – Αλβανίας.
Η Ελλάδα αποδεχόμενη σιωπηρώς εις την παρούσα φάση την προ υφιστάμενη οριοθέτηση μεταξύ των τριών γειτονικών κρατών, κατ’ ουσίαν αποδέχεται ότι η αναλογία εδάφους μεταξύ Ελλάδος – ΟΛΔ Γιουγκοσλαυίας και Ελλάδος – FYROM παραμένει αμετάβλητη, παρότι η έκταση της FYROM αποτελεί περίπου το 1/8 του αρχικού ομοσπονδιακού κράτους, του οποίου αποτελούσε συνιστόν ομόσπονδο κράτος.
Τούτο, εν ολίγοις, σημαίνει ότι με την Συμφωνία των Πρεσπών και με την έλλειψη εις αυτήν οιασδήποτε νομικής πρόνοιας επαναοριοθετήσεως της λίμνης των Πρεσπών, έστω και εις το άμεσον προβλεπτό μέλλον, με βάση τα νέα εδαφικά δεδομένα μεταξύ των δύο συμβαλλομένων κρατών, επέρχεται σιωπηρώς συμφωνία προς ουσιώδη παραχώρηση σημαντικού εθνικού εδάφους εντός της Λίμνης των Πρεσπών εκ μέρους της Ελληνικής Δημοκρατίας υπέρ του κράτους υπό την προσωρινή ονομασία FYROM.

Πέραν της εθνικώς απαράδεκτης σιωπηράς παραχωρήσεως εθνικού εδάφους, χωρίς ουδεμία πρόνοια εις την μονογραφείσα Συμφωνία και χωρίς εκτενή συζήτηση εντός του Ελληνικού Κοινοβουλίου προς τούτο, τίθεται αδηρίτως το μέγα πολιτικό ζήτημα ότι η Συμφωνία των Πρεσπών απαιτείται να κυρωθεί με την ψήφο 180 βουλευτών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, λόγω της αδιαμφισβήτητης παραχωρήσεως σημαντικού εθνικού εδάφους εις την Λίμνη των Πρεσπών και δεν αρκεί η απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών, παρότι τούτο εντελώς τυπικώς είναι συνταγματικώς επιτρεπτόν.

Η παράλειψη τούτη, κρινομένη ως ουσιώδης, καθιστά την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών απολύτως άκυρη και μη παράγουσα έννομα αποτελέσματα εξ επόψεως Διεθνούς Δικαίου.

 

 Το σχόλιο μου
Λίγα άρθρα μου έχουν δώσει τόση ελπίδα ή καλύτερα να πω τόση σιγουριά βεβαιότητας νίκης σε κρίσιμα θέματα της εν γένει πορείας της πατρίδος μας, όσο το παραπάνω άρθρο του  κ. Στέλιου Γρηγορίου. Και τούτο διότι πρωτοεισάγει έναν όρο ακυρότητας της συμφωνίας των Πρεσπών, ο οποίος, αν δε με ξεγελά η ενημέρωση μου, ίσως διέλαθε της προσοχής των νομικών και ερευνητών που εξέτασαν ως τώρα σε βάθος τη συμφωνία των Πρεσπών και τους λόγους για τους οποίους είναι άκυρη ή ακυρωτέα.

Και ο όρος αυτός είναι τόσο “χειροπιαστός” και άμεσος, ώστε εκτός από το ότι καθιστά άκυρη την (προ)συμφωνία των Πρεσπών και μη παράγουσα έννομα αποτελέσματα ως προς το Διεθνές Δίκαιο, επί πλέον θεμελιώνει με ακαταμάχητη τεκμηρίωση την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας στους ενεχόμενους στην κύρωση της.

Διά της συμφωνίας των Πρεσπών, παραχωρείται σιωπηρώς έδαφος στη ΦΥΡΟΜ που δυνητικά ανήκει στην Ελλάδα βάσει του διεθνούς Δικαίου. Και τούτο διότι τα σύνορα εντός της λίμνης χαράχτηκαν κατ’ αναλογίαν του εδαφικού μεγέθους των τριών χωρών που συναντώντο εκεί, της Ελλάδος, της Γιουγκοσλαβίας και της Αλβανίας. Όμως τα δικαιώματα από διμερείς ή διεθνείς συνθήκες διαλυθείσας χώρας, όπως τονίζει ο κ. Γρηγορίου, δεν μεταβιβάζονται στις χώρες που δημιουργούνται από τον κατατεμαχισμό της.

Κατά συνέπεια, μην περιλαμβάνοντας η συμφωνία των Πρεσπών ρητό όρο για επαναχάραξη συνόρων, η οποία ευνοεί πολύ την Ελλάδα καθ όσον το τμήμα της λίμνης που θα αναλογεί στη FYROM είναι πολύ μικρότερο, τυπικά και ουσιαστικά παραχωρεί στη FYROM έδαφος, το οποίο βάσει του διεθνούς Δικαίου ανήκει στην Ελλάδα. Στο χάρτη μπορείτε να δείτε τη σημερινή κατανομή της λίμνης όπου η ΠΓΔΜ, καταλαμβάνοντας το κομμάτι της Γιουγκοσλαβίας παίρνει, χωρίς να τη δικαιούται, «τη μερίδα του λέοντος»!

Η κατηγορία για εσχάτη  προδοσία θα μπορεί να αφορά: 

α. Τους βουλευτές που θα επιμείνουν να την κυρώσουν στη Βουλή των Ελλήνων με την απόλυτη πλειοψηφία των μελών της -151 βουλευτές, ενώ λόγω της εδαφικής  παραχώρησης απαιτούνται 180. 

β. Τον ΠτΔ, ο οποίος οφείλει να μην προσυπογράψει την “κύρωση” μιας τέτοιας οδυνηρής συμφωνίας διά της οποίας η Ελλάδα χάνει εκτός των άλλων και δικαιούμενο έδαφος, αν αυτή κυρωθεί με την ισχνή πλειοψηφία των 151 βουλευτών, ενάντια στα προβλεπόμενα υπό του Συντάγματος και ενάντια στην πλειοψηφική βούληση του ελληνικού λαού, βεβαιωμένη διά όλων των μέχρι τώρα μεγαλειωδών και συνεχών αντιδράσεων του.

Κλείνοντας το μικρό αυτό σχόλιο στο άρθρο του κ. Γρηγορίου, σκέφτομαι τι παιχνίδια παίζει μερικές φορές η Νέμεσις ή καλύτερα να πω η Θεία Δικαιοσύνη. Η ίδια η λίμνη των Πρεσπών μετασχηματίζεται σε υγρό “τιμωρητικό” τάφο της συμφωνίας των Πρεσπών!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *