…Και τώρα δουλειά

Αγαπητοί, φίλες και φίλοι,

Όσοι επισκεφθήκατε ως τώρα τον ιστότοπο www.destopan.gr θα πρέπει να σας εξηγήσω γιατί αυτός αδράνησε για μακρύ χρονικό διάστημα. Κύριος στόχος του δεν είναι ο σχολιασμός που παρακολουθεί και ερμηνεύει τα πολιτικά γεγονότα, αλλά η δημιουργία μιας άλλης πολιτικής πραγματικότητας, η δημιουργία από τον “δεσμό συνειδησιακής και πολιτικής ανόδου” πρωτογενών πολιτικών γεγονότων.

Αδρανήσαμε, λοιπόν, για ένα διάστημα επειδή βλέπαμε ότι ο ελληνικός λαός είχε στραμμένη όλη την προσοχή του στο πώς θα βρεί κάποιον να τον απαλλάξει από τα μνημόνια και την επακόλουθη φτώχεια. Και νόμισε ότι τον βρήκε στο κόμμα τού ΣΥΡΙΖΑ. Προσωπικά, αν και είχα τη βεβαιότητα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θρέφει πολιτικές ψευδαισθήσεις, ήμουν σε αναμονή, (όχι χωρίς αγωνία για την τελική έκβαση της μάχης), να δω πώς θα έβγαινε απ’ αυτές. Γνώριζα ότι με ακρίβεια χρονομέτρου βάδιζε προς την τελική επιλογή: με τον ελληνικό λαό και την προοπτική του για ανάπτυξη και ευημερία με τις δικές του δυνάμεις ή παραμονή στο ίδιο ασφυκτικό καθεστώς των δανείων και των δανειστών.

Ως τώρα ο πρωθυπουργός και πρόεδρος τού ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να επιλέγει το δεύτερο, σε τραγικά υποχωρητικό βαθμό. Ωστόσο, είναι Κυριακή βράδυ, 12.7.15 και όλα παίζονται, τουλάχιστον προσχηματικά. Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός, περιβαλλόμενος από μια κλίκα οικονομολόγων ένθερμων υποστηρικτών τού φιλελεύθερου προτύπου (επιλογής του βέβαια) έχει χάσει εντελώς την επαφή του με το τι πραγματικά θέλει ο λαός της πατρίδας μας, ο λαός που κυρίως στήριξε το κόμμα του και το έφερε στην εξουσία. Η αδυναμία του να πει ένα “φθάνει, ως εδώ και μη παρέκει” πραγματικά εντυπωσιάζει. Και δύο ερμηνείες μπορεί να έχει: ή εγγενή ανικανότητα να αντιμετωπίσει με θάρρος κρίσιμες καταστάσεις, (εν πολλοίς τεχνητές) ή… Τη δεύτερη εκδοχή ας τη συμπληρώσετε εσείς, επειδή είναι πολύ βαρύ να γραφτεί κάτι τέτοιο, αν και όλα τα τελευταία σημάδια δείχνουν προς αυτήν την κατεύθυνση και κυρίως η ενσυνείδητη και μεθοδευμένη αλλοίωση της ετυμηγορίας τού ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα.

Και ο ελληνικός λαός ακόμα μια φορά ήλπισε. Και ακόμα μια φορά διαψεύστηκε. Ακόμα μια φορά ένα κόμμα άλλα εξήγγειλε προεκλογικά, άλλα υποσχέθηκε, άλλο πρόγραμμα είχε και τώρα μας παρουσιάζει όχι κάτι, έστω, παραπλήσιο προς αυτά, αλλά την πλήρη και ολοκληρωτική αντιστροφή τους. Αυτοί που θα “έσχιζαν” τα μνημόνια μας τσιμεντώνουν τώρα μέσα σε ένα τρίτο. Αυτοί που θα πετύχαιναν κούρεμα τού χρέους, αχθοφορτώνουν εμάς και τις επόμενες γενιές με ακόμη 70 έως 80 δισ. Ευρώ, που θα πληρώνουμε “εις το διηνεκές”, κατά κυνική ομολογία ενός εκ των κορυφαίων νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων της κυβέρνησης ή… κρυφονεοφιλελεύθερων τέλος πάντων. Έλεος! Δεν υπάρχει κόμμα ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει κεντρική επιτροπή, πολιτική γραμματεία, κοινοβουλευτική ομάδα να επιβάλουν στον πρωθυπουργό το “ως εδώ και μη παρέκει” και να τον εμποδίσουν να μας ρίξει στον καιάδα που ετοιμάζει η ευρωπαϊκή ολιγαρχία για μας; Τόσο πολύ η νομή της εξουσίας ένα συλλογικό κόμμα το κατάντησε “ενός ανδρός αρχή”; Κι αν αυτός “ο ένας άνδρας” αρρώστησε ή υπέκυψε σε πιέσεις ή δεν ξέρω τι άλλο ακόμα πιο νοσηρό, είναι δυνατόν αυτός να μπορεί να καταστρέψει έναν ολόκληρο λαό;

Όλο αυτό μας δείχνει ολοκάθαρα πόσο “πάσχει” το Σύνταγμά μας. Μια μικρή ομάδα ανθρώπων, ο εκάστοτε πρωθυπουργός και το στενό του περιβάλλον (και αυτό γίνεται συνέχεια) μπορεί να καταστρέφει ότι ο λαός χτίζει με το μόχθο του και αυτός να είναι ανήμπορος θεσμικά να αντιδράσει στην καταστροφή του. Ήταν αρκετή μια μικρή ομάδα ανθρώπων το περήφανο “ΟΧΙ” του ελληνικού λαού να το μεταστρέψει σε “ΝΑΙ” και βοά όλη η κοινωνία γι αυτό. Ας βγουν μια βόλτα στις λαϊκές αγορές και θα διαπιστώσουν την οργή και την απογοήτευση των απλών λαϊκών ανθρώπων. “Και τι έγινε”, μου είπε ένας απ’ αυτούς, “άλλαξε κάτι που ψήφισα όχι;”

Όμως “όχι”. Δε θα μπορέσουν να μεταστρέψουν το περήφανο “όχι” στο “ναι” των συμφερόντων και των γερόντων που, όπως είναι φυσικό, φοβήθηκαν. Οι νέοι είπαν όχι κι αυτό το όχι έπρεπε να διαφυλαχτεί και θα διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού. Αλίμονο αν απογοητεύσουμε και ταπεινώσουμε και τη νέα γενιά ύστερα απ’ όσα πέρασε και περνάει, τι μέλλον μπορεί να έχει αυτή η χώρα; Δε θα μπορέσουν ν’ αλλάξουν το όχι με ναι, γιατί θα έχουν τις συνέπειες της Συνταγματικής εκτροπής. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Καλά δεν κατάλαβαν (ή μάλλον προσποιούνται ότι δεν κατάλαβαν, όταν τους προέκυψε το όχι) ότι με το δημοψήφισμα ο λαός τους απαγόρευσε να συνάψουν οποιαδήποτε συμφωνία που περιέχει τους “όρους Γιουνγκέρ”, εφ’ όσον το ερώτημα είχε τεθεί, πολύ συγκεκριμένα, ακριβώς επί αυτών;

Για να τους το επισημάνω και να μην μπορούν να ισχυριστούν ότι είχαν άγνοια της συνταγματικής επιταγής να καταστήσουν νόμο τού Κράτους το αποτέλεσμα τού δημοψηφίσματος, απευθύνω μία επιστολή προς τους Έλληνες βουλευτές, μέσω της προέδρου τού Κοινοβουλίου. Αφού σταλεί, θα αναρτηθεί εδώ να το διαβάσετε κι εσείς. Κατόπιν θα ζητηθεί από όλα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, που τάχθηκαν υπέρ τού όχι (και σε δεύτερη φάση από συλλογικότητες, οργανώσεις κ.τ.λ.), ώστε, αν επιμείνει το πολιτικό κατεστημένο να μετατρέψει το όχι σε ναι, να συνεργαστούμε και να λάβει άμεσα χώρα μια παγκόσμια ενημέρωση (δεν χρειάζεται μεγάλος κόπος, η Ελλάδα βρίσκεται από καιρό στο κέντρο τού παγκόσμιου ενδιαφέροντος) ότι το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 στην ουσία απαγορεύει οποιαδήποτε συμφωνία με τους δανειστές ( τι ωραίος ευφημισμός: με τους εταίρους!), επειδή αποκλείει τους “όρους Γιουνγκέρ”. Και χωρίς αυτούς συμφωνία δεν μπορεί να υπάρξει. Ή μήπως μπορεί; Έχουμε χούντα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και δεν το καταλάβαμε;

Και αφού “ξεμπλέξουμε” με αυτή την ιστορία, πρέπει σε όλους όσους αγαπάμε μέσα από τα βάθη της ψυχής μας τούτη την πατρίδα και τον πολιτισμό της να περάσει το σύνθημα “…και τώρα δουλειά”. Και να αρχίσουμε να διαμορφώνουμε μέσα από τον δεσμό, μία στέρεη άποψη για το ποιο Σύνταγμα θέλουμε, διοργανώνοντας συζητήσεις διαλέξεις και μελέτες προς το σκοπό αυτό. Σίγουρα θα είναι ένα Σύνταγμα που θεσμικά θα αποκλείει τα “είπα-ξείπα” των κομμάτων, ίσως και αυτά τούτα τα κόμματα, στέλνοντας στη Βουλή μόνον ανεξάρτητους βουλευτές. Κατόπιν θα πρέπει να ανοίξουμε τη συζήτηση προς όλο τον ελληνικό λαό και όλοι μαζί να βρούμε πώς θα επιτύχουμε να συγκληθεί Συντακτική Εθνοσυνέλευση και το διαμορφωμένο από όλο το λαό Σύνταγμα να γίνει πραγματικότητα.

Σε άλλη ανάρτηση θα αναφερθώ στους λόγους που, σε αυτή τη φάση,, πρέπει να “μείνουμε Ελλάδα”, γιατί “η Ευρώπη έφυγε από την Ελλάδα”, τη μητέρα τού πολιτισμού της και τις αξίες της. Και αυτή πρέπει να γυρίσει στην Ελλάδα. Μένοντας εκεί, θα γινόμαστε όλο και πιο αδύνατοι, μέχρι να διαλυθούμε. Ας θυμηθούμε μια ιστορική αναλογία: ο μ. Κωνσταντίνος “έφυγε” από την κεντρική σκηνή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας όταν αυτή κατέρρεε και διάλεξε “να μείνει Ελλάδα”, εγκαινιάζοντας έτσι έναν άλλο πολιτισμό πολύ διαφορετικό από τον ρωμαϊκό, αλλά κυρίως ακμαίο για πολλούς ακόμη αιώνες. Όταν κάτι καταρρέει επειδή έχει χάσει τις πολιτισμικές του αξίες, καλό είναι να το εγκαταλείπεις για να ξαναβρείς και να αναπτύξεις τις δικές σου.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *