Πώς μπορεί η γενική απεργία να μεταβληθεί σε Εθνεγερσία;

Σήμερα είναι η μέρα της γενικής πανελλαδικής απεργίας. Η συμμετοχή των Ελλήνων προβλέπεται να είναι μεγάλη. Όμως γεννιέται αυθόρμητα ένα ερώτημα: τι μπορούμε να πετύχουμε όλοι εμείς οι απεργούντες, εάν πράγματι η απεργία αυτή αποδειχτεί ένας λαϊκός ξεσηκωμός;

Περιδιάβηκα διάφορα sites του αγωνιστικού χώρου, για να δω τους στόχους που θέτει το καθένα, αντιπροσωπεύοντας άτομα ή πολιτικές οργανώσεις. Εκεί απλώς επιβεβαίωσα κάτι που γνώριζα ήδη, την πολυδιάσπαση και τον πολυμερισμό των στόχων της απεργίας.

Λοιπόν, “άλλος για Χίο τράβηξε κι’ άλλος για Μυτιλήνη…” Άλλος -ή ομάδα άλλων- στοχεύει στο να αποσυρθεί το υπό ψήφιση ασφαλιστικό νομοσχέδιο, άλλος στο να εξαιρεθεί μόνον η δική του επαγγελματική ομάδα από αυτό, άλλος στοχεύει στο να απαλλαγούμε από όλα τα μνημόνια, άλλος στην τιμωρία των ενόχων, άλλος στο να πέσει η κυβέρνηση, άλλος -και ήταν ο επαρκέστερος στόχος που συνάντησα, αλλά όχι και ο “ικανός”- αυτός της Περιεκτικής Δημοκρατίας του αγωνιστή Τάκη Φωτόπουλου (ΜΕ.Κ.Ε.Α), που ζητάει :

α. Άμεση και μονομερή έξοδο από την Ε.Ε. (κ.τ.λ.)

β. Μονομερή διαγραφή όλου του χρέους, για το οποίο ποτέ δε ρωτηθήκαμε (και είναι παράνομο και επαχθές, συμπληρώνω)

γ. Κοινωνικοποίηση των μεγάλων επιχειρήσεων και θυγατρικών Πολυεθνικών, καθώς και των Τραπεζών.

δ. Παραγωγικούς Συνεταιρισμούς ελεγχόμενους από συνελεύσεις αγροτών…

ε.Αναδιάταξη της Αγροτικής, Βιοτεχνικής και Βιομηχανικής παραγωγής, ώστε να γίνει οικονομικά αυτοδύναμη η πατρίδα μας.

Και το ερώτημα πελώριο, τραγικό, βασανιστικό παραμένει αναπάντητο: ποιος θα ικανοποιήσει αυτά τα αιτήματα και αυτούς τους στόχους, εφ’ όσον δεν υπάρχει αληθινή δημοκρατία σε τούτη εδώ την πατρίδα που τη γέννησε, -ούτε πουθενά αλλού στον πλανήτη, βέβαια. Μοιάζουν όλοι αυτοί οι καλοπροαίρετοι αγωνιστές σαν να επιδιώκουν να δρασκελίσουν το ποτάμι με μια δρασκελιά, εκτός αν στοχεύουν σε ποτάμι από “γρήγορο” αίμα, γιατί “αργό και αφανές” ήδη χύνεται. Ολιγαρχίες μας κυβερνάνε, όλο και πιο ανάλγητα, όλο και πιο απόλυτα, τείνοντας προς τυραννίες, ολοκληρωτικής ισχύος, αλλά και ολοκληρωτικής σκληρότητας.

Πώς, λοιπόν οι θιγόμενοι και απεργούντες μπορούν να επιτύχουν την ικανοποίηση έστω και του πιο απλού τους αιτήματος, που είναι το να αποσυρθεί το ασφαλιστικό προ-νομοσχέδιο; (Το τελικό “άλλοι” το έχουν, ήδη, γράψει). Θα καταλάβουν τη Βουλή και θα νομοθετήσουν οι ίδιοι; Θα καταλάβουν τις καρέκλες των Υπουργών και θα πείσουν την Τετρόϊκα για τα δίκια τους ή θα νομοθετήσουν για να τη διώξουν;

Πιστεύει κάποιος εχέφρων άνθρωπος ότι μπορούν να συμβούν όλα αυτά ή ότι αυτό το σχετικά απλό αίτημα -σε σχέση με τα άλλα- για απόσυρση του προ-ασφαλιστικού θα ικανοποιηθεί; Από ποιον, εφ’ όσον όλη η παρούσα Βουλή, άμεσα ή “έμμεσα”, είναι μνημονιακή και έχει υπερψηφίσει το τρίτο μνημόνιο, τη χαριστική βολή στην οδηγούμενη σε θάνατο πατρίδα μας; (Έτσι σχεδιάζουν, αλλά δε θα τους κάνουμε τη χάρη!)

Αν δούμε τα πράγματα με ρεαλισμό, θα διαπιστώσουμε ότι ο περισσότερο που μπορεί να καταφέρει αυτή η απεργία είναι το να φοβηθεί τη λαϊκή οργή η κυβέρνηση τού συνειδητού προδότη της πατρίδας μας, του Τσίπρα. Οπότε, είτε θα παραιτηθεί και θα προκηρυχτούν εκλογές είτε θα σχηματιστεί, εδώ και τώρα, οικουμενική κυβέρνηση. Η οποία, όπως ακριβώς και οι άλλες, οικουμενικές ή μη, θα υπακούει ευπειθώς στα κελεύσματα των Ευρωπαίων -ή μάλλον Παγκόσμιων- τυράννων του ελληνικού λαού.

Βασανιστές” που υπακούν με ιδιάζοντα ζήλο τις άνωθεν διαταγές αποδείχτηκαν όλοι τους -εξεχόντως αυτοί οι τελευταίοι- ωσάν να έχουν εξασκηθεί επί μακρόν στο “καθήκον” να τις εκτελούν, έτσι που οι οιμωγές του λαού, τα δάκρυά του, οι αυτοκτονίες του, οι ανοσήλευτες αρρώστιες του, η διάρρηξη της Παραδόσεως και της Ταυτότητάς του να μην τους πτοούν. Θα έλεγε κανείς ότι τα επιδιώκουν, χωρίς να κάνει κανένα λάθος.

Όλες αυτές οι διαπιστώσεις δεν εξωτερικεύονται προς αποθάρρυνσή μας. Τουναντίον στοχεύουν στην πλήρη ενθάρρυνση της παλλαϊκής μας “έγερσης” (σήμερα, ή όποτε πράγματι αυτή συμβεί, επειδή σίγουρα θα συμβεί), ώστε να θέσει ως στόχο το μέγιστο αίτημα, που είναι ικανό να ικανοποιήσει όλα τα άλλα, πάνω στη βάση μιας πιο γνήσιας δημοκρατίας. Είναι το αίτημα για ένα νέο, εντελώς διαφορετικό Σύνταγμα από το σήμερα ισχύον.

Θέλουμε ένα τέτοιο Σύνταγμα που να κατοχυρώνει αμετάκλητα (χωρίς καμία δυνατότητα κάποιος να το αλλάξει, εκτός από τον ίδιο τον ελληνικό λαό) το πολιτικό αυτεξούσιο του κάθε πολίτη με το να θεσπίζει:

1. Αντί Προέδρου μία δεύτερη Βουλή (με ελάχιστη βουλευτική αμοιβή) που θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε Προεδρεύουσα ή Εποπτεύουσα ή και Επικυρούσα. Αυτή εποπτεύει το έργο της Νομοθετικής Βουλής και επικυρώνει τα νομοσχέδια μόνον όταν αυτά είναι σύμφωνα με τη λαϊκή βούληση και το “Εθνικό Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης” όλων των τομέων της πατρίδος μας.

2. Ο λαός ερωτάται από την Εποπτεύουσα Βουλή και μόνον από αυτήν και όχι από την εκάστοτε κυβέρνηση, για κάθε θέμα που πρόκειται να νομοθετηθεί. Υπάρχει έγκυρος τρόπος να παίρνει ανόθευτα τις απαντήσεις του.

3. Θεσπίζονται μονοεδρικές περιφέρειες, τόσες όσοι και οι βουλευτές της Νομοθετικής Βουλής.

4. Ο λαός έχει τη δυνατότητα να ανακαλεί (παύει), με όρους καθορισμένους από το Σύνταγμα, βουλευτές, πρωθυπουργό, κυβέρνηση και να διαλύει την ίδια τη Βουλή, αν στερούνται “ήθους” ή δεν εκτελούν επακριβώς τις εντολές του, που τις γνωστοποιεί μέσω της Εποπτεύουσας Βουλής.

5. Το Σύνταγμα προβλέπει ένα κληρωτό, ορκωτό Δικαστήριο, κατά το πρότυπο της αρχαίας Ηλιαίας με το ίδιο όνομα, όπως ακριβώς δεν άλλαξε το “Ολυμπιακοί αγώνες”! Αυτό θα μπορεί να δικάσει και αναδρομικά όλα τα εγκλήματα των πολιτικών εναντίον της Ελλάδος, όντων εν ζωή ή μη, ώστε των δεύτερων, τουλάχιστον, να κατασχεθούν οι περιουσίες υπέρ του λαού.

Αυτό δεν είναι ένα Σύνταγμα που εγκαθιδρύει την δημοκρατία των Αθηνών του πέμπτου π.Χ. αιώνα, αλλά τουλάχιστον εγκαθιδρύει μια πολύ πιο γνήσια δημοκρατία απ’ αυτήν που έχουμε τώρα. Άχρι καιρού..

Και πώς μπορεί να ψηφιστεί από το λαό ένα Σύνταγμα που κατοχυρώνει στον κάθε πολίτη το πολιτικό του αυτεξούσιο χωρίς “επανάσταση”, που προϋποθέτει εμφύλιο αίμα; Απαιτείται μια “εσωτερική επανάσταση” γνώσης, απόφασης, ήθους και πολιτικής ευ-στοχίας, σωστού δηλαδή στόχου και σωστού τρόπου προς επίτευξή του. Απαιτείται να βρεθούν άνθρωποι ακέραιου ήθους και ανιδιοτελούς αγάπης προς την πατρίδα, αλλά και προς τον Άνθρωπο γενικά, που να αποτελέσουν τον πυρήνα πολιτικού κόμματος. Θα μπορούσε να ονομαστεί “κόμμα νέου Συντάγματος”

Ένα τέτοιο κόμμα, αν καταφέρει να συμπηγεί, είναι απολύτως σίγουρο ότι θα αναπτυχθεί πολύ γρήγορα. Ο ελληνικός λαός διψάει για την πολιτική του ελευθερία και κατ’ επέκταση της πατρίδας του, έχοντας πλήρως απογοητευθεί από τις κατ’ έξακολούθηση απάτες και εγκλήματα τού πολιτικού του, ως τώρα, Συστήματος. Και όταν έρθει στην εξουσία , άοκνα, δημοκρατικά, με συνεχή ενημέρωση και δημόσιες συζητήσεις θα πρέπει να φέρει το λαό σε εκείνο το σημείο πολιτικής ωριμότητας, ώστε μέσω Εθνοσυνέλευσης, να ψηφίσει ένα Σύνταγμα που να κατοχυρώνει ότι αυτός ο ίδιος είναι η εξουσία στην πατρίδα του και αυτός την κουμαντάρει και την διοικεί.

Στη συνέχεια το κόμμα αυτό, βάση και των προεκλογικών δεσμεύσεών του, θα πρέπει να τηρήσει απόλυτα ο,τιδήποτε προβλέπει το νέο Σύνταγμα, με πρώτο βήμα τις εκλογές για την Εποπτεύουσα Βουλή, ώστε αυτή να θέσει τις σωστές ερωτήσεις προς το λαό για το πώς θέλει να επιλύσει τα συσσωρευμένα προβλήματά του. Και ώστε, υπό την εποπτεία της, οι εντολές του να γίνουν πολιτική Πραγματικότητα.

Βέβαια δε νοείται ένα τέτοιο Σύνταγμα, που καθιστά την Ελλάδα ελεύθερη και αυτόνομη χώρα μέσα στο αυταρχικό (τυραννικό κατ’ ουσίαν) θεσμικό πλαίσιο της Ε.Ε., η οποία έχει ενταχθεί και δουλεύει για την παγκοσμιοποιημένη Ολιγαρχική Τυραννία τού χρηματοπιστωτικού και εταιρικο-πολυεθνικού κεφαλαίου. Αν ένας λαός σπάσει το απόστημα της παγκοσμιοποιημένης τυραννίας αποτελεσματικά, πολλοί λαοί θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Εύχομαι να είμαστε εμείς οι μπροστάρηδες ενός νέου Πολιτισμού -γιατί περί αυτού πρόκειται-, όσο και αν μας επιτεθούν.

…Με το σουγιά στο κόκκαλο με το λουρί στο σβέρκο, τη Ρωμιοσύνη μην την κλαις !

Νάτη πετιέται, νάτη πετιέται από ξαρχής κι’ αντριεύει και θεριεύει

και καμακώνει το θεριό με το καμάκι τού Ήλιου...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *