Μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που υπεραμύνθηκε του φασισμού, όπως αυτός τον κατανοεί.

 

΄Εστειλα μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που έστελνε φιλοφασιστικά αλλά αντιφατικά σχόλια στην ανάρτηση του άρθρου “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” στο “Ας μιλήσουμε επί τέλους” (κάντε κλικ εδώ). Νομίζω ότι αυτή αξίζει να αναρτηθεί και στο παρόν ιστολόγιο.

Φίλε ανώνυμε, που σου προσέβαλε το άρθρο τα φιλοφασιστικά σου αισθήματα και υπερασπίζεσαι με πάθος και πλήθος λόγων το φασισμό, μήπως πρέπει επί τέλους να καταλάβεις ότι ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο δεν είναι ο φασισμός που έχεις εσύ στο μυαλό σου, οπότε παρανοείς πλήρως τα γραφόμενα.

Εσύ έχεις στο μυαλό σου το φασισμό ως ιδεολογία και ως άμεσο τρόπο διακυβέρνησης (τύπου Μουσολίνι, Μεταξά, Πινοσέτ κ.α.) ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο είναι νοο-τροπία και έμμεσος τρόπος διακυβέρνησης του “συστήματος” που κυβερνάει σήμερα τη Δύση, με επικάλυμμα τη δήθεν (αντιπροσωπευτική) δημοκρατία.

Αυτή η έλλειψη κατανόησης του πού ακριβώς προσάπτει το άρθρο το σύγχρονο φασισμό, σε κάνεις να αραδιάζεις κατεβατά από τις αντιφατικές ιδεολογικές σου τοποθετήσεις προς υπεράσπιση της (προφανώς) αγαπημένης σου ιδεολογίας, σε σημείο να αναρωτιέσαι ποιες πλάτες με προστατεύουν και δε με συλλαμβάνουν για ρατσισμό! Δεν έχουν λογική όλα αυτά: ενώ αγαπάς το φασισμό σου βρωμάει ο (κατά τη φαντασία σου) ρατσισμός του άρθρου, εκτός αν υπάρχει κάποιος κρυμμένος και πολύ λογικός στόχος, που μόνο εσύ τον γνωρίζεις.

Και στο τέλος επικαλείσαι τη χριστιανική αγάπη προς όλους! Είδες κάπου να την αρνιέμαι; Ναι, στη Χριστιανική αγάπη προς όλους ως πρόσωπα, αλλά ο αληθινός Χριστιανός δεν υιοθετεί εχθρικές προς τη διδασκαλία του Χριστού, ιδεολογίες και “στάσεις ζωής”. Ναι, τους αγαπάμε όλους, και τους gay ως πρόσωπα, αλλά θα πρέπει η ακόμα ορθοδοξο-χριστιανική κοινωνία μας να κρατάει τις δέουσες και ενεργές αποστάσεις από την προκλητικότητά τους και τη δική τους στάση ζωής, όπως ακριβώς κρατάμε μακριά από την οικογένειά μας κάποιον που αγαπάμε, ή έστω δεν τον μισούμε, αλλά γνωρίζουμε ότι προσπαθεί να τη διαλύσει. Τώρα, το πώς ακριβώς η “gay στάση ζωής” διαλύει τις κοινωνίες ίσως αποτελέσει το θέμα ενός άλλου άρθρου.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *