Monthly Archives: Νοέμβριος 2018

Τους ακούει κανείς;

Το παρόν άρθρο είναι από τα πιο σημαντικά που διάβασα τον τελευταίο καιρό. Το βρήκα (εδώ) και ο συγγραφέας του υπογράφει ως ΤΧ  Μετά το άρθρο αναφέρεται σχόλιο μου, το οποίο έστειλα και στην προηγηθείσα ανάρτηση.

Το άρθρο

Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες υφίσταται συνεχείς θυσίες των καλύτερων παιδιών της, ενώ εισπράττει συνεχώς ΗΤΤΕΣ. Αλλά την επιβίωση ενός Έθνους, αλλά ακόμα και την προσωπική, δεν την φέρνουν οι θυσίες, αλλά ΟΙ ΝΙΚΕΣ. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Κωνσταντίνος Κατσίφας. Ένας αυθεντικός άνθρωπος, ένας αυθεντικός Έλληνας.

Αυτό το παλληκάρι με την ατσαλένια και καθαρή σαν κρύσταλλο ματιά, από τη στιγμή του θανάτου του ξύπνησε πολλά μέσα στους Έλληνες, που αναγνώρισαν σ’ αυτόν τον αδελφό, το φίλο, το πρότυπο, το συνοδοιπόρο στον ανηφορικό Γολγοθά του Ελληνισμού.

Ο Κωνσταντίνος είχε την αγαθή “τύχη” να σταυρωθεί και να το κάνει εθελούσια, με όλη την καρδιά και την ψυχή του. Ο Έλληνας ιατροδικαστής είπε ότι σε ολόκληρη την καριέρα του δεν είχε δει ποτέ τόσο γαλήνια όψη νεκρού. Και το απέδωσε στο ότι δεν περίμενε να τον σκοτώσουν. Εντελώς αντίθετα, έχω τη βεβαιότητα ότι ο Κωνσταντίνος το θέλησε να τον σκοτώσουν!