Μέτωπο του λαού…

Μέτωπο του λαού, ένα παλιρροιακό κύμα που μπορεί να “σαρώσει” τα πάντα…

(Α. μέρος)

Το άρθρο αναρτάται όπως ακριβώς δημοσιεύτηκε στα «αττικά νέα», στις 15.3.2016

Στο άρθρο που προηγήθηκε: “Μια δυνατή κραυγή…” και που το παρόν είναι η συνέχειά του, σχολιάστηκε ότι η καλύτερη αντίσταση είναι η στάση πληρωμών. Ασφαλώς, αυτή θα οδηγούσε τάχιστα τη χώρα στο αναπόφευκτο τέλος της “δηλωμένης” -de jure – χρεωκοπίας, ώστε να κάνει ο λαός μια νέα αρχή, αντί του επώδυνου, αργού θανάτου μέσα στην “εντατική” της απομύζησης “του αίματός του”, χωρίς καμιά ελπίδα ανανήψεως.

Είναι όμως αδύνατον να συμφωνήσουν σ’ αυτόν τον τρόπο όλοι οι Έλληνες, επειδή γνωρίζουν ότι κάποιοι, επιλεγμένοι από τους “αρμόδιους”, θα την πληρώσουν. Παρ’ όλα αυτά η στάση πληρωμών συμβαίνει νομοτελειακά, εφ’ όσον όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν πια να πληρώσουν παρά μόνον τα απαραίτητα για να κρατηθούν στη ζωή -και αρκετοί ούτε αυτά! Συνεπώς η αντίσταση αυτή προχωρά αυθορμήτως, αλλά είναι αργή, (άρα είναι μία όψη τού “αργού θανάτου”) και η πατρίδα μας τώρα έχει ανάγκη από άμεσο και νικηφόρο αποτέλεσμα, γιατί “Δεν πάει άλλο!”

Περπατάμε πια οι Έλληνες επί “ξυρού ακμής”. Ή κερδίζουμε την πατρίδα μας ή τη χάνουμε και φυσικά χανόμαστε κι εμείς μαζί της. Αλλά για να την κερδίσουμε πρέπει να διώξουμε όλους μαζί τους προδότες της, που κάνουν “αβάντα” ο ένας στον άλλο, φανερή ή “καμουφλαρισμένη” γι’ αυτό ακόμα πιο επικίνδυνη.

Και το μεγάλο ερώτημα είναι πώς μπορεί να γίνει αυτό. Προκρίνεται -και όσοι διαφωνείτε ας προτείνετε τάχιστα κάτι καλύτερο- η ενεργητική, μη βίαιη, αντίσταση. (Αποφεύγεται, στο εξής, ο όρος παθητική αντίσταση, επειδή από παρανόηση μπορεί να θεωρηθεί ότι παραπέμπει σε παθητικότητα και αδράνεια). Έτσι, δύο είναι οι δυνατότητες. Ή κάποιος ηγέτης ή ηγετική ομάδα αναλαμβάνει να οργανώσει κατάλληλες ενέργειες απελευθέρωσης ή εμείς οι ίδιοι αυτοοργανωνόμαστε προς το σκοπό αυτό. Το πρώτο δεν αναφαίνεται στον ορίζοντα, τουλάχιστον προς το παρόν, οπότε απομένει το δεύτερο.

Η αυτο-οργάνωση τού λαού σε αντίσταση, μόνον έναν τρόπο έχει: το Μέτωπο. Ας του δώσουμε, εκ των ενόντων, ένα όνομα, ας το πούμε Απελευθερωτικό, Λαϊκό, Ριζοσπαστικό Μέτωπο. Αυθόρμητα σχεδόν, ταίριαξαν έτσι οι λέξεις, ώστε να βγει το γεμάτο νόημα ακρωνύμιο: Α.ΛΑ.Ρ.Μ. Ας ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: το Μέτωπο δεν μπορεί να είναι κόμμα, ούτε να έχει οργάνωση κόμματος, αν θέλει ν’ αναπτυχθεί γρήγορα και δυναμικά.

Υπάρχουν κόμματα που φέρουν τον τίτλο του Μετώπου, με πολύ αξιόλογο το ΜΕΚΕΑ (Μέτωπο για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση), που έχει ιδρύσει ο πολιτικός και στοχαστής κ. Τάκης Φωτόπουλος. Όμως δεν έχει δυναμική “ανατροπής”, για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή είναι κόμμα και ο λαός, σχεδόν στην πλειοψηφία του, δεν εμπιστεύεται πια κανένα κόμμα. Δεύτερον, επειδή έχει συγκεκριμένα προτάγματα, ενώ επαγγέλεται μία αρκετά υψηλής μορφής δημοκρατία, την Περιεκτική (που περιλαμβάνει όλες τις όψεις του βίου) Δημοκρατία.

Η δημοκρατία είναι η βάση όπου μπορούν να συνυπάρχουν και να “συν- βουλεύονται” όλοι, άρα είναι κατ’ εξοχήν ενοποιητικό στοιχείο ενός λαού. Αρκεί όλοι να έχουν ίδιο στόχο: το κοινό συμφέρον και όχι το ιδιαίτερο συμφέρον εις βάρος άλλων υποσυνόλων. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο δημοκρατία χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη δεν μπορεί να μακροημερεύσει. Δημοκρατία και Κοινωνική Δικαιοσύνη είναι δύο Αρχές που πρέπει να συμβαδίζουν. Μιλάμε βέβαια για την αληθινή δημοκρατία και όχι την “εικονική” του απολυταρχο-κοινοβουλευτισμού -ψήφισέ με, για να μπορώ να κάνω ό,τι θέλω, ακόμα και να σε εξοντώσω!

Αν ένα μέτωπο θέτει κάποιο προτάγματα (ένα πολιτικό “επιβάλλεται”), αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην αναπτύσσει ιδιαίτερη δυναμική. Επειδή ο ελληνικός λαός, σαν από ένστικτο γραμμένο στο D.Ν.Α. του, δε θέλει “επιβολές” -άλλο αν τις λούζεται, τον εξαπατούν και τις λούζεται, γιατί τον έχουν κρατήσει “επί τούτου” και απαίδευτο και επαίτη! Αν όμως του μιλήσει κάποιος με ευθύτητα: “Έχω πρόταγμα (π.χ.) να βγει η Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση”, τότε κουμπώνεται, γιατί το πρόταγμα το αισθάνεται ως πρό(σ)ταγμα. Κουμπώνεται και επειδή δε γνωρίζει ακριβώς ποιο είναι το συμφέρον του, το ενταγμένο φυσικά μέσα στο “κοινό συμφέρον”.

Η διαπλεκόμενη εξουσία, κάτω από την οποία βρίσκεται ο πολίτης, δεν του επιτρέπει να ενημερωθεί αμερόληπτα για οτιδήποτε τον αφορά. Αντίθετα τον βομβαρδίζει με άκρως επιστημονική προπαγάνδα, διαμορφωμένη σε σύγχρονα “think-tank” -που στα ελληνικά μεταφράζεται με το απαίσιο “δεξαμενές σκέψης”, όπως π.χ. δεξαμενές πετρελαίου και δείχνει ακριβώς πόσο σέβονται τη “σκέψη” ως “πληρωμένο εργαλείο”, αυτοί που τη χρησιμοποιούν για χειραγώγηση ή καλύτερα να πούμε υποδούλωση της ανθρωπότητας.

Δεξαμενές σκέψεις επικοινωνιολόγων, ψυχολόγων, εθνολόγων, ιστορικών, “φιλοσόφων”, γλωσσολόγων… μη σας φαίνεται παράξενο, εύκολο είναι να διαστρέφει κάποιος τόσο πολύ όλες τις γλώσσες του πλανήτη, αλλοιώνοντας βασικές πολιτικές έννοιες και ονομασίες γεγονότων και καταστάσεων, ώστε ο πολίτης να χάνει το μπούσουλα; Να συμβαίνει κατακλυσμός και να νομίζει ότι “παίζει” μ’ ένα χάρτινο βαρκάκι στους κυματισμούς της λιμνούλας.

Θολωμένος ο πολίτης από την “εκλεπτυσμένη” αυτή προπαγάνδα, δεν είναι σε θέση να διακρίνει ακριβώς ποιο είναι συμφέρον γι’ αυτόν και την πατρίδα του και ποιο όχι. Τον αφυπνίζει μόνον, αργά και επώδυνα, η αλήθεια της Πραγματικότητας που “άλλοι” του επιφυλάσσουν, μέσα στο ιλλουστρασιόν περιτύλιγμα της προπαγάνδας. Πάρα πολλοί Έλληνες ακόμα ξετυλίγουν το γυαλιστερό περιτύλιγμα της Ε.Ε. και δεν έχουν διακρίνει ακόμα το τερατώδες περιεχόμενο… Πώς είναι δυνατόν αυτοί να προσχωρήσουν σε κόμμα-μέτωπο με πρόταγμα: “Έξω από την Ε.Ε.”;

Για το Α.ΛΑ.Ρ.Μ ας είναι το μοναδικό “πρόταγμα” η δημοκρατία. Και πρώτο μέλημα όσων τυχόν θα μετέχουν ας είναι το να δώσουν στο λαό απλά και μόνο να κατανοήσει τη δύναμη που έχει, όταν λειτουργεί η δημοκρατία. Και ότι χωρίς αυτήν είναι έρμαιο και πιόνι αυτών που αποφασίζουν εν κρυπτώ και παραβύστω κάθε είδους χτύπημα εναντίον του… που αποφασίζουν να λιμοκτονήσει για να πληρώνει “εις το διηνεκές”, (όταν ούτε τα κοκκαλάκια του ως λαού δε θα έχουν απομείνει για να ολοκληρώσουν την πληρωμή), ένα χρέος-απάτη από το Α ως το Ω του. Και οι απατεώνες, πονηροί, χαζοί και όλοι χαζο-χαρούμενοι, -αθώοι του αίματος του ελληνικού λαού! Ας χαιρόμαστε τους λειτουργούς της Θέμιδος που έχει η πατρίδα μας, με “μαύρο” τυφλοπάνι στα μάτια για όλα τα εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον του λαού της.

Και οι πλανητο-κράτορες, που δημιούργησαν αρχικά το χρέος της Ελλάδος, καμία ανάγκη δεν είχαν το οικονομικό όφελος από αυτό -εργαλείο ήταν για πολλούς άλλους στόχους. Τον ελληνικό λαό θέλουν υπόδουλο ή αφανισμένο. Χωρίς πόλη (πατρίδα), χωρίς πολιτ-ισμό, (εθνική ιδιοπροσωπία) χωρίς γλώσσα (χωρίς φωνή), χωρίς γνώση (χωρίς επίγνωση), χωρίς σκέψη (χωρίς κρίση), χωρίς Παιδεία (χωρίς μέλλον) χωρίς αυτοβούληση (χωρίς δύναμη!), ένα κουφάρι πεταμένο σε μια άκρη της γης.

Ε, λοιπόν, δε θα τους κάνουμε τη χάρη. Οι Έλληνες, εμείς, θα φυλάξουμε Θερμοπύλες, θα τους νικήσουμε πάλι στο Μαραθώνα. Πάλι και πάλι, ως γνήσιοι Έλληνες, ορκισμένοι εχθροί κάθε δουλείας, σωματικής και πνευματικής, θα τους νικάμε. Οι Έλληνες δε φοβήθηκαν ποτέ και δεν φοβούνται το θάνατο, γιατί γνωρίζουν πως τίποτα δεν τελειώνει εκεί. Γι’ αυτό οι πρόγονοί μας ξεκινούσαν τη μάχη τραγουδώντας… Ίτε παίδες Ελλήνων… Μήπως πρέπει, λοιπόν, να στήσουμε ολόγυρα ένα τσάμικο, και να ξεκινήσουμε τη μάχη; Έχετε ποτέ γευτεί πόση δύναμη έχουν, και ακόμα μας την προσφέρουν, τα δημοτικά μας ποιήματα-τραγούδια;

Αυτή είναι η προαιώνια μοίρα των Ελλήνων, γραμμένη αρχετυπικά μέσα τους: να πολεμούν με τους “βαρβάρους” και να τους νικάνε. Με τα όπλα από σίδερο, αλλά και με τα όπλα της κάθε δημιουργικής τους έκφρασης. 2.500 χρόνια “στέκουν εκεί”, φρουροί μας, ο Παρθενώνας, αλλά και ο Αριστοτέλης, οι τραγικοί και ο Όμηρος, ο Πραξιτέλειος Ερμής, οι Δελφοί και η Ολυμπία, μια επιγραφή ολίγων λέξεων με τόση δύναμη για ένα λαό, όση δεν έχουν όλα μαζί τα think-tank του κόσμου: “Ω, ξειν’ αγγέλειν Λακεδαιμονίοις…” Στέκουν εκεί, για να τους προειδοποιούν και να μας θυμίζουν ότι δεν μπορούν να μας νικήσουν!

Πριν προχωρήσουμε στο πώς θα μπορούσε να οργανωθεί το Μέτωπο του λαού, ας αναφερθούμε εν συντομία σε τρόπους ενεργητικής, αλλά μη βίαιης, αντίστασης. Ήδη αναφέρθηκε ο τρόπος μιας διάσπαρτης πανελλήνιας συγκέντρωσης με πεζοπορία ακτινωτά προς τις πλησιέστερες πόλεις και την Αθήνα και με μια “ήρεμη”, αλλά “ομό-φωνη” και πολύ αποφασιστική εντολή: ΦΥΓΕΤΕ!

Και κάτω από την τρομερή πίεση του λαού και τη φυσική παρουσία του, πράγματι θα φύγουν! Δεν μπορούν να αποφασίσουν να “τα βάλουν” με το 62% -τουλάχιστον- των Ελλήνων που πιθανότατα θα συμμετέχουν! Άρα τίποτ’ άλλο δεν τους απομένει από το να φύγουν, γιατί αυτό το πλήθος, ακόμα και χωρίς όπλα μπορεί να τους συνθλίψει -πολιτικά τους έχει ήδη συνθλίψει. Τίθεται, όμως το ερώτημα: “μετά τι;” Θα πρέπει να έχει προετοιμαστεί μια κυβέρνηση από “ελεύθερες” προσωπικότητες που ο λαός τις γνωρίζει και τις σέβεται, κυρίως για το ήθος τους, αλλά και από απλούς, έντιμους ανθρώπους του λαού, η οποία αμέσως θα αρχίσει να ανασύρει την πατρίδα από τις εσχατιές που την έχουν ρίξει.

Η κυβέρνηση αυτή θα αναλάβει καθήκοντα όχι με προεδρικό διάταγμα, αλλά με “λαϊκό διάταγμα”. Έχει περισσότερη εξουσία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον ίδιο το λαό; Ασφαλώς, όχι! Βάσει του Συντάγματος κάθε εξουσία πηγάζει από το λαό, άρα αυτός ο λαός και μάλιστα όταν “δηλώνει” κατά πλειοψηφία “παρών”, έχει εξουσία υπέρτερη του Προέδρου. Και βάση του άρθρου 120 παρ4, είναι υποχρεωμένος να την ασκήσει, προς υπεράσπιση τού Συντάγματός του, (έστω κι αν είναι ατελές, είναι, ωστόσο, καλύτερο από το να μην υπάρχει) που έχει βάναυσα καταπατηθεί.

Ενδεικτικά θα αναφερθεί ένας ακόμη τρόπος ενεργητικής μη βίαιης αντίστασης, αλλά προϋποθέτει την ύπαρξη του Α.ΛΑ.Ρ.Μ. Όλοι όσοι θέλουμε να ενταχθούμε ή να υποστηρίξουμε το Μέτωπο, θα πρέπει να του προσφέρουμε έναν ελάχιστο “οβολό”, ώστε να στηθεί μία δική του (μας), νόμιμη εταιρεία δημοσκοπήσεων. Όχι για να εμπορεύεται δημοσκοπήσεις, αλλά για να μπορέσει να διεξάγει μερικές, ελάχιστες, αλλά νόμιμες και κυρίως έγκυρες δημοσκοπήσεις.

Φυσικά για να δοθεί άδεια στην εταιρεία, ο υπεύθυνος θα πρέπει να έχει πτυχίο μαθηματικών και στατιστικής. Αν οι “αρμόδιοι” κωλυσιεργούν να δώσουν την άδεια, το Μέτωπο θα πρέπει να τους παραπέμψει στη δικαιοσύνη, ζητώντας και τιμωρία και χρηματική ικανοποίηση. Η εταιρεία αυτή θα παίξει το ρόλο της ως “αιχμή του δόρατος” του αγώνα κι όταν τον παίξει, θα μπορεί αισίως να τελειώσει το βίο της ή να μετεξελιχθεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο και ισχυρότερο.

Θα τεθούν στον ελληνικό λαό μερικά ερωτήματα για τα οποία είμαστε σίγουροι ότι έχει σαφώς διαμορφωμένη άποψη και θέση –υπάρχει λόγος γι’ αυτό! Ένα, όμως κάθε φορά για να έχει το αποτέλεσμα “ένταση εντύπωσης” , αλλά και ευκολία στην επεξεργασία του, η οποία έτσι γίνεται πάρα πολύ απλή. Επί πλέον, δεν απαιτούνται να απασχοληθούν πολλά άτομα.

Τα ερωτήματα των εμπορικών εταιριών είναι πολλά και διατυπωμένα με τρόπο που να αδυνατίζει το ένα το άλλο, έτσι ώστε στον πολίτη να εντυπώνεται μόνον ότι δήθεν προηγείται το Άλφα ή το Βήτα κόμμα, ανάλογα ποιο έχει προ-επιλέξει η διαπλεκόμενη Ολιγαρχία. Είναι μια δοκιμασμένη προπαγάνδα της Ολιγαρχίας αυτή, που εδραιώνει τη θέση της.

Το πρώτο ερώτημα θα μπορούσε να είναι: Εγκρίνετε το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και ζωτικών τομέων της οικονομίας μας (Ναι-Όχι). Η αναγκαία και ικανή συνθήκη ώστε να δίνει το σωστό αποτέλεσμα μία δημοσκόπηση (εφ’ όσον βέβαια δε “μαγειρεύεται”) είναι το δείγμα , με άλλα λόγια οι άνθρωποι που απαντούν, να είναι τυχαίας επιλογής και συνεπώς να μετέχουν όλες οι κοινωνικές διαστρωματώσεις. Αυτή η προϋπόθεση θα τηρηθεί απαρέγκλιτα -και γιατί όχι;- ώστε να μπορεί να ελεγχθεί από όλους, εχθρούς και φίλους, η εγκυρότητα τού αποτελέσματος.

Υπάρχει όμως ένα τεράστιο εμπόδιο, ότι θα αντιδράσει λυσσαλέα η εξουσία, για πολύ ευνόητους λόγους. Και θα προβάλει χίλιες και μία προφάσεις για να μη δοθεί η σχετική άδεια. Ωστόσο, πιθανότατα, δεν υπάρχει νομοθεσία που να απαγορεύει την αδειοδότηση τέτοιων εταιρειών. Παρ’ όλα αυτά, το θέμα θα πρέπει να στηθεί έτσι που και οι δύο πιθανότητες (μη χορήγηση αδείας-αποτέλεσμα δημοσκόπησης) να μπορούν να καταγγελθούν ως πλήρης έλλειψη δημοκρατίας στην Ελλάδα. Τουτέστιν καταγγέλεται ότι ο λαός “στενάζει” κάτω από το απολυταχικό καθεστώς Τεσσερόικας -κυβέρνησης -αντιπολίτευσης όλα σε ένα! Μια χουντική λαιμητόμος εναντίον του ελληνικού λαού. Και ας αφήσουν τα “ψόφια” (έτσι τα λέει ο λαός!) “περί διαφωνιών”, όλοι τους.

Θέτουμε και 3-4 ακόμη ερωτήματα προς τον ελληνικό λαό που ξέρουμε ότι θα απαντηθούν με ένα ΟΧΙ της τάξεως του 80-85%, (περί ασφαλιστικού, φορολογικού, ΕΝΦΙΑ κ.α.). Στη συνέχεια συναθροίζονται οι καλύτερες “πένες” του Μετώπου και γράφουν ένα τεκμηριωμένο κείμενο διαμαρτυρίας προς την παγκόσμια κοινή γνώμη ότι έχει καταλυθεί πλήρως η δημοκρατία στην Ελλάδα, αποστελλόμενο προς όλες τις μεγάλες εφημερίδες του πλανήτη και τα σχετικά φόρα. Το ίδιο πρέπει να συμβεί, αν δε δοθεί η σχετική άδεια. Και σε αυτήν την περίπτωση, ίσως μας φθάνουν τα χρήματα να παραγγείλουμε τη δημοσκόπηση σε εταιρεία άλλης χώρας, εξακριβωμένης όμως “εντιμότητας”.

Όσες αρνηθούν να το δημοσιεύσουν, το Α.ΛΑ.Ρ.Μ τις καταγγέλλει ότι αποκρύπτουν γενόμενες πράξεις (γεγονότα) από το κοινό τους, μέσω των άλλων, που δέχονται να δημοσιοποιούν τα κείμενά μας. Θα μου πείτε αγώνας μεγάλος… Ναι, αγώνας μεγάλος, μα πώς θα ελευθερωθούμε από το θανάσιμο εναγκαλισμό της Ν.Τ.Π. με απάθεια και αδράνεια; Εκτός αν επιλέγουμε να τρέξει εμφύλιο αίμα ή να τρέχουμε ολοταχώς προς τον αφανισμό μας.

Θέλετε να φτάσουμε την αντίσταση μέχρις εσχάτων, αλλά έχει προϋπόθεση την ύπαρξη ενός πολύ δυνατού και “αποφασισμένου” Α.ΛΑ.Ρ.Μ., ιδού ένας ακόμη τρόπος. Αναθέτουμε σε κορυφαίους αδέσμευτους οικονομολόγους να συντάξουν μια ενυπόγραφη έκθεση για την καταστροφική πορεία της ελληνικής οικονομίας μετά τα μνημόνια, τεκμηριώνοντάς την με αριθμούς και γραφήματα. Επίσης θα πρέπει να αναφερθούν όλων των ειδών οι περικοπές, αλλά και οι πρόσθετοι φόροι που επιβλήθηκαν.

Εν συνεχεία βασιζόμαστε στο ότι ο ελληνικός λαός, κατά τη συντριπτική πλειοψηφία του, θα ήθελε να αποδοθεί δικαιοσύνη (δε μιλάω για εκδίκηση, επειδή η εκδίκηση είναι κάτι πολύ αρνητικό, ενώ η δικαιοσύνη θείο!) για ανθρώπους δικούς του που έχασε ή υποφέρουν ή για συνανθρώπους του που βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς “στον ήλιο μοίρα”, παρά μόνον στα ερέβη της Νέας Τάξης Πραγμάτων.

Τον καλούμε, λοιπόν, να μας αποστείλει τα “ιστορικά”, με αποδεικτικά στοιχεία κι αν αυτά δεν υπάρχουν με ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον εισαγγελέως περί της αλήθειας όσων αναφέρονται, από προσωπικές περιπτώσεις ή συγγενικών προσώπων ή απλά συνανθρώπων –οπότε μπορούν να αποσταλούν ιστορικά (ανώνυμα ως προς τα πρόσωπα) από καθηγητές και δασκάλους, από γιατρούς και φαρμακοποιούς, από οργανώσεις αλληλεγγύης και όποιους άλλους,

για ανθρώπους που:

α. αυτοκτόνησαν λόγω ξαφνικής μεταβολής της οικονομικής τους κατάστασης

β. πέθαναν από ελλειπή περίθαλψη στα νοσοκομεία της χώρας

γ. πέθαναν από πλήρη έλλειψη περίθαλψης, επειδή ήσαν άνεργοι και συνεπώς ανασφάλιστοι

δ. πέθαναν από καρδιακή προσβολή ή καλπάζοντα καρκίνο λόγω του οικονομικού άγχους

ε. έπαθαν βαριά κατάθλιψη, επειδή τους λείπουν τα προς το ζήν ή επειδή βλέπουν το μέλλον τους ζοφερά κλειστό μπροστά τους

στ. ξεχειμάζουν πάνω σ’ ένα χαρτόνι, επειδή χρωστούσαν, ίσως και ένα μικρό ποσό, σε Εφορία και Τράπεζες. Και επί πλέον καλούνται να πληρώσουν φόρο διαβίωσης. Υπάρχουν, άρα χρωστάνε… της Μιχαλούς… ξέρετε ποια είναι αυτή!

ζ. παιδιών που λιποθύμησαν από την πείνα ή υποσιτίζονται, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται για την υγεία και την επίδοσή τους στο σχολείο

η. γονιών, κυρίως πολυτέκνων (αυτοί κι αν έχουν χτυπηθεί –η Ν.Τ.Π. δε θέλει Έλληνες εδώ) που αδυνατούν να θρέψουν τα παιδιά τους

θ. οικογενειών που ζουν ακόμα και χωρίς τρεχούμενο νερό, υποκείμενες σε κάθε είδους αρρώστια

ι. γερόντων που ψάχνουν μέσα στα σκουπίδια για μια ελάχιστη, έστω και μολυσμένη, τροφή

κ. μικρομεσαίων και αγροτών που καταστράφηκαν, (κι αν όχι, θα καταστραφούν τώρα)

Αφού ολοκληρωθεί η κοινωνική αυτή έρευνα, θα πρέπει να συνδυάσουμε τους δείκτες (που είναι απρόσωποι γι’ αυτό και δε συγκινούν κανέναν) με τα επί ανθρωπίνων υπάρξεων αποτελέσματά τους. Και με αυτόν τον “καυτό” φάκελλο υπό μάλης, (έστω και το 1/10 των περιπτώσεων να καταγγελθεί, φτάνει!), “τους” απευθύνουμε κατηγορία πλήρως τεκμηριωμένη ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης, αλλά και ενώπιον παντός αρμοδίου δικαστηρίου και Οργανισμού για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η κατηγορία θα πρέπει να περιλαμβάνει τους πάντες από Μέρκελ, Σόιμπλε… Λαγκάρντ, Τόμσον…

ως τον τελευταίο οσφυοκάμπτη υπουργάκο, που υπάκουε “εντολές” και έφερνε προς ψήφιση νομοσχέδια-καρμανιόλες του ελληνικού λαού και ως το “βολευτάκο” που τα ψήφιζε. Αλλά καλύτερα να σταματήσουμε στους πρωθυπουργούς της εξαετίας με προεξάρχοντα τον τελευταίο. Ηθική μομφή όμως θα πρέπει να απευθύνουμε σε όλους τους πιο κάτω, για εγκλήματα εναντίον των Ελλήνων, σε έναν προς έναν, ονομαστικά.

Οι δικηγόροι, αντί να πιστεύουν (αν είναι δυνατόν!) ότι “απέχοντας” θα πετύχουν κάτι, ας ενταχθούν στο Α.ΛΑ.Ρ.Μ. ξεκινώντας το -γιατί όχι;- επειδή, όταν φθάσουν κατά στοίβες οι συγκεκριμένες καταγγελίες, θα υπάρχει πολλή δουλειά για να παραμείνουν οι απολύτως έγκυρες και φυσικά για τη νομική κάλυψη τού όλου θέματος. Επίσης παρακαλούνται, όσοι το επιθυμούν, να πουν δημόσια (μέσω των “αττικών νέων” ή της εγκυρότατης ιστοσελίδας τους eThemis) τη γνώμη τους για τη Διακήρυξη-Δήλωση συμμετοχής στο Α.ΛΑ.Ρ.Μ., που θα δοθεί στη συνέχεια.

Αδέρφια Έλληνες, αν μπορούσαμε όλοι να κατανοήσουμε πόσο μεγάλο όπλο είναι η “κοινή γνώμη” δε θα κυκλοφορούσαν εξαλλοσύνες -ειδικά στο διαδίκτυο- πως “Μόνον ένας εμφύλιος μας σώζει”! Τίποτα περισσότερο δε φοβάται η Νέα Τάξη από την εγχώρια και παγκόσμια “κοινή γνώμη” – ούτε τα “ντουφέκια” μας, ραπανάκια για την όρεξή της είναι! Ο λόγος είναι ότι επιδιώκει μανιασμένα οι λαοί να πιστεύουν ότι λειτουργεί η δημοκρατία στο Δυτικό κόσμο. Γιατί αν σταματήσουν να το πιστεύουν, τότε θα την απαιτήσουν. Με άλλα λόγια θα απαιτήσουν αυτοί οι ίδιοι οι λαοί να αποφασίζουν για τη ζωή τους και την πατρίδα τους -και καταλύουν αμέσως τη Ν.Τ.Π.!

Γιατί νομίζετε λειώνουν σαν το σκουλήκι στις κατηγόριες ένα λαό, ενώπιον την διεθνούς κοινής γνώμης, πριν του επιτεθούν; Γιατί εκμηδενίζουν την αξιοπρέπειά του, ευτελίζουν την ποιότητά του, ποδοπατούν ό,τι άξιο και υψηλό έχει, όπως ακριβώς συνέβη με τους Έλληνες; Ακριβώς επειδή ήθελαν να μην έχουν οι Έλληνες υποστηρικτή την ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινή γνώμη στην επίθεση που θα εξαπέλυαν εναντίον τους, από καιρό προγραμματισμένη. Τρέμουν κυριολεκτικά την ανά χώρα κοινή γνώμη, φυσικά γιατί έχει δύναμη. Και επειδή δε θέλουν με τίποτα να “αφυπνιστεί”. Άσκοπα, άραγε, δαπανούν εκατοντάδες δισ. δολ. ανά την υφήλιο, ώστε να την κρατούν “υπό πλήρη έλεγχο”;

Έχουν τόσο μεγάλη η αποστροφή προς τη διαμόρφωση “ελεύθερης κοινής γνώμης” οι ηγέτες της Νέας Τάξης, που ακόμα και στην υπόνοια ότι θ’ απευθυνθούμε στην παγκόσμια κοινή γνώμη είτε θα φέρουν εδώ απροκάλυπτη χούντα ή πόλεμο (οπότε “άκρα του τάφου σιωπή” -αλλά πάντα υπάρχουν τρόποι αυτή να σπάσει!) είτε θα πουν: έξω από τις “εστίες” μας η Ελλάδα, έχουμε μεγαλύτερο “συμφέρον” να είναι έξω. Αυτό κι’ εμείς θέλουμε! Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η ενεργητική μη βίαιη αντίσταση, μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική από τη βίαιη.

Λευτεριά σημαίνει αποδέσμευση από αυτές τις ηγεσίες, επειδή χωρίς αυτές, οι εγχώρια “κατεστημένες” θα μοιάζουν με “ποντίκι που βρυχάται”, εμπρός στη δύναμη τού ενωμένου λαού, αποφασισμένου να ασκήσει έμπρακτα την εξουσία που έχει. Δεν μας πολεμούν με όπλα παραδοσιακού πολέμου, άρα δεν μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε με τέτοια όπλα.

Μας πολεμούν με επικοινωνιακό πόλεμο (εκτός και εντός Ελλάδος -εντός διαλύοντας τη γνώση και κρίση των Ελλήνων) και δευτερευόντως με οικονομικό. Άρα με αντίστροφο επικοινωνιακό πόλεμο (μετάδοση γνώσης, αφύπνιση κρίσης και συνείδησης) πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε. Και θα τους νικήσουμε! Και η νίκη αυτή θα έχει παγκόσμιες συνέπειες, όπως ακριβώς αυτή του Μαραθώνα και της Σαλαμίνας.

Είναι κρίμα που δεν το καταλάβαμε νωρίς αυτό, εμείς οι υποτιθέμενα ευφυείς Έλληνες, ώστε το όπλο της έως εξευτελισμού “κατηγόριας” μας να το είχαμε μεταβάλει σε αυτεπίστροφο που θα στρεφόταν εναντίον τους. Τώρα είναι κάπως αργά, επειδή οι πολίτες της Ευρώπης βρίσκονται σε μεγάλη παραζάλη λόγω του “μεταναστευτικού”. Όμως, ποτέ δεν είναι εντελώς αργά. Και μπορούμε στις καταγγελίες μας να αναφερθούμε και στο “μεταναστευτικό” και τους στόχους του, για την Ελλάδα και την Ευρώπη.

(Β. μέρος)

Είμαι πάντα με μια απορία. Για ποιο λόγο οι αξιόλογες και κατά τεκμήριο “ελεύθερες” πένες δεν έχουν ποτέ στείλει κείμενα διαμαρτυρίας -εκτός αν έχει συμβεί και δεν το γνωρίζω- για τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα στο διεθνή τύπο, αλλά και προς τους Έλληνες του εξωτερικού, ώστε να παροτρυνθούν να ενημερώνουν τις κοινωνίες τους και τα τοπικά ΜΜΕ;

Γιατί κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών αντιδρούσαν “εκ του” και “προς” το εξωτερικό οι μετέπειτα Πασόκοι και άλλοι κορυφαίοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες; Γιατί τώρα δεν απευθύνεται κανένας Έλληνας στη διεθνή κοινή γνώμη και τη διαμορφώνουν ξένοι και “Έλληνες” εχθρικά προς εμάς; Ξέχασαν τη δύναμή της; Ή μήπως τώρα έχουμε δημοκρατία; Μήπως τώρα είμαστε ελεύθεροι; Μήπως τώρα δεν υπάρχουν βασανιστήρια, πιο μακρόσυρτα και πιο πολυπληθή, αλλά πιο αφανή, επειδή ακριβώς είναι “σωματο-ψυχικά”; Θα μείνω με την απορία…

Το επί πλέον με τους αξιόλογους Έλληνες εργάτες της “ελεύθερης” σκέψης και λόγου είναι πως δε συνεννοούνται μεταξύ τους, ίσως ούτε καν συναντώνται, αυτήν την εντύπωση δίνουν. Όποιες κι αν είναι οι αιτίες, συντελούν στο να μην έχουν συλλογική φωνή, άρα δυνατή φωνή. Ο καθένας μιλά ή γράφει για τη δική του οπτική της Πραγματικότητας και δεν ερευνά ποια κοινά, έστω και ελάχιστα, έχει η δική του οπτική με αυτήν των άλλων, ώστε, πατώντας σε αυτά τα κοινά, να δυναμώσουν τη φωνή τους υπέρ της Ελλάδος. Εντός και εκτός αυτής.

Γι’ αυτό η “αδέσμευτη” διανόηση, (και δεν υπάρχει άλλη…“οι δεσμευμένοι” δε συνιστούν διανόηση, αλλά αρκούδες που χορεύουν στα πανηγύρια τού κόσμου με το ρυθμό των αφεντάδων τους. Κι έχει πολλές τέτοιες η Ελλάδα, όλες συνωστισμένες πέριξ της Παιδείας, -που να πάρει η ευχή!) ως σύνολο, μοιάζει να είναι άφωνη και απούσα, τώρα στη μεγάλη δυστυχία της Ελλάδας. Και όλο το παιχνίδι έχει αφεθεί στους πολιτικούς και άλλους εντολοδόχους της Ν.Τ.Π., συνεπώς εθνομηδενιστές. Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε γι’ αυτούς… το περισσότερο, ότι είναι προδότες της ίδιας τους της πατρίδας. Αν ζούσαν στην αρχαία Ελλάδα, χωρίς πολλά-πολλά, τους περίμενε θάνατος ή εξορία!

Και τώρα λίγα λόγια “περί εμφυλίου”, με μικρή αναφορά στο μεταναστευτικό. Δεν μπορούμε να συλλάβουμε εμείς, οι σχετικά αθώοι και αρκετά ευκολόπιστοι Έλληνες, πόσο δαιμονική είναι η πονηρία των ηγετών της Νέας Τάξης, υποβοηθούμενη από καλοπληρωμένα think-tank που στήνουν έτσι κάθε”επίθεση”, ώστε να υπάρχουν πολλαπλές και διαδοχικές “πιθανότητες-παγίδες”. Αν το θύμα δεν πέσει στην πρώτη, το περιμένει η δεύτερη και ούτω καθ’ εξής. Σίγουρα, λοιπόν, έχει στηθεί η τρέχουσα επίθεση στον ελληνικό λαό, με πρώτη παγίδα το να “φαγωθούμε μεταξύ μας”. Ας μην είμαστε τόσο αφελείς, ώστε να πέσουμε “με τα μούτρα” στην πρώτη παγίδα. Ας πάμε τουλάχιστον ως τη δεύτερη και βλέπουμε!

Δεν χρειάζονται εξαλλοσύνες, (αυτές πάντα βλάπτουν), ούτε να χωριστούμε σε δύο στρατόπεδα, αυτούς που βοηθούν τους πρόσφυγες και αυτούς που θέλουν άμεσα να τους διώξουν -η αναφορά είναι στα γνήσια στρατόπεδα και όχι στα “πρακτόρικα”. Όμως, το λεγόμενο μεταναστευτικό είναι μια πολλαπλή παγίδα. Σ’ ένα πρωταρχικό επίπεδο λειτουργεί ώστε όλη η ενέργεια και η προσοχή μας να πάει σε αυτό και να αφήσουμε το πολιτικό σύστημα να διαλύσει “ησύχως” τα πάντα** από άλλα μετερίζια: φορολογικά, ασφαλιστικά, πωλητηρ-ιακά, εδαφικά! Αργότερα, το μεταναστευτικό θα λειτουργήσει αλλιώς (θα ακριβύνουν τα τρόφιμα και άλλα είδη, θα πέσουν τα μεροκάματα -κέρδος για το κεφάλαιο, εγχώριο και παγκόσμιο) και σε μια τρίτη φάση θα λειτουργήσει καταλυτικά για εμάς, αλλά και για όλη την Ευρώπη. (Γιατί άραγε συναινούν ή μάλλον διαπράττουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες αυτό το έγκλημα; Μα νομίζετε ότι έχουν δική τους πολιτική βούληση; Την έχουν πουλήσει, πριν αναλάβουν καθήκοντα, στον Μεφιστοφελή, όσοι δεν είναι ο ίδιος αυτοπροσώπως!

Ως εκ τούτων,τώρα προέχει απολύτως να επικεντρωθούμε στον απελευθερωτικό αγώνα. Όταν λευτερωθούμε από όσους “μας διαλύουν” και με θεμέλιο τη δημοκρατία, όλα τα προβλήματά μας, ασφαλώς και το μεταναστευτικό, θα λυθούν, όχι βέβαια χωρίς σημαντικές προσπάθειες από όλους μας. Τίποτα από τα τωρινά δεν είναι μόνιμο, αν εμείς δεν το θεωρήσουμε μόνιμο. Από το νυν πολιτικό σύστημα πρέπει “να αρθεί η μονιμότητα” και τότε όλα θα πάρουν το δρόμο που αρμόζει στους Έλληνες και την Ελλάδα.

Αλλά ο δρόμος ο ελληνικός δε συνάδει με τις (απ)αξίες και την κατά παραγγελία των “οικονομικών ηγεμόνων” νομοθεσία της Ε.Ε., οργανικού μέρους της Ν.Τ.Π. “Έξω” από την Ε.Ε. σημαίνει “έξω” και οι οικονομικοί λαθρομετανάστες! Και αν υιοθετήσουμε εθνικό νόμισμα, τότε θα φύγουν ακόμα και οι Αλβανοί, οι από χρόνια ριζωμένοι εδώ. Έτσι είναι…δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα και την πατρίδα μας όπως πρέπει να είναι και τα “πάση θυσία” Ευρώ στην τσέπη μας!

Ήρθε η ώρα να διαλέξουμε! Θα τη θυσιάσουμε την Ελλάδα και τα παιδιά μας στον ως τώρα αιματοποτισμένο βωμό του Ευρώ και της Ε.Ε., πώς το βλέπετε; Η επιλογή τώρα είναι πολύ πιο εύκολη, γιατί η απάντηση είναι τραγικά ολοφάνερη για όλους μας, εκτός από τα πολιτικά υποχείρια της Ν.Τ.Π. και τα βολεμένα τσιράκια τους.

Κάποιος blogger αποφάνθηκε ότι το 90% των Ελλήνων είναι προδότες, κλέφτες και άλλα τινά. Επίσης, ότι για να ορθοποδήσει η Ελλάδα πρέπει αυτοί να εξοντωθούν. Τι άλλο κάνουν αυτές οι ακραίες φωνές από το να εκπέμπουν πολύ αρνητικά “σήματα”, έχοντας πέσει στην πρωταρχική παγίδα ή παίζοντας ηθελημένα στο ταμπλό των εχθρών μας; Κι αυτοί για τα ίδια δε μας κατηγορούν;

Ας κρατήσουμε τη νηφαλιότητά μας την κρίσιμη αυτή περίοδο. Σε έναν εμφύλιο πιθανότατα οιφιλοξενούμενοι” θα βρεθούν πάνοπλοι -αυτοεκπληρώνεται έτσι η προφητεία ότι θα μας σφάξουν. Σε σας, πολεμόχαροι φίλοι, ποιος θα δώσει όπλα; Και τι είναι πιο πιθανό, το 10% των “καλών” Ελλήνων να εξοντώσει το 90% που είναι οι “κακοί” ή το αντίθετο; Και να μη μείνει κανένας “καλός” σ’ αυτή τη χώρα.

Όμως, κάθε αμερόληπτος παρατηρητής θα συμφωνήσει ότι οι χωρίς κανένα απολύτως ήθος ή αρετή Έλληνες δεν είναι πάνω από το 10-15% του πληθυσμού. Φαίνονται πολλοί επειδή η “επιθετική” προς την κοινωνία δράση τους είναι μεγάλη. Είναι σαν τον επιθετικό καρκίνο μέσα στο βιολογικό σώμα. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι πώς θα θανατώσουμε και το υγιές κομμάτι τού “ασθενούς”, προσπαθώντας να θεραπεύσουμε τον καρκίνο, αλλά πώς θα αυξήσουμε την άμυνά του, ώστε να εξουδετερωθούν οι “σαρκοφάγοι” Έλληνες, δηλαδή πώς θα τους αφαιρεθεί κάθε πολιτική δύναμη και κάθε άλλη πηγή δύναμης που κατέχουν. Εδώ χρειάζεται η καθαρή σκέψη και η πρωτοτυπία όλων. Εξ’ άλλου, αυτή είναι όλη η ουσία τού απελευθερωτικού αγώνα.

Οι περισσότεροι Έλληνες είναι περίπου στο μέσο όρο της ανθρώπινης ποιότητας και περίπου απαθείς ή ελάχιστα συμμετοχικοί σε όσα οδυνηρά συμβαίνουν, εκτός αν θίγονται προσωπικά. Και μόνον ένα περίπου 10-15% ενεργοποιείται για να τα αποτρέψει. Αυτά τα δύο άκρα θα δώσουν τον “μέχρις εσχάτων” αγώνα. (Ίσως το δεύτερο συμπαρασύρει και ένα ποσοστό από όσους αδρανοποιούνται και διασπώνται με τα έξυπνα τεχνάσματα των συνδικαλιστικών ηγεσιών) Το μεν για να διατηρήσει τα προνόμιά του και τη σκλαβιά της Ελλάδας, το δε για να μηδενίσει αυτά τα προνόμια και για τη λευτεριά της Ελλάδας.

Αν νικήσει το δεύτερο -και θα νικήσει αρκεί να ξεκινήσει αμέσως έναν “έξυπνο” πόλεμο!– οι υπόλοιποι Έλληνες θα εκδηλώσουν γρήγορα το θετικό κομμάτι τού εαυτού τους, υποβοηθούμενοι από μια “ολοκάθαρη ηγεσία” και την κατάλληλη έμπρακτη και θεωρητική “αγωγή του πολίτη”, που η νέα ηγεσία θα έχει μέσα στα πλάνα της του στησίματος, από την αρχή, των πάντων στην Ελλάδα. Ή μάλλον, από εκεί που τα άφησε ο κυβερνήτης μας, ο Ιωάννης Καποδίστριας!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Μπορεί να γεννηθεί το Μέτωπο και με ποια χαρακτηριστικά;

Και τώρα ας δούμε πώς μπορεί να γεννηθεί, αλλά και να γιγαντωθεί, το Α.ΛΑ.Ρ.Μ. Εστίες του είναι περισσότερο από δυνατό να αναπτυχθούν εντελώς ελεύθερα σε κάθε νομό -πόλη, κωμόπολη και… χωριό, γιατί όχι; Δεν απαιτούνται για κάθε τόπο παρά ένας-δύο “αποφασισμένοι” πολίτες για να το ξεκινήσουν. Χρειάζονται, άραγε, ιδρυτική διακήρυξη, καταστατικό και κανόνες; Κατά τη γνώμη μου, όχι. Εκείνο που χρειάζεται είναι δράση και ελευθερία κινήσεων.

Ωστόσο, κάτι που πρέπει να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού από όλους είναι η Αρχή της μη-βίας: αυτή είναι η ασπίδα που προφυλάσσει το Μέτωπο από το να επιρριφθεί σε αυτό η όποια προβοκάτσια συμβεί κατά τις δράσεις του. Και από κατήγοροι να βρεθούμε κατηγορούμενοι, ενώπιον της εγχώριας αλλά και της διεθνούς κοινής γνώμης. Και ο αγώνας ερείπια!

Όσοι επιθυμούν συμμετοχή θα πρέπει να υπογράφουν ότι αποκηρύσσουν τη βία ως μέσο επίτευξης πολιτικών στόχων. Θα βρείτε κάτω από αυτό το κείμενο, αλλά και στο blog του www.destopan.gr τη διακήρυξη της Αρχής της μη βίας μαζί με τη δήλωση της αποδοχής της. Φυσικά αυτό είναι το προσχέδιο και η διακήρυξη θα οριστικοποηθεί, όταν δημιουργηθεί η πρώτη εστία του μετώπου και αυτό ελπίζω να γίνει τάχιστα. Όταν η διακήρυξη υπογραφεί από υποψήφιο μέλος, πάντα σε τρία πρωτότυπα, φυλάσσεται σε αρχείο που κρατείται από τρία διαφορετικά μέλη. Το όνομα τότε του νέου μέλους καταχωρείται στο βιβλίο των μελών, που φέρει επίσης την υπογραφή του, δίπλα στο όνομά του.

Τίποτε άλλο δε χρειάζεται. Ούτε καταστατικοί κανόνες, τουλάχιστον σε κεντρικό πλαίσιο, ούτε αρχηγός, ούτε κάποια κεντρική εξουσία. Το Μέτωπο θα αναπτυχθεί γρήγορα, αν αναπτυχθεί εντελώς ελεύθερα. Οπωσδήποτε δεν είναι κόμμα. Όσοι θέλουν πολιτική καριέρα ας βρουν άλλες πόρτες, όλες είναι διάπλατα ανοιχτές. Ας προσέξετε όσοι τυχόν ενταχθείτε σε αυτό το Μέτωπο, ώστε να κρατάτε σε κλοιό ισότητας τους εγωιστές και τους φιλόδοξους. Εξ’ άλλου, δεν έχουν καμία ευκαιρία μεταξύ ίσων.

Όσοι το ξεκινήσουν δεν πρέπει να το δουν “αρχηγοί”. Οι πάντες θα πρέπει να είναι ίσοι μέσα στο Α.ΛΑ.Ρ.Μ. Όσοι ξεχωρίσουν -όχι από άποψη ισότητας, αλλά τιμής- ας είναι μόνον οι ακαταπόνητοι στον αγώνα, που επί πλέον διαθέτουν Ήθος και Αρετή. Η συλλογικότητα “σιωπηλά” τους ξεχωρίζει. Και μεταξύ αυτών, κάποιοι θα κληθούν για το επόμενο στάδιο, της πολιτικής έκφρασης, πάντα δημοκρατικά και “διά της ψήφου”.

Όμως θα πρέπει να αφαιρείται άμεσα και χωρίς αναστολές η ιδιότητα τού μέλους για όποιον προτείνει δράσεις που περιλαμβάνουν βία ή άλλη ύποπτη ενέργεια. Η πρότασή του φωνάζει ότι αποτελεί “Δούρειο ίππο”. Και αν επιτελέσει πράξη βίας σε εκδήλωση, η αντι-βία εναντίον του επιτρέπεται! Για να θυμάται πως δεν μπορεί να καταστρέφει ό,τι οι άλλοι χτίζουν! Ωστόσο, θα πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι ο αποκλεισμός π.χ. των Εφοριών δεν αποτελεί πράξη βίας, εφ’ όσον δεν χρησιμοποιηθούν επιθετικά μέσα (ξύλα, ρόπαλα κτλ. ), αλλά καλού-κακού, ας φορεθούν μάσκες και κράνη!

Ωστόσο, ακόμα κι αν καταληφθούν όλα τα κτίρια των δημοσίων υπηρεσιών, Τραπεζών κ.α., το αποτέλεσμα θα είναι “μηδέν εις το πηλίκον”, αν η υπερεξουσία-λαός δεν ορκίσει τη δική της κυβέρνηση, από τα πατριωτικά -και όχι κομματικά- σπλάχνα της. Προσωρινή φυσικά, έως την ψήφιση νέου Συντάγματος, που να αποδίδει στο λαό όλη την πολιτική δύναμή του.*

Σκιαγραφήθηκε η κατά το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία αυτο-οργάνωσης του Μετώπου, ώστε να προσελκυστούν σε δράση ανένταχτοι πολίτες που απεχθάνονται τα κόμματα και τις “δομές” τους. Ασφαλώς όμως θα υπάρχει σε κάθε ομάδα ένα εναλλασσόμενο συντονιστικό προς οργάνωση συναντήσεων και δράσεων. Και ένα κεντρικό συντονιστικό που θα επιλέγει τις καλύτερες τοπικές δράσεις προς Πανελλήνια εφαρμογή.

Επίσης, κάθε ομάδα, ή “δεσμός” ομάδων, μπορεί να φτιάξει έναν ολιγόλογο καταστατικό χάρτη, όπως αυτή θέλει, όμως οι αρχές θα πρέπει να είναι κοινές σε όλο το Μέτωπο. Και η “κοινή λογική” λέει ότι, για να το εμπιστευτεί ο λαός, οι αρχές πρέπει να είναι αυτές που ήδη αναφέρονται.

Ούτε ενός ευρώ υποχρεωτική συνδρομή! Τα έξοδα για την όποια δράση, αν απαιτούνται, καλύπτονται από εθελοντικές προσφορές. Αν δε φτάνουν, δεν πραγματοποιείται η δράση και τα χρήματα επιστρέφονται. Αν περισσεύουν, αποτελούν “ταμείο” για την επόμενη δράση. Κανένας ως μόνιμος ταμίας. Όλοι -και γρήγορα: για κάθε δράση άλλος- εναλλάσσονται σε αυτήν τη θέση, ώστε να αποδεικνύει ο καθένας και την εντιμότητά του.

Οπωσδήποτε η διαχείριση των ελάχιστων αυτών οικονομικών πρέπει να είναι τόσο άψογη, που να μπορεί να ελεγχθεί από κάθε πολίτη, μέλος ή όχι. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό για την ανάπτυξη εμπιστοσύνης Μετώπου-πολιτών, αλλά και η διαφάνεια στα πάντα. Τόπος συγκέντρωσης; Απόκεντρα καφενεδάκια με τον ελληνικό 1 ευρώ -και για όποιους θέλουν. Ή ξενοίκιαστα καταστήματα ή σπίτια, που τυχόν διαθέτει κάποιο μέλος.

Πρωταρχικός στόχος η ενημέρωση τού κάθε πολίτη για τη δύναμη που έχει να απαιτήσει και να πάρει “τα κουμάντα” της πατρίδας του και συνεπώς της ίδιας του της ζωής. Και βαθύτερη ενημέρωση σε θέματα Νομίσματος, Ε.Ε., Παγκοσμιοποίησης κ.α., ενάντια στην παραλυτική προπαγάνδα. Και δράσεις, δράσεις, δράσεις… “ντόρος” πολύς, για να ακουστεί παντού “Α.ΛΑ.Ρ.Μ”! Ώστε, όταν καλέσει σε “πανελλήνιες δράσεις”, ο λαός να ανταποκριθεί. Χρειάζεται ίσως και μια σημαία, ας είναι μια απλή άσπρη σημαία, που στο κέντρο της, με κόκκινα γράμματα να γράφει: Α.ΛΑ.Ρ.Μ. Όλα τόσο απλά, όπως ο λαός!

Όμως, το Μέτωπο πρέπει να αναπτυχθεί άμεσα και δυναμικά, αλλιώς δεν έχει καμία προοπτική. Αν πάντως συμβεί αυτό -και τίποτα δεν αποκλείεται!- θα αποτελέσει μια ισχυρή κοινωνική δύναμη, ακομμάτιστη, -κάτι που επιθυμεί διακαώς ο λαός και όσοι δεν το έχουν καταλάβει ματαιοπονούν- που βέβαια θα βρει την πολιτική της έκφραση την κατάλληλη ώρα και με τρόπο που θα ψηφιστεί από τα μέλη. Φυσικά τα οπαδοί ή και μέλη κομμάτων, μπορούν να ενταχθούν στο μέτωπο, αρκεί να μην το υποσκάπτουν προς όφελος τού κόμματός τους. Αλλά κάθε “συλλογικός νους” είναι πιο “αλάρμ” από τον μεμονωμένο και αυτές οι τυχόν “υποσκάψεις” δε θα περνάνε!

Λίγα ακόμη τελευταία και κάπως προσωπικά λόγια. Πολλοί ίσως αναρωτηθούν: και ποια είσαι εσύ που μιλάς για Μέτωπο του λαού και μάλιστα του δίνεις και όνομα; Και γιατί προτρέπεις άλλους να το οργανώσουν (στην ουσία δε χρειάζεται καμιά “κεντρική” οργάνωση και αυτή είναι η δύναμή του) και δεν το οργανώνεις η ίδια;

Αδέρφια και “παιδιά” μου Έλληνες, πείτε ότι σας μιλάει η μάνα σας -γεννήθηκα στις 14.11.1947! Είμαι μεγάλη πια και δεν έχω πολλές σωματικές δυνάμεις “να μπω μπροστά” σε έμπρακτο αγώνα. Το καταστάλαγμα της συνειδήσεώς μου, όπως τη διαμόρφωσαν οι εμπειρίες και οι στοχασμοί μου, μπορώ να σας δώσω και αυτό κάνω.

Κι άλλο δεν ονειρεύομαι από το να δω, “πριν φύγω”, την πατρίδα μου ελεύθερη, δυνατή και πρώτη στον αγώνα των λαών για τον ίδιο στόχο, τη λευτεριά τους, την εξωτερική (από την πολιτική περιδέσμευση) αλλά και την εσωτερική (από τον “χαμηλό” εαυτό), επειδή αυτές οι λευτεριές είναι αδελφές δίδυμες μέσα στην Πνευματική Μήτρα. Δεν αναπτύσσεται η μία, χωρίς να αναπτύσσεται και η άλλη. “Οι δυνατοί” της Γης μας αφαιρούν την πρώτη, ακριβώς για να εξασθενίσουν τη δεύτερη. Σκλάβα την ψυχή μας θέλουν οι “αφεντάδες” και φτιάχνουν το σώμα μας όργανο αυτής της υποδούλωσης.

Αν ήμουν πιο νέα, ίσως περιδιάβαινα την Ελλάδα, για να δημιουργήσω εστίες τού Μετώπου. Ωστόσο το Μέτωπο δε με χρειάζεται, γιατί είναι αυτόνομο και αυτεξούσιο (πώς μπορείς να επαγγέλεσαι στο λαό κάτι το οποίο δεν είσαι;) Όμως, αν ποτέ θέλετε τη βοήθεια ή τη συμβουλή μου, το e-mail μου θα το βρείτε δίπλα από το όνομά μου. Στείλτε μου εκεί δύο λόγια και θα απαντήσω, επειδή η επικοινωνία γεννάει σοφία και δύναμη.

Μια στιγμιαία έμπνευση ήταν το Α.ΛΑ.Ρ.Μ, ως ιδέα και όνομα. Αλλάξτε το όνομα αν δε σας αρέσει, αλλά δημιουγείστε το Μέτωπο, πανελλαδικά και συντονισμένα, εσείς οι ίδιοι, τα “δυνατά παιδιά” της Ελλάδος στο σώμα, αλλά κυρίως στην ψυχή. Ας μη σκεφτείτε ότι άλλου υπόθεση είναι το Μέτωπο. Δική σας υπόθεση είναι, απλώς μεσολάβησα ως καταλύτης στην εμφάνιση των χαρακτηριστικών του: ελεύθερο, δημοκρατικό, αυτο-οργανούμενο, χωρίς καταστατικό εν είδει κόμματος, χωρίς αρχηγό, χωρίς μόνιμο ταμείο, αλλά πάνω απ’ όλα ειρηνικό. Κι αν ούτε αυτά σας αρέσουν, δημιουργήστε το με άλλα, αλλά δημιουργήστε το. Ωστόσο, οι πολιτικοί δρόμοι που φέρνουν σωστά, και κυρίως μη ανατρέψιμα αποτελέσματα, δεν είναι οι δρόμοι της βίας.

Κι αν με ρωτήσετε, ακόμα και από το Μέτωπο, θα προτιμούσα έναν άμεσο γενικό ξεσηκωμό.

Να βγούμε όλοι ειρηνικά και συντονισμένα “έξω”. Κι αφού σπάσει ο φόβος να… “βαδίσουμε” αποφασισμένοι να πάρουμε πίσω την κλεμμένη πατρίδα μας και την κλεμμένη ζωή μας.

Οι πιο οργανωτικοί ας βγουν μπροστά εδώ και τώρα, υπό τη σημαία και την ιδιότητα του ΑΛΑΡΜίτη και ας καλέσουν το λαό σε βαθμιαίες ενέργειες “προς τα έξω”, μισή ώρα, μία ώρα… μέχρι να ξεθαρρέψει. Και όχι συνθήματα, κανένα αποτέλεσμα δε φέρνουν. Στήστε τσάμικα στις πλατείες και να δείτε για πότε θα τονωθεί το ηθικό και θα ξυπνήσει ο “Έλληνας”, σε όλους που, αμέσως, θα συγκεντρωθούν. Και θα γίνουν από τα πρώτα μέλη του Μετώπου!

Καλή δύναμη Έλληνες!

Κατερίνα Αλεξανδράτου-Χατζηθεοδώρου www.destopan.gr (=Δες το Παν ή Δες το Όλον)

e-mail: katerina.xatzi14@gmail.com

* Όσοι θέλουν να προβληματιστούν για το πώς μπορεί να διαμορφωθεί ένα Πολίτευμα, το οποίο να αποδίδει στο λαό το πολιτικό του αυτεξούσιο, ας πάρουν μια αφορμή από το βιβλίο:

Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα” (εκδ.Γκοβόστη). Δε γράφτηκε (από εμένα) για οικονομικό όφελος, παρά μόνον για την κυκλοφορία των ιδεών του. (8 ευρώ)

Επάνω στο ίδιο θέμα, συστήνω το βιβλίο (και όλα): “Κομματοκρατία και Δυναστικό Κράτος” (εκδ. Πατάκη), του κ. Γιώργου Κοντογιώργη.

Και, οπωσδήποτε, το “Περιεκτική δημοκρατία-10 χρόνια μετά” (εκδ. Ελεύθερος τύπος) του κ.Τάκη Φωτόπουλου.

** Επί τη ευκαιρία της σχετικής αναφοράς στη διάλυση της πατρίδος μας, προτρέπω να σταματήσουμε όλοι να χρησιμοποιούμε τον κατ’ ευφημισμόν όρο “Αριστερά”, έστω και μέσα σε εισαγωγικά, για τους Συριζαιο-Πασόκους. Αποτελούν, μαζί με όλους τους προηγούμενους και νυν όμοιούς τους, ότι πιο (ενσυνείδητα) προδοτικό, ανερμάτιστο, ακαλλιέργητο και ανθελληνικό έχει ποτέ περάσει από “τα έδρανα” της ελεύθερης Ελλάδας.

Δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο! Επιτίθενται (όλοι και επί χρόνια) ασύστολα σε πατρίδα, γλώσσα, παιδεία, εθνική ταυτότητα και συνείδηση, ηθικές αξίες, δημόσιο πλούτο και αγαθά. Και στην εδαφική μας ακεραιότητα -Κύπρος, Θράκη, όνομα Μακεδονίας και τώρα Αιγαίο! “Ο Θεός να βάλει το χέρι του”. Όταν οι εχθροί είναι “μέσα και έξω”, τότε μόνον Αυτός μπορεί να μας σώσει, ομού με την ελληνική ευψυχία μας! Είναι αδυσώπητη η ανάγκη να φύγουν όλοι, το συντομότερο δυνατόν και ο λαός, εμείς, να ξαναχτίσουμε την πατρίδα μας από το μηδέν, αφού πρώτα σταματήσουμε τον όλεθρό της.

Υ.Γ. -1 Ευχαριστώ θερμά την Πόπη Σουφλή για τη φιλοξενία αυτού του κειμένου, σε κάποια σημεία αντίθετο προς τις δικές της απόψεις, που φανερώνει δημοκρατικό πνεύμα κι αυτό είναι η βάση κάθε “ενότητας εν τη διαφωνία”.

Υ.Γ. -2 Καλό θα ήταν, όσοι αγαπάτε ανυστερόβουλα την Ελλάδα, να σταματήσετε να ονομάζετε τους εαυτούς σας Εθνικιστές, προστιθέμενοι στις στρατιές άλλων, ανεγκέφαλων ή υποκινούμενων ανθρώπων. Ο Εθνικισμός είναι εργαλείο τεμαχισμού των κοινωνιών. Κόβει τις σάρκες των λαών και τις πετάει να τις φάνε τα σκυλιά των Πλανηταρχών, στον επόμενο πόλεμο “με τους παραδίπλα Εθνικιστές”. Τόση ανεγκεφαλιά ας μην την καταδέχεστε.

Και ποια είναι η λέξη που εκφράζει τη σωστή, ανυστερόβουλη αγάπη προς την πατρίδα, που σέβεται και τις άλλες πατρίδες, όταν δεν την απειλούν εκείνες; Είναι οι λέξεις: Πατριωτισμός και Πατριώτες. Και βασικά όσοι παραμένουμε Έλληνες και δεν έχουμε μεταβληθεί σε “παγκοσμιοποιημένο ριζότο”, είμαστε όλοι πατριώτες!

Υ.Γ. -3 Άλλη φορά θα επανέλθω, γιατί σήμερα σας κούρασα πάρα πολύ, ν’ αναφερθώ σε ποιο ύπουλο επικοινωνιακό παιχνίδι επιδίδεται ο Α.Τσίπρας εναντίον της πατρίδας του, εμφανιζόμενος προς τη διεθνή κοινή γνώμη, να έχει φιλική και “λουλουδάτη” σχέση με την Τουρκική ηγεσία. Τυχαίο και το επεισόδιο με το αεροπλάνο και τη Ρόδο; Δε νομίζω! Προγραμματισμένο! Δήθεν και η επαναφορά του “casus belli” με αντιφατικές -όπως πάντα- δηλώσεις. Ο κύριος “δήθεν”από το άλφα ως το ωμέγα του, ετοιμάζεται για “ανοιχτά σύνορα” Ελλάδος -Τουρκίας, (τουλάχιστον έτσι γράφτηκε), του χρειάζεται σε κάτι το casus belli, παρά για εσωτερική κατανάλωση; Παίζονται πολύ άσχημα παιχνίδια εις βάρος της Ελλάδος από ανθρώπους έξω αλλά και εντός, που αν δεν τα αντιμετωπίσουμε γρήγορα και δεν απομακρύνουμε αυτούς τους εντός αρουραίους, (και τέτοιοι είναι πια ΟΛΟΙ, “εκεί μέσα”), η πατρίδα μας και εμείς θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά. Αλλά τότε, ίσως μερικοί επισκεφθούν την Καισαριανή για άλλο λόγο, εκτός από τον “δήθεν” χαιρετισμό.

Υ.Γ.-4 Κάτι πολύ θετικό που μας συμβαίνει είναι ότι έχουμε στο διαδίκτυο πολλά πατριωτικά, καλά ενημερωμένα και με δύναμη αντιμαχόμενα την όλη κατάσταση, blogs. Oι bloggers λοιπόν που θα δουν τα κείμενα περί του μετώπου και συμφωνούν με τις ιδέες που εκτέθηκαν εδώ, αν θέλουν, ας τα αναδημοσιεύσουν. Αλλά αυτό δε φτάνει. “Οι νέοι κάνουν την επανάσταση μέσω κομπιούτερ!”, μου είχε πει ο ταξιτζής. Ώρα είναι οι νέοι να κάνουν την επανάσταση της πράξης, αλλιώς δε βγαίνουμε απ’ τη λάσπη!

Προτείνω συνεπώς όσοι συμφωνήσατε με την ιδέα της ενεργητικής μη βίαιης αντίστασης και του Α.ΛΑ.Ρ.Μ. να βρεθείτε όλοι μεταξύ σας και “να μιλήσετε επιτέλους” ζωντανά με διάλογο και το πρακτέον θα φανεί εκεί. Ίσως προτείνω σε έναν blogger, που μοιάζει να έχει πολύ όρεξη και δύναμη, να αναλάβει το πρώτο βήμα. Είστε ένα “ηλεκτρονικό μέτωπο” ήδη, θα ήταν καλό να αυξήσετε την “έκταση του μετώπου”. Για την Ελλάδα και μόνον!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *