«Έλληνες, τι φοβάστε ορέ;» (Θεόδωρος Κολοκοτρώνης)

      Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «ΤΟ ΧΩΝΙ» στις 24.5.20015, πλην όμως πολύ «συντομευμένο».

      Εδώ παραθέτω το πλήρες.

Στην παρούσα φάση της ιστορικής μας πορείας, είναι αναγκαίο όλοι εμείς οι Έλληνες να δώσουμε μάχη ενάντια στο φόβο, μέσα μας και στον περίγυρό μας. Η καλλιέργεια φόβων ανήκει στις τεχνικές χειραγώγησης που χρησιμοποιεί το παγκόσμιο οικονομικο-πολιτικό Σύστημα, για να εδραιώνει, χωρίς αντιστάσεις, την κυριαρχία του. Οι Έλληνες εντολοδόχοι του παγκόσμιου Συστήματος έχασαν τη διακυβέρνηση της χώρας κατά τις τελευταίες εκλογές. Ωστόσο, δεν παύουν, από όποια θέση κατέχουν, να ενεργούν ανθελληνικά, υπηρετώντας ξένα και ενάντια προς το “κοινό συμφέρον” -όχι μόνον το οικονομικό- όλων των Ελλήνων, παρ όλο που τους έφεραν σε σημείο σχεδόν καθολικής απόγνωσης. Όμως η Ελλάδα που υποφέρει τους είναι αδιάφορη, οι πολίτες της δεν είναι παρά μια σειρά από νούμερα στους οικονομικούς υπολογισμούς των μεγάλων συμφερόντων. Επί πλέον, προσπαθούν να μετακυλήσουν στον Έλληνα την ευθύνη για όσα συμβαίνουν ώστε, πλην του φόβου, να παραλύει και από την ενοχή. Κυβέρνησε, άραγε, ποτέ ο Έλληνας πολίτης αυτόν τον τόπο, για να έχει ανάλογες ευθύνες; Ψηφίζει και την επόμενη μέρα είναι ήδη στο περιθώριο, απλός θεατής σε ένα έργο που αφορά την ύπαρξή του, τον πολιτισμό του, την πατρίδα του. (Ακόμα και το δημοψήφισμα, ένα αναγκαίο εργαλείο για να εκφράσει τη βούλησή του, το θεώρησε περιττό κάποιο νεοφώτιστο πολιτικό τσιράκι συμφερόντων.) Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει με ένα νέο Σύνταγμα και όλοι μαζί θα το παλέψουμε. Όμως τώρα το θέμα μας είναι άλλο.

Η παρούσα κυβέρνηση δείχνει να έχει την πρόθεση να τηρήσει περίπου όσα υποσχέθηκε. Και πρέπει να στηριχτεί, για να νικήσει. Όχι, όμως, όπως προσπαθεί η ανθελληνική προπαγάνδα να μας πείσει ότι είναι η νίκη: “…συμφωνία, αλλιώς χανόμαστε”.Το ρήμα χάνομαι προέρχεται από τη λέξη χάος, το ν έχει προστεθεί για ευφωνία, επειδή το χά-ομαι δημιουργεί φωνητικό χάσμα. Συνεπώς χάνομαι σημαίνει βυθίζομαι στο χάος, εκεί όπου υπάρχει τυχαιότητα, αβεβαιότητα και παντελής έλλειψη νοήματος, τάξης και μέτρου, που είναι έμφυτες πνευματικές τάσεις μέσα στον άνθρωπο, γι’ αυτό και φοβάται το χάος. Γνωρίζοντας αυτό, το επικοινωνιακό επιτελείο τού Συστήματος ενσταλάζει στους Έλληνες, διαρκώς και εντέχνως, το συγκεκριμένο φόβο.

Προσέξτε πώς είναι δομημένη κάθε ειδησεογραφική και πολιτική εκπομπή στα συστημικά κανάλια, ώστε να παρουσιάζεται η εικόνα μιας χαώδους κατάστασης, με υπερτονισμένο τον κίνδυνο να οδηγήσει στο απόλυτο- κατ’ αυτούς- χάος. Βέβαια, όλο αυτό εκπορεύεται από “ψηλά”, μέσω κορυφαίων στελεχών διεθνών θεσμών και ΜΜΕ, που ελέγχονται από τα αντίστοιχα κέντρα δύναμης. Διαπραγματεύσεις και διεθνούς εμβέλειας δηλώσεις μοιάζουν με ηλεκτροσόκ συνεχώς εναλλασσόμενου ρεύματος, που μας διοχετεύεται με ολοφάνερη εμπάθεια από τα γνωστά ελληνικά ΜΜΕ, μέχρι αυτή η χώρα να υποταχθεί. Αυτή η τεχνική, και κάποιες άλλες, είναι μία ψυχότροπος τεχνική, που επιδρά στην ψυχική μας συγκρότηση και στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις. Σε ποιο σημείο, όμως, εστιάζεται στην παρούσα φάση ο φόβος τού χάους; Ασφαλώς στη διαπραγμάτευση. Αν αυτή αποτύχει, υπονοείται, ή εκφράζεται καθαρά, ένα χάος: δε θα επαρκούν τα τρόφιμα, θα χαθούν οι καταθέσεις, δε θα μπορούμε να εισάγουμε πρώτες ύλες, το νέο μας νόμισμα δε θα αξίζει τίποτα, θα απομονωθούμε κτλ, κτλ. Και ιδού ο φόβος μάς κατακυριεύει.

Ήρθε ώρα να ηχήσει μέσα μας η βροντερή φωνή τού Κολοκοτρώνη:“Έλληνες, τι φοβάστε ορέ;” Τι φοβάσαι, λοιπόν, “ορέ Έλληνα”; Η Ιστορία σου σού λέει πως όποτε στηρίχτηκες στις δικές δυνάμεις μεγαλούργησες και όποτε στηρίχτηκες σε άλλους σε εκμεταλλεύτηκαν για τα δικά τους συμφέροντα. Γύρισε την πλάτη στα πολιτικά και μιντιακά “σκιάχτρα” και τους φοβισμένους, στρέψου προς το Ελληνικό Φως και κοίταξε μέσα σου. Αναγνώρισε ποιος είσαι και ποια κληρονομιά πολιτισμού και ανδρείας φέρνεις μέσα στην ψυχή σου, που δε σβήνει όσο κι αν προσπαθούν οι ανθέλληνες. Είναι αυτή που θα σε σφραγίζει και θα σε προσδιορίζει όσο υπάρχεις ως Έλληνας. Εσύ, που κάθε πέτρα και λιθάρι της γης σου είναι ποτισμένο με αίμα για την πατρίδα και τη λευτεριά, φοβάσαι τώρα το χάος; Ποιο χάος; Αυτό που θα δημιουργηθεί αν αλλάξουμε το ευρώ, το γεμάτο σύμβολα (γέφυρες και “στοές”) άλλων εθνών και άλλων σκοπιμοτήτων και φέρουμε ένα δικό μας; Και γιατί να μην το φέρουμε και να μην το ονομάσουμε Φοίνικα, όπως το πρώτο νόμισμα της ελεύθερης Ελλάδος που τυπώθηκε κατ’ εντολή τού αξεπέραστου κυβερνήτη μας, του Ιωάννη Καποδίστρια; Πρώτη ή τελευταία χώρα θα είμαστε που θα έχει δικό της νόμισμα; Ή, μήπως, νομίζεις ότι δεν μπορείς με τον τίμιο μόχθο σου, που θα παράγει κάθε λογής αγαθά, να στηρίξεις αυτό το νόμισμα και να το κάνεις σεβαστό, σταθερό και αξιόπιστο σε όλη τη διεθνή αγορά; Έχουμε μία κυβέρνηση, που αν αυτό συμβεί, θέλει και συνεπώς μπορεί να οδηγήσει τη χώρα να σταθεί στα πόδια της και μετά να πάρει την ανηφόρα. Έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν πάρα πολλοί επιστήμονες που θα προσφερθούν να βοηθήσουν αφιλοκερδώς, αν οι περιστάσεις το απαιτούν. Η κρισιμότητα της πρώτης φάσης δε θα χωράει “χρωματισμένες” γνώσεις και ικανότητες.

Ωστόσο, οφείλουμε να δούμε ότι ελλοχεύει ένας πραγματικός κίνδυνος, επειδή οι “εταίροι” τράβηξαν, πολύ σκόπιμα, σε μάκρος τη διαπραγμάτευση. Αν τώρα η κυβέρνηση δε δράσει άμεσα και αποφασιστικά, θα φέρει τη χώρα στην άβυσσο. Άβυσσος είναι να βρίσκεται κανείς μετέωρος, εκλιπαρώντας, άρα χωρίς καμιά προβολή δύναμης, για μια “θέση” που δεν του δίνεται. Άβυσσος είναι μια ξαφνική “πτώση”, από την οποία μόνον η κυβέρνηση και οι χειμαζόμενοι Έλληνες δε θα ωφεληθούν και άβυσσος δεν είναι μια προγραμματισμένη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα. Άβυσσος είναι εκλογές με απώλεια της αριστερής φτερούγας, χάριν και της οποίας έγινε δυνατό το “πέταγμα”. Άβυσσος είναι ένα θολό και ασαφές ερώτημα σε δημοψήφισμα, που θα δημιουργήσει νέα διλήμματα και νέες “διαπραγματεύσεις”. Επιθυμεί κάποιος κάτι τέτοιο, μια τέτοια ώρα;

Ως τώρα οι “εταίροι” τη μια στιγμή έραβαν και την άλλη ξήλωναν όποια λύση τους προτείναμε. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η κυβέρνηση βάδιζε με πλήρη αστάθεια. Πώς μπορεί να πάρει κάποιος στέρεες αποφάσεις υπό την επιρροή »αντιφατικών μηνυμάτων”, συνεχώς εναλλασσόμενων; Έχουν μοιράσει ρόλους “καλών” και “κακών”, ώστε η κυβέρνηση να πιαστεί στη γερμανικής έμπνευσης τανάλια και να μην μπορεί να κάνει ούτε μια επιθετική ενέργεια (πολύ εύστοχα τις αναφέρει η π. Πρύτανης κ. Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη στο μπλογκ της), γιατί πιστεύει ακόμα στους “καλούς”, όπως π.χ. η κ. Μέρκελ που δήλωσε ότι “θα καταβάλει κάθε προσπάθεια για να μας κρατήσει στην ευρωζώνη”! Όλο αυτό έχει ένα στόχο: να “σπάσει”, να καμφθεί ο αντίπαλος. Ελπίζω να μην καμφθεί η κυβέρνηση και κυρίως να μη “σπάσουμε” εμείς οι Έλληνες και αρχίσει η απογοήτευση και το: “δε βαριέσαι, τι ‘χες Γιάννη;-τι ‘χα πάντα!”, επειδή τώρα θα χαραχτεί δρόμος χωρίς επιστροφή, αν υποχωρήσουμε.

Αν προτίθεται η κυβερνώσα παράταξη να υιοθετήσει το “θολό” δημοψήφισμα που προτάθηκε από βουλευτή της: “θέλετε αυτήν την (επώδυνη) συμφωνία ή όχι;”, ας ζητήσει από τους δανειστές τη διαβεβαίωση ότι θα σεβαστούν την ετυμηγορία του Ελληνικού λαού. Αλλιώς, προς τι ένα τέτοιο δημοψήφισμα; Αλλά ακόμα κι αν τη σεβαστούν, απαιτείται μια νέα διαπραγμάτευση. Θα βρεθεί πάλι στη στάθμη μηδέν η κυβέρνηση, αλλά αυτή τη φορά θα είναι πάνω από την άβυσσο. Και δεν ξέρω ποιος θα κόψει το σχοινί, ο ελληνικός λαός ή οι δανειστές, πάντως κάποιος θα το κόψει. Μόνο με καθαρή απόφαση “υπέρ του λαού” μπορεί να προχωρήσει με ασφάλεια προς το μέλλον αυτή η κυβέρνηση. Και βέβαια με ένα καθαρό ερώτημα: “Αυτή είναι η συμφωνία που μας προτείνουν και η εναλλακτική απόφαση είναι η στάση πληρωμών και η έξοδος από την ευρωζώνη,” δηλ. “Ναι=συμφωνία – Όχι=ρήξη”. Αν ο ελληνικός λαός επιλέξει το Ναι, κανένα πρόβλημα δε θα έχει η κυβέρνηση στο να συμμορφωθεί με τη θέλησή του. Όμως, ο ελληνικός λαός στις μεγάλες προκλήσεις παίρνει μεγάλες αποφάσεις, αρκεί αυτή τη φορά, για να κρίνει σωστά, να του δοθούν όλα και τα αληθή δεδομένα στη βάση μιας βαθιάς και έντιμης ενημέρωσης και όχι μιας, ανθελληνικής και υπέρ συμφερόντων, προπαγάνδας. Είδωμεν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *