Η προς κύρωση συμφωνία Κοτζιά -Δημητρόφ είναι νομικά αίολη!

Αντί προλόγου.

Με ιδιαίτερα μεγάλη ικανοποίηση και χαρά είδα σήμερα στις ειδήσεις μέσω του διαδικτύου ότι ο “Φορέας ανένδοτου αγώνα για τη Μακεδονία” σε συνεργασία με τον Συνταγματολόγο κ. Γ. Κασιμάτη και τρεις ακόμη εξέχοντες νομικούς, θα προσφύγουν στο ΣτΕ προς ακύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Μάλλον από ευτυχή σύμπτωση, πρώτη είχα γράψει ότι η συμφωνία αυτή είναι άκυρη. (Εδώ) και (Εδώ). Βέβαια δεν είμαι νομικός και η νομική τεκμηρίωση που έδωσα ήταν ελλιπέστατη. Κατά τα ξημερώματα σήμερα, ολοκλήρωσα το κείμενο που αναρτώ τώρα και με το οποίο επιχείρησα να βελτιώσω την τεκμηρίωση της άποψης μου.

Παρακαλώ δε τους εξαίρετους νομικούς που θα ασχοληθούν με την προσφυγή στο ΣτΕ να μην παραβλέψουν τον (πρόσθετο, πέραν των έξι που έχουν εντοπιστεί από την εν λόγω νομική ομάδα) λόγο ακυρότητος της Συμφωνίας των Πρεσπών που προβάλλεται σε αυτό το άρθρο, επειδή κατά την άποψη μου είναι βάσιμος.

Το κυρίως κείμενο.

Η εν τίτλω συμφωνία δεν είναι ολοκληρωμένη εξ’ αρχής, αλλά προβλέπει συγκεκριμένα βήματα προς ολοκλήρωση της και από τα δύο συμβαλλόμενα μέρη, (στη συμφωνία ως Πρώτο Μέρος αναφέρεται η Ελλάδα και ως Δεύτερο Μέρος η πΓΔΜ) οπότε “θα τεθεί σε ισχύ”, κατά την συχνά επαναλαμβανόμενη αυτή έκφραση μέσα στα άρθρα της.

Παρά το γεγονός όμως ότι η συμφωνία δεν είναι ολοκληρωμένη και άρα δεν έχει τεθεί σε ισχύ, το άρθρο 2  παρ.1 της συμφωνίας προβλέπει τα εξής:

Το Πρώτο Μέρος συμφωνεί να μην αντιταχθεί στην υποψηφιότητα ή την ένταξη του Δεύτερου Μέρους υπό το όνομα και τις ορολογίες του άρθρου 1 (3) της παρούσας Συμφωνίας σε διεθνείς, πολυμερείς και περιφερειακούς Οργανισμούς και θεσμούς, όπου το Πρώτο Μέρος είναι μέλος.

Προσέξτε τώρα τη διαφορά αυτής από την παρ.3 του ίδιου άρθρου.

Από τη θέση σε ισχύ της παρούσας Συμφωνίας κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 1 αυτής, το Πρώτο Μέρος θα κυρώσει οποιαδήποτε Συμφωνία εισδοχής του Δεύτερου Μέρους σε διεθνείς Οργανισμούς, στους οποίους το Πρώτο Μέρος είναι μέλος.

Η διαφορά είναι προφανέστατη. Η παρ.1 για να ισχύσει δεν προϋποθέτει το να έχει τεθεί σε ισχύ η συμφωνία. Αρκεί προς τούτο η υπογραφή της από Κοτζιά-Δημητρόφ!

Κατά συνέπεια, άμα τη υπογαφή της συμφωνίας αυτής, οι Σκοπιανοί έχουν το ελεύθερο να επιδείξουν στα διεθνή fora τα μαργαριταρένια δώρα της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου, φτιαγμένα από τα κρυσταλλωμένα δάκρυα των σημερινών Ελλήνων. Και βέβαια να επιδείξουν στο παγκόσμιο κοινό το ανεκτίμητο διαμαντένιο δώρο που τους προσφέρθηκε “με αγάπη” από τα ίδια “μοιραία” για τον Ελληνισμό πρόσωπα: το όνομα “Βόρεια Μακεδονία”! Αυτό είναι φτιαγμένο από το κρυσταλλωμένο αίμα των ηρώων που άφησαν τα κόκκαλα τους στο χώμα της Μακεδονίας. Και από όσο θα χυθεί για να μην κυρωθεί η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ.

Με άλλα λόγια οι Σκοπιανοί άμεσα, από την ίδια στιγμή υπογραφής της Συμφωνίας από τους Κοτζιά και Δημητρόφ,  μπορούν να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για ένταξη τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Το veto από την Ελλάδα, όχι μόνο δεν μπορεί να τεθεί, αλλά ρητά  τονίζεται ότι υποχρεούται η Ελλάδα να μην αντιταχθεί τις ενταξιακές αυτές διαπραγματεύσεις!

Και τώρα ας κάνουμε μια δεύτερη υπόθεση ότι η έγκριση της συμφωνίας αυτής κάπου “σκαλώνει”. Είτε λόγω της αδιαλλαξίας του Προέδρου των Σκοπίων -και ο Ζάεφ δεν καταφέρνει να τον καθαιρέσει. Ή δεν εγκρίνεται αν τεθεί σε δημοψήφισμα ή δεν εγκρίνεται η Συνταγματική αλλαγή, κατά τα “συμφωνηθέντα” Κοτζιά-Δημητρόφ.

Είτε, το ΕΥΚΤΑΙΟ για εμάς του Έλληνες, δεν επικυρώνεται από την ελληνική Βουλή, ύστερα από έναν τιτάνιο, και ίσως αιματηρό, αγώνα της πλειοψηφίας των Ελλήνων! Όταν έρθει προς κύρωση στην ελληνική Βουλή δεν βρίσκονται 180 βουλευτές , που είναι ο ελάχιστος αριθμός για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα, οι οποίοι θα μπορέσουν να αγνοήσουν τη θέληση, αλλά και την οργή, του συντριπτικού μέρους των Ελλήνων που δε θέλουν αυτή τη συμφωνία.

Ωστόσο η Ελλάδα, πριν ακόμα η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ κυρωθεί από το Δεύτερο αλλά και το Πρώτο Μέρος(!) των συμβαλλομένων, δηλαδή βάση μιας εντελώς αίολης συμφωνίας, (θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε και “εν δυνάμει” συμφωνία, εφ’ όσον δεν έχει κυρωθεί ώστε να καταστεί ενεργός) είναι υποχρεωμένη να άρει το ισχυρότερο διαπραγματευτικό της χαρτί που είναι το veto της στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις των Σκοπίων σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, χρησιμότατο σε περίπτωση που η “συμφωνία” Κοτζιά-Δημητρόφ  δεν (επι)κυρωθεί ή ακυρωθεί!

Η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ ασφαλώς είναι η μοναδική συμφωνία στα χρονικά των δια-Κρατικών ή πολυ-Κρατικών συμφωνιών, η οποία παράγει αποτελέσματα λίαν δυσμενή για ένα  ένα εκ των συμβαλλομένων Μερών, πριν καν κυρωθεί!

Και όχι μόνον είναι δυσμενέστατος όρος του άρθρο 2 παρ1 της “συμφωνίας” αυτής εις βάρος της Ελλάδος που  την υποχρεώνει να άρει το veto πριν κυρωθεί και καταστεί ενεργός, αλλά αυτό τούτος ο όρος είναι δυνατόν να αποτελέσει εκ των υστέρων τον ισχυρότερο μοχλό πίεσης προς την Ελλάδα, ώστε να επικυρώσει τη συμφωνία.

Τουτέστιν οι Εφιάλτες και οι Πολέμιοι των μαχομένων Ελλήνων, όταν θα έρθει η συμφωνία στη Βουλή, και τυχόν έχουν αρχίσει οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις των “καλών” μας γειτόνων, θα ισχυρίζονται: “…δεν είναι δυνατόν να μην επικυρώσουμε τη συμφωνία, γιατί θα έρθουμε σε τεράστια σύγκρουση με ΝΑΤΟ και ΕΕ. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν πιστεύει(!) ότι μπορούμε να διακόψουμε τις συμφωνίες αυτές, επαν-ενεργοποιώντας το veto , ούτε να επανα-διαπραγματευθούμε το όνομα και τη “συμφωνία”, βάση των οποίων άρχισαν οι διαπραγματεύσεις ένταξης”!!

Ως εκ τούτου η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ είναι αίολη νομικά και έωλη εθνικά και ηθικά. Με άλλα λόγια είναι άκυρη νομικά και σάπια ως το κόκκαλο εθνικά και ηθικά. Περιέχει την νομικά “πρωθύστερη δέσμευση” (την άρση του veto), δυνάμενη να αποτελέσει και εκβιαστικό παράγοντα προς κύρωση της συνθήκης, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα. Πρέπει συνεπώς να καταπέσει είτε στα αρμόδια ακυρωτικά δικαστήρια είτε με τους αγώνες του ελληνικού λαού είτε -το βέλτιστο- και με τα δύο!

Όμως ο ελληνικός λαός, η Ομογένεια και κυρίως οι ανά την υφήλιο Παμμακεδονικές Ενώσεις  πρέπει να προσβάλουν το συντομότερο δυνατόν τη συμφωνία αυτή, πριν παράγει αυτά τα δυσμενή αποτελέσματα που προαναφέρθηκαν. Και να ενημερώσουν ΕΕ και ΝΑΤΟ για την ενέργεια προσβολής της συνθήκης προς ακύρωσή της. Με την υποσημείωση ότι θα έχουν την ευθύνη για τις πράξεις τους, αν αυτή ακυρωθεί. Ή θέλουμε να κερδίσουμε το εθνικό μας θέμα και οδηγούμε τον αγώνα μέχρι το τέρμα! Ή “κάνουμε πίσω” και το χάνουμε!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *