Μια επικοινωνία με τη Νεολαία τού ΣΥΡΙΖΑ.

Αγαπητοί Νεολαίοι τού ΣΥΡΙΖΑ,

αγαπητά συντρόφια με όσους αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη και ελεύθερη Ελλάδα,

κατ’ αρχήν να σας εκφράσω ευγνωμοσύνη και συγχαρητήρια για τη θαρραλέα στάση σας απέναντι στον πρόεδρο τού κόμματός σας και την ομάδα του.

Ψήφισα και στήριξα ΣΥΡΙΖΑ. Ως εκ τούτου, όπως βέβαια κάθε σκεπτόμενος και ενεργός πολίτης άσχετα με το τι ψήφισε, έχω δικαίωμα, αλλά και καθήκον, να κρίνω τον ΣΥΡΙΖΑ και τα πεπραγμένα του μέσα στο 6μηνο από τις εκλογές.

Πρώτη μου τοποθέτηση και πασιφανής: δεν υπάρχει πια ένας και ενιαίος ΣΥΡΙΖΑ. Ίσως ποτέ δεν υπήρχε, εφ’ όσον ο πρόεδρός σας έχτιζε την ομάδα του, σε διαχωρισμό από τους “μη προεδρικούς”, τόσο σε ιδεολογική όσο και σε υποστηρικτική βάση , πράγμα που αποδείχτηκε ούτε τυχαίο ούτε αθώο! Την εν “επι-γνώσει” αντίληψη που έχω σήμερα για τον πρόεδρό σας την εκφράζω με ολοκάθαρο τρόπο στο δεύτερο κείμενο που σας στέλνω μαζί με αυτό το γράμμα και έχει τίτλο “Σαν έτοιμος από καιρό”. Ναι, σήμερα πιστεύω ότι ο κ. Τσίπρας ήταν και είναι ένα άτομο “έτοιμο από καιρό” να πράξει όσα πράττει εναντίον της πατρίδος μας και του χειμαζόμενου λαού της. Διαφωνώ πλήρως με την αντίληψη ότι ο κ. Τσίπρας και η ομάδα του αναγκάστηκαν να μεταλλαχτούν λόγω της σκληρότητας των διαπραγματεύσεων και των επιγενομένων καταστάσεων ή ότι ενσωματώθηκαν μέσα σε 6 μήνες στο Σύστημα. Τη θέση μου την τεκμηριώνω στο σχετικό κείμενο.

Επιπρόσθετα, σας παροτρύνω να αναρωτηθούμε: είναι δυνατόν ένα άτομο με γνήσια αριστερή συνείδηση, σμιλευμένη, υποτίθεται, επί χρόνια, να μεταλλαχτεί σχεδόν ακαριαία, άμα τη λήψη της εξουσίας; Όχι Νεολαίοι μου, δεν είναι δυνατό να μεταλλαχθεί τόσο γρήγορα η συνείδηση και μάλιστα η αριστερή συνείδηση, που εσείς γνωρίζετε καλά πόσο θέλει “κόπο και κότσια” για να διαμορφωθεί. Τι συνέβη, λοιπόν; Απλά μετά τις εκλογές ο κ. Τσίπρας και οι στενοί συνεργάτες του έδειξαν ποιοι πραγματικά είναι και ποιο ρόλο ήσαν αποφασισμένοι να παίξουν. Ο πρόεδρός σας, λοιπόν, είναι ένας σαν όλους τους πολιτικούς του Συστήματος; Όχι, κάτι χειρότερο! Επειδή αυτός φόρεσε “αριστερό μανδύα” για να τον παραδώσει τελικά, σε κοινωνία και κόμμα, ένα αληθινό κουρέλι.

Ένα άτομο, που θα είχε μέσα του έστω κάποιο ίχνος αριστερής συνείδησης, θα εγκατέλειπε το τραπέζι των διαπραγματεύσεων, εν όψει της τραγικής αποτυχίας τους, πριν υπογράψει και θα παρέδιδε στο κόμμα που τον στήριξε και τον ανέδειξε την πρωθυπουργία, με την προτροπή να πάρουν τα συλλογικά όργανα τού κόμματος την απόφαση για συνέχιση των διαπραγματεύσεων ή για έξοδο από την ευρωζώνη. Και βέβαια από κει και πέρα τα πράγματα θα βάδιζαν σύμφωνα με το καταστατικό τού ΣΥΡΙΖΑ και το Σύνταγμα της Ελλάδος. Όχι μόνον δεν έπραξε αυτό ο κ. Τσίπρας, αλλά προσπαθεί να επιβάλει την τερατογενή συμφωνία που υπέγραψε, ασκώντας εκβιασμό στους βουλευτές τού κόμματός του, αλλά και στην ελληνική κοινωνία, η οποία διά του δημοψηφίσματος έχει εκφράσει εντελώς διαφορετική θέση και άποψη.

Τυχαίνει να έχω γράψει ένα βιβλίο: “Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”. Εκεί αναλύεται εν συντομία η μεθοδολογία που χρησιμοποιεί το Παγκόσμιο Σύστημα (που μέρος του είναι το ευρωπαϊκό και εξάρτημα αυτών το ελληνικό), για να χειραγωγεί τους λαούς και να επιτυγχάνει τους στόχους του χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις. Εξέχουσα θέση στη μεθοδολογία αυτή κατέχει το: δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, (There Is No Alternative =TINA). Όταν ακούγεται ο πολιτικός αυτός λόγος, δεν χρειάζονται πολλές αναλύσεις. Το πολιτικό υποκείμενο που τον εκφέρει και τον εφαρμόζει, ως δήθεν μονόδρομο, είναι μέρος τού παγκοσμιοποιημένου-“μετα”νεοφιλελεύθερου Συστήματος. Του έχει επιβληθεί ή έχει υιοθετήσει την άκρως επιστημονικά μελετημένη αυτή μεθοδολογία και συνεπώς, ως πλήρως “ενσωματωμένος”, εξυπηρετεί χωρίς αποκλίσεις τα συμφέροντα τού Συστήματος αυτού.

Η οικονομική και πολιτική ολιγαρχία της Ελλάδος ξέρει ότι παίζει τα ρέστα της. Αν τα χάσει, χάνεται… Γι’ αυτό δε θα έχουν όρια η ακραία καταστολή, η λυσσαλέα προπαγάνδα, οι ζαχαρώδεις επικαλύψεις τού δηλητηριώδους μνημονίου (άλλη μια εγνωσμένη μέθοδος χειραγώγησης που χρησιμοποιεί το παγκόσμιο Σύστημα) του τύπου: “εμείς θα φροντίσουμε να απαλύνουμε τα βάρη στους μη έχοντες”. Μόνον πολιτικά άτομα χωρίς ήθος και χωρίς αιδώ (αλλά όταν πέφτουν οι μάσκες, επιφαίνεται πως η αν.αίδεια δεν έχει όρια) θα μπορούσαν να επικαλύπτουν με μια τέτοια ζαχαρένια κρούστα το δηλητήριο τού ότι έχουν ολοκληρωτικά παραδώσει την πατρίδα μας: τον πλούτο της, το μέλλον της, τους γονείς και τη νεολαία της, τη νομοθεσία της, το ίδιο το Σύνταγμα και την, έστω υποτυπώδη, δημοκρατία της!

Μία ακόμη ζαχαρώδης επικάλυψη είναι η εξής: “τρία σκληρά χρόνια είναι αυτά, θα περάσουν”. Πόσο, όμως, περίπου θα είναι στο τέλος των τριών χρόνων το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ; 200%, αν δεν έχει απομειωθεί και πάνω-κάτω 140150%, αν έχει απομειωθεί. Με ένα τέτοιο χρέος μπορεί μια χώρα να αποφύγει τα ες αεί μνημόνια, έως ότου να μην υπάρχει πια ως εθνική και κρατική οντότητα;

Μπορεί μια χώρα με ένα τέτοιο χρέος να αποφύγει τα “εις το διηνεκές” μνημόνια, για να χρησιμοποιήσω μια διαβόητη έκφραση τού κ. Βαρουφάκη; Ο κ. Βαρουφάκης είναι, κατά την άποψή μου, ένα πολύ “θολό” πολιτικά άτομο. Έχω την αίσθηση πως με ό,τι λέει και πράττει στόχο έχει να συσκοτίζει το πολιτικά αληθές για την πλευρά των αδυνάτων της κοινωνίας ή να δημιουργεί αντιδράσεις που συμφέρουν το Σύστημα. Όπως, π.χ., τώρα που ο ίδιος έγινε αφορμή ώστε το Σύστημα να επιτίθεται συλλήβδην στο σχέδιο Β, εφ’ όσον αποκάλυψε (ποιον άλλο λόγο είχε, αλήθεια, να αποκαλύψει κάτι τέτοιο;) ότι ήταν στα σχέδιά του να χακάρει τα ΑΦΜ των Ελλήνων! Για το κάθε τι που τώρα συμβαίνει είναι σοφό να αναρωτιόμαστε: “μήπως είναι στημένο;”. Και τούτο επειδή το Σύστημα είναι, πέρα από κάθε φαντασία και πρόβλεψη, πονηρό, προνοητικό και προγραμματισμένο. Θα πρέπει δε να προστεθεί άλλη μια μέθοδος σε όσες αναφέρονται στο προαναφερθέν βιβλίο: η συσκότιση, (άλλα σήμερα, άλλα αύριο, άλλα μεθαύριο.. είτε από το ίδιο είτε από διαφορετικά άτομα), έτσι ώστε να επέρχεται πλήρης θολούρα και σύγχυση στο μυαλό των πολιτών για το ποιο είναι το πολιτικά ορθό.

Κατόπιν αυτών η κομματική εθελοτυφλία στο γεγονός ότι ο κ. Τσίπρας και η ομάδα του εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής και εγχώριας ολιγαρχίας (όπως ξέρετε, η δεύτερη είναι πλήρως εξαρτημένη από την πρώτη, γι’ αυτό και τρέμει μήπως σπάσει η εξάρτηση αυτή ), τίποτα θετικό δεν έχει να προσφέρει στο κόμμα και στην πατρίδα μας παρά μόνον όλεθρο και καταστροφή. Ταπεινή μου γνώμη είναι (και επιτρέψτε μου να σας την εκφράσω, χωρίς καμία πρόθεση να σας κάνω τον καθοδηγητή) είναι ότι ο κ. Τσίπρας και η ομάδα του πρέπει άμεσα να εμποδιστούν να συνάψουν αυτήν τη συμφωνία, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα τού μεγάλου διεθνοποιημένου Κεφαλαίου. Και εσείς, οι ελπιδοφόροι Νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να πρωτοστατήσετε σε αυτόν τον αγώνα, όχι μόνον να μην υπογραφεί συμφωνία, αλλά και, στην περίπτωση που επιμείνουν, να αφαιρεθεί η κομματική ιδιότητα από όλους όσους συναινούν να λάβει σάρκα και οστά αυτό το ανοσιούργημα, η συμφωνία, σε “αγαστή και γόνιμη” συμπαράταξη, ως πράξη έσχατου αριστερού ξεπεσμού, με το ΠΟΤΑΜΙ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

Νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ, η ανίερη σκουριά μιας τέτοιας συμπαράταξης και μιας τέτοιας συμφωνίας θα καταφάει το πολιτικό σας μέλλον, αν τώρα δεν αντιδράσετε. Κι αν δεν έχει την επιδιωκόμενη επιτυχία η αντίδρασή σας, κλειδώστε καλά την πόρτα τού κόμματος και αφήστε τους εκτός, πριν σας αφήσουν εκείνοι “απ’ έξω”. (Και επικαλούνται την ενότητα του κόμματος αυτοί που το έχουν με τον πιο τραγικό τρόπο διαχωρίσει, επειδή γνωρίζουν ότι χωρίς τον αριστερό μανδύα είναι γυμνοί!). Ας ισχυρίζονται, τότε, ότι αυτοί αντιπροσωπεύουν την “αριστερά τού ρεαλισμού”. Αν μπουν σε ενέργεια οι εφαρμοστικοί νόμοι και το τρίτο μνημόνιο, θα υπάρξει τέτοια αντίδραση από τον ελληνικό λαό που μόνον με “χουντικούς τρόπους” θα μπορεί να κατασταλεί, όπως άρχισε ήδη να συμβαίνει. Για ποια αριστερά, αλήθεια, θα μιλάμε τότε;

Πάντως όχι για την αριστερά που εσείς ονειρευτήκατε, τη δική σας αριστερά. Όσοι είναι αισιόδοξοι -και είμαστε πολλοί!-σας “βλέπουν” ήδη, χωρίς ούτε ένα χαμένο λεπτό, να παίρνετε θέση στα μετερίζια του αγώνα για να δημιουργηθεί ένα λαϊκό-ταξικό και “νεανικό” μέτωπο τού ΟΧΙ, που θα ξεπλύνει, μαζί με το ποτάμι της λαϊκής ορμής και οργής, όλη την “κόπρο τού Αυγεία”. Ώστε η πατρίδα να ζήσει και να τραβήξει μπροστά. Γιατί άλλη ελπίδα να ζήσει δεν υπάρχει, αν αφεθεί να σαπίσει μαζί με την κόπρο τού Συστήματος.

Ο χρόνος που θα ηχήσει η σάλπιγγα τού αγώνα είναι καίριος παράγων, ίσως ο πλέον καίριος. Η Ελλάδα ψυχανασαίνει μέσα σ’ αυτή τη μικρή “ρωγμή του χρόνου”. Από εσάς κυρίως, αλλά και από όλους όσους έχουμε αριστερή συνείδηση, άσχετα αν είμαστε μέλη κάποιου γνήσια “ή μη” αριστερού κόμματος, εξαρτάται αν η ρωγμή θα μεγαλώσει, ώστε να μπει ήλιος και φως , ελευθερία και δικαιοσύνη, σε τούτη την ελάχιστη γωνιά της γης που είναι η Ελλάδα μας.

Καλή δύναμη σε όλους σας- μια ουσιαστικά και όχι τυπικά συντρόφισσα.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου-Πάτρα (www.destopan.gr)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *