Θα ηγηθεί κάποιος επιτέλους;

Όλα γύρω γκρεμίζονται. Η χώρα καταρρέει. Οι άνθρωποι χάνουν κάθε τι στέρεο που είχαν και το έδαφος φεύγει κάτω από τα πόδια τους. Ο Ελληνισμός, ως πνεύμα, πολιτισμός , ανθρώπινη ποιότητα και πλήθος, διαλύεται. Παιδιά πεινάνε. Νέοι ξενητεύονται. Γέροι ψάχνουν στα σκουπίδια. Σπίτια αλλάζουν χέρια σε δευτερόλεπτα για χρέη που παράνομα “κοκκινίζουν”. Ελληνική Ιστορία και γλώσσα υπό συνεχή και ανελέητο διωγμό.

Τα όποια λίγα χρήματα είχαμε στην τσέπη μας, που μας έδιναν μια αίσθηση ελευθερίας και ελέγχου, έστω, της προσωπικής μας ζωής, σε λίγο θα είναι μια “ανεξέλεγκτη” εγγραφή στην Τράπεζα (με κίνδυνο να σβηστεί από χάκερ του αντισυστήματος ή και του συστήματος) και στην τσέπη μας μια… ηλεκτρονική κάρτα!

Μουσουλμάνοι καταλαμβάνουν “σιωπηλά” την πατρίδα μας. Νεοταξίτκες ελληνο-αλλοδαπές ΜΚΟ αλωνίζουν ασύδοτες όλη την επικράτεια . Όπλα διακινούνται μυστικά και κανείς δεν ξέρει τι μας ξημερώνει. Τζιχαντιστές διέρχονται ή και παραμένουν εδώ, σαν στο σπίτι τους. Οι κλοπές και η εγκληματικότητα στα ύψη.

Η αθωότητα των παιδιών και η αυθόρμητη ταύτιση με το φύλο τους μπαίνει στο στόχαστρο όσων θέλουν να δαιμονοποιήσουν την ανθρωπότητα. Ο εκχυδαϊσμός του ανθρωπίνου όντος και της ερωτικής του συνεύρεσης γίνεται θέαμα στους δρόμους από από υβριδικά όντα ανθυπομηδενικής πνευματικής στάθμης. Δήμαρχοι, πρέσβεις, πολιτικοί “καριέρας” και άλλα περίεργα όντα, προφανώς της ίδιας πνευματικής ανθυποστάθμης χρηματοδοτούν (τα) και συμπαρελαύνουν (στα) εκμαυλιστικά πανηγυράκια των υβριδικών αυτών “όντων” στο όνομα του δήθεν σεβασμού στη διαφορετικότητα!

Και η πλειοψηφία της διοικούσας Εκκλησίας, επόμενη (ακολουθούσα) των Αγίων Πατέρων της πίστεώς μας, (τι λέω;) επόμενη του “Αγίου Βαρθολομαίου”, φασιστικά (εκβιαστικά) ύπουλα και λάθρα ετοιμάζεται να εισάγει και να εδραιώσει την Ελλάδα την πανθρησκεία.

Αν αυτό δεν είναι εικόνα της πλήρους κατάρρευσης της Ελλάδος, τότε τι είναι;

Είναι, άραγε, η κατάσταση αυτή αντιστρέψιμη; Ναι είναι! Όλα είναι δυνατά, όταν ένας λαός “κατανοήσει” και αποφασίσει. Όμως στις εσχατιές που έχουμε φθάσει δύο μόνον δρόμοι υπάρχουν που οδηγούν σε πλήρη αλλαγή της τραγικά διαμορφωμένης κατάστασης. Η (ένοπλη;) εξέγερση. Ή: η σωστή ηγεσία. Όμως ο πρώτος δρόμος προΰποθέτει τον δεύτερο. Ο λόγος είναι ότι και εξέγερση να υπάρξει, κανένα θετικό αποτέλεσμα δε θα έχει, αν δε συνοδεύεται από μια σωστή ηγεσία. Θα καπελωθεί από τους ίδιους πολιτικούς απατεώνες, ακόμα πιο εξαχρειωμένους. Μόνο τα πρόσωπα ίσως αλλάξει το σύστημα , ώστε να επιφέρει το τέλος της εξέγερσης: αφού αυτή “κάποιους’ αχρείους κατάφερα να γκρεμίσει, άρα πέτυχε! “Σταματήστε λοιπόν την εξέγερση και φάτε κατακέφαλα τους επόμενους αχρείους, κορόϊδα”, είναι σαν να ακούω τη σκέψη του.

Γνωρίζει καλά ο λαός ότι ως μπουλούκι ακέφαλο και το αίμα του θα χύσει (περισσότερο ή λιγότερο, ανάλογα με τη βιαιότητα της εξέγερσης) και σε μία από τα ίδια θα καταλήξει, ίσως και χειρότερα. Και μέσα στα ίχνη της προγονικής σοφίας που του έχουν απομείνει, απορρίπτει αυτή τη λύση, επειδή διακρίνει ότι δεν μπορεί να ρισκάρει κάτι τέτοιο, χωρίς να έχουν αναφανεί οι φυσικοί της ηγέτες, όπως π.χ. ο Θ. Κολοκοτρώνης και άλλοι προεστοί ηγήθηκαν των εξεγερμένων Ελλήνων.

Και ο λαός ηγεσία ψάχνει, ψάχνει… αλλά ηγεσία δε βλέπει. Παρά μόνον παντού τα αληταριά της πολιτικής, που όταν εμφανίζονται στην τηλεόραση τα φτύνει και τα μουντζώνει για να βγάλει το άχτι του.

Μα καλά, σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχουν άξιοι και αποφασισμένοι για όλα Έλληνες, (δέκα Έλληνες, πέντε, δύο, ένας!), που να τοποθετήσουν αυτήν την πατρίδα πάνω από τη ζωή τους και να θελήσουν να ηγηθούν; Όμως αυτό ενέχει ένα άλλου είδους ρίσκο που προφανώς δεν το αντέχουν. Το ρίσκο να μειωθεί το κύρος τους σε σημείο γραφικότητας, αν θελήσουν “να βγουν μπροστά” και ο λαός δεν τους ακολουθήσει. Και φαίνεται ότι κανένα άξιος Έλληνας δεν αγαπάει τόσο την Ελλάδα, ώστε να διακινδυνεύσει να ανταλλάξει το κύρος του με γραφικότητα.

Υπάρχουν ιστολόγοι που συνέχεια μέμφονται τον Ελληνικό λαό, επειδή δεν εξεγείρεται. Καλύτερα όμως είναι να μεμφθούν τον εαυτό τους που δεν αποφασίζει τούτο: εγώ θα πάρω το ρίσκο να καλέσω πέντε-δέκα άξιους Έλληνες να ηγηθούν μιας αλλαγής κι ας απορρίψουν την πρότασή μου.

Κι αν όλοι, αυτούς που θεωρώ άξιους, την απορρίψουν, θα κατέβω στις τοπικές κοινωνίες να ανακαλύψω ανθρώπους που τους σέβονται οι κοινωνίες αυτές για την αξιοσύνη και την εντιμότητά τους. Και μετά θα απευθυνθώ ο ίδιος στο λαό (ο blogger) και θα πω: ιδού λαέ η φυσική σου ηγεσία. Η τάδε πόλη μου πρότεινε αυτούς τους πέντε, η άλλη τους δεύτερους επτά και ούτω καθ’ εξής.

Και όλοι μαζί αυτοί να γράψουν μια σωστή προκήρυξη προς τον Ελληνικό λαό και να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα διακυβέρνησης αδρών γραμμών -τώρα ο λαός δε θέλει λεπτομέρειες, τον ενδιαφέρουν οι θέσεις σε πέντε- δέκα θέματα που τον καίνε. Οι λεπτομέρειες ας αποτελέσουν ένα επόμενο, κυβερνητικό βήμα, αν όλα πάνε καλά. Ας είναι το αποτέλεσμα επιστημονικών μελετών που θα προηγούνται και κυβερνητικών αποφάσεων που θα έπονται των μελετών αυτών.

Το να ηγηθεί κανείς κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν είναι εγωϊστικό. Το αντίθετο μάλιστα, διακυβεύει το όποιο κύρος του, μικρό ή μεγάλο. Αντίθετα, το να κρίνει και να κατακρίνει κάποιος το λαό ως ηλίθιο, μοιρολάτρη, ατομικιστή, νωθρό και ό,τι άλλο, μέσα από την ασφάλεια του γραφείου του και του υπολογιστή του, αυτό είναι και εγωιστικό και άδικο.

Η κατάσταση στα ιστολόγια έχει γίνει, τουλάχιστον, “υπνωτική”. Θέτουν το λαό, με την υπερπληροφόρηση και την αναμάσηση των ίδιων πληροφοριών και της ίδιας κριτικής, σε μία ψευδαίσθηση αγώνα, που στην ουσία είναι ύπνος. Αναμασώνται έως κορεσμού τα ίδια και τα ίδια πράγματα, οι ίδιες περιγραφές της τραγικής μας κατάστασης, οι ατελείωτες μομφές εναντίον του πολιτικού Συστήματος και ιδιαίτερα της Τσιπραίικης λαίλαπας.

Όμως ο λαός που ήταν σε θέση να τα εμπεδώσει όλα αυτά, πια τα εμπέδωσε. Τώρα πρέπει να οργανωθεί και να δράσει προς μία καλά θεμελιωμένη αλλαγή. Και η υπεραπασχόληση μπροστά σε έναν Η/Υ σίγουρα τον παρακωλύει, επειδή του αναλώνει χρόνο και ενέργεια που θα μπορούσε να τα διοχετεύσει στο στόχο της απελευθέρωσής του από τις κάθε είδους αλυσίδες που του έχουν περάσει γύρω από το λαιμό του.

Αν όλοι οι επισκέπτες των αντισυστημικών blogs μαζί με τους bloggers δημιουργούσαν ένα κίνημα αλλαγής, θα μπορούσε να έχει και απήχηση και επιτυχία, γιατί ακριβώς όλοι μαζί αποτελούν το αντισυστημικό μέτωπο, την εμπροσθοφυλακή των πλέον ενημερωμένων και στοχαστικών πολιτών.

Ας κάνουν λοιπόν προτάσεις οι bloggers, όχι μόνο πληροφόρηση και κριτική. Πώς οραματίζονται το μέλλον της χώρας; Πώς θα μπορούσε να ψηφιστεί ένα νέο Σύνταγμα και ποιες οι θεμελιώδεις αρχές του; Πώς βλέπουν την αναμόρφωση της Παιδείας; Ποιους προτείνουν να την αναμορφώσουν; Και χίλια δυο άλλα θέματα και προβλήματα που χρήζουν αλλαγής.

Με αυτή την αλλαγή θεματολογίας σε σημαντικά ιστολόγια οι Έλληνες θα αρχίσουν και αυτοί να οραματίζονται (κάτι που τόσο λείπει!) και να αναθαρρούν και να σκέφτονται: “βρε παιδί μου, δεν είναι όλα μαύρα, υπάρχουν λύσεις. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ξεφύγει από τη μαύρη απελπισία και την εδραιωμένη κακοπιστία ότι το μέλλον της Ελλάδος είναι κατάμαυρο και δεν υπάρχει καμία δυνατότητα να αλλάξει”.

Είναι ακριβώς αυτή η εδραιωμένη κακοπιστία σε μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού που πρέπει να αλλάξει, με τονωτικές ενέσεις πίστης στο ελληνικό μέλλον, με θετικότητα ενεργειών και σκέψεων. Πώς να αγωνιστεί ο ελληνικός λαός όταν τον έχουν όλοι πείσει ότι είναι ανάξιος για το οτιδήποτε; Tώρα, είναι πλέον ώρα να πειστεί ότι είναι άξιος για όλα!

Υ.Γ. Θα με ρωτήσει ίσως κάποιος: μα τα λες εσύ αυτά που μόλις ενεργοποίησες το παλιό, σχεδόν εγκαταλειμμένο blog σου; Ναι, αλλά ελπίζω ότι δεν το ενεργοποίησα για να κουράσω τον ήδη κουρασμένο από την υπερπληθώρα της πληροφόρησης και της αέναης κριτικής των τρεχόντων πολιτικών πεπραγμένων αναγνώστη. Αλλά όποτε μπορώ να θέτω προτάσεις προς προβληματισμό, που ίσως μπορούν να οδηγήσουν πέρα από τα λόγια. Η κριτική σε αυτό το ιστολόγιο θα ασκείται μόνον όταν το θέμα είναι ογκόλιθος. Διαφορετικά, ολιγόλογα σχόλια και αν…  Ας γράφω λιγότερα και αραιότερα, γιατί έχει γίνει πλέον βεβαιότητά μου ότι ο “πολύς καναπές” αλλά και ο “πολύς  η/υπολογιστής”  βλάπτουν την Ελλάδα το ίδιο!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *