Τους ακούει κανείς;

Το παρόν άρθρο είναι από τα πιο σημαντικά που διάβασα τον τελευταίο καιρό. Το βρήκα (εδώ) και ο συγγραφέας του υπογράφει ως ΤΧ  Μετά το άρθρο αναφέρεται σχόλιο μου, το οποίο έστειλα και στην προηγηθείσα ανάρτηση.

Το άρθρο

Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες υφίσταται συνεχείς θυσίες των καλύτερων παιδιών της, ενώ εισπράττει συνεχώς ΗΤΤΕΣ. Αλλά την επιβίωση ενός Έθνους, αλλά ακόμα και την προσωπική, δεν την φέρνουν οι θυσίες, αλλά ΟΙ ΝΙΚΕΣ. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Αν σήμερα ήμαστε ελεύθεροι από την Τουρκιά δεν το οφείλουμε στο ότι κάποιοι θυσιάστηκαν απλά, αλλά στο ότι κάποιοι ΝΙΚΗΣΑΝ. Αν σήμερα τα νησιά του Αιγαίου είναι ελεύθερα και Ελληνικά δεν το οφείλουμε στο ότι ο Κουντουριώτης στις ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου πολέμησε «…ίνα αποθάνωμε δια την πατρίδα» όπως έγραφε στον Βενιζέλο, αλλά στο ότι ΝΙΚΗΣΕ.

Αν για τις νίκες απαιτούνται θυσίες, βεβαίως πρέπει να καταβληθεί αυτό το ύψιστο τίμημα. Αλλά τότε πρόκειται για θυσίες – τίμημα ενταγμένες σε έναν συλλογικό αγώνα προς την ΝΙΚΗ. Αντίθετα, θυσίες, αγνές ναι, ηρωικές ναι, αλλά σφόδρα συναισθηματικές, και στα πλαίσια άδολου προσωπικού Εθνικού αυτοσχεδιασμού, δηλαδή θυσίες που δεν είναι ενταγμένες σε κάποιον συγκεκριμένο αγώνα που «βλέπει» ΝΙΚΗ, είναι στις μέρες μας πιθανότατα σπατάλες Εθνικών δυνάμεων.

Οι λόγοι

1) Όλοι οι ιδεολογικοί μηχανισμοί (παιδεία, ΜΜΕ, πολιτισμός κλπ) είναι στα χέρια των πιο ανθελληνικών δυνάμεων του συστήματος. Έχουν την δυνατότητα, και έχει ήδη αποδειχτεί και με παλαιότερες θυσίες εθνομαρτύρων, όπως του Αριστοτέλη Γκούμα, ότι έχουν την δυνατότητα κατ’ αρχάς να λασπολογήσουν για να «κοντύνουν» την όποια θυσία, και στη συνέχεια να την θάψουν στη λήθη κάτω από τόνους “Talent Show”, Survivor, ποδόσφαιρα και τουρκο-σήριαλ.

Έτσι η θυσία ενός εθνομάρτυρα στον μοναχικό πατριωτικό του αγώνα δεν καταφέρνει να παίξει ούτε τον συμβολικό ρόλο, που της αξίζει και θα μπορούσε, έστω ως παράγων αφύπνισης συνειδήσεων, και έστω και καθυστερημένα συλλογικής δράσης προς κάποια ΝΙΚΗ, όπως συνέβη έναν αιώνα πριν με την θυσία του Παύλου Μελά. Αρκεί να δει κανείς τι δίδασκε η παιδεία τότε στα Ελληνόπουλα και τι διδάσκει σήμερα, για να καταλάβει την χαώδη διαφορά αφύπνισης που μπορεί μια θυσία να επιφέρει τότε και τώρα.

2) Η Ελλάδα σήμερα δεν έχει ατελείωτες πατριωτικές εφεδρείες και μάλιστα αυτού του ΗΘΟΥΣ και ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑΣ, όπως ο εθνομάρτυς Κώστας Κατσίφας, ώστε να τις χάνει όποτε και όπως οι Αλβανοί αποφασίσουν.

Ο Κώστας υπό τις κατάλληλες συνθήκες, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ΠΟΛΥΤΙΜΟΤΑΤΗ προσωπικότητα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου για τα επόμενα 30-40 χρόνια, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στην διάσωση του Ελληνισμού στην περιοχή, αλλά και στην διεθνή εκπροσώπηση της Βορείου Ηπείρου.

Δεν θα είχε προσφέρει έτσι πολύ περισσότερα, ΠΡΑΚΤΙΚΑ και ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ για την τελική ΝΙΚΗ της Ελλάδος στο ζήτημα αυτό;
Δεν θα είχε αφυπνίσει χιλιάδες συνειδήσεις, δεν θα είχε στήσει σχολεία, συλλόγους, δεν θα είχε συντελέσει στη διάσωση των Ελλήνων, που φυλάσσουν ακόμα εκεί Θερμοπύλες;
Δεν θα είχε δει το όνειρό του πραγματικότητα μια Ορθόδοξη Χριστιανική εκκλησία στο χωριό του;

Όλα αυτά, αυτή η μέγιστη δυνατή προσφορά στην πατρίδα, δεν ήταν αυτά που πραγματικά ποθούσε η ψυχή του Κώστα;

Αλλά όλα αυτά δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθούν από έναν άνθρωπο μόνο του. Απαιτούν συλλογική προσπάθεια. Επομένως αυτές οι αγνές αυθόρμητες ΑΤΟΜΙΚΕΣ εκρήξεις αγνού πατριωτισμού είναι το φυσικό επακόλουθο της παντελούς έλλειψης του ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ. Ενός κινήματος, που ως ΕΘΝΙΚΟ ΣΤΡΑΤΗΓΕΙΟ θα αξιοποιούσε την ύπαρξη των όπου γης πατριωτικών ψυχών, και θα καθοδηγούσε και συντόνιζε την δράση τους σε μια πορεία ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ, που είναι σήμερα το κατ αρχάς περιεχόμενο μιας ζητούμενης ΝΙΚΗΣ.

Όσο αυτό δεν υπάρχει, και δεν βλέπω προς το παρόν κάτι σοβαρό και πραγματικά Ελληνικό καν να κινείται προς τα εκεί, τόσο οι αγνές ανιδιοτελείς Ελληνικές συνειδήσεις θα «ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΒΟΥΝΑ» μόνες τους για να σώσουν τουλάχιστον την ψυχή τους και να θυσιαστούν ως κραυγή και μήνυμα προς όλους εμάς κάτω στα “πεδινά”.

Εκεί μέσα στα Mall, στις χασαποταβέρνες, και στους καναπέδες των σαλονιών ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

ΤΧ

Το σχόλιο

Σε αυτό το εξαιρετικό άρθρο ο Τ.Χ. επιβεβαιώνει την ικανότητα του να θέτει τα πλέον καυτά και ίσως οδυνηρά ερωτήματα στα μεγάλα θέματα του Ελληνισμού.

Στο θέμα της μη ψήφισης ή ακύρωσης της συμφωνίας της κυβέρνησης με τους Σκοπιανούς έθεσε το ερώτημα αν υπάρχει στρατηγική ΝΙΚΗΣ προς επίτευξη αυτού του τόσο σοβαρού για την Ελλάδα στόχου.

Τώρα στο υπέρτατο θέμα της επιβίωσης/ΝΙΚΗΣ του Ελληνισμού θέτει το ερώτημα από το οποίο εξαρτάται αυτή ταύτη η επιβίωση και Νίκη του: γιατί δεν έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα ένα ΜΕΓΑΛΟ ΣΟΒΑΡΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, “εκ των ουκ άνευ” για το στόχο αυτό;

Όμως, Τ.Χ. έχω την αίσθηση ότι πρέπει να προχωρήσεις και να απαντήσεις (και εμπράκτως) στα ερωτήματα:

ΠΟΙΟΣ ή ΠΟΙΟΙ πρέπει να δημιουργήσουν αυτό το κίνημα -ποια τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους;

ΓΙΑΤΙ ; -ποιος ο έμπρακτος στόχος και ποιο το ΟΡΑΜΑ;

ΠΩΣ; – με ποια μέσα και ποια στρατηγική;

Τα ζητάω, επειδή είμαι βέβαιη ότι μπορείς να δώσεις και θεωρητικές και έμπρακτες απαντήσεις.

Θα πρέπει να προσθέσω ότι με χαροποιεί αφάνταστα το γεγονός ότι κάποιος επιτέλους θέτει το θέμα ΝΙΚΗΣ του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, μέσα στο κλίμα της πιο μαύρης απαισιοδοξίας που επικρατεί γενικώς και στην πατριωτική μπλογκόσφαιρα και στο λαό.

Και πλέον ο καταγγελτικός λόγος εναντίον των διαβολάκων του συστήματος, από τον οποίο βρίθει η μπλογκόσφαιρα αυτή και στον οποίο στηρίζεται, όχι μόνον ξεθιώριασε και κούρασε, αλλά δεν έχει πια κανένα νόημα. Το πατριωτικό στρατόπεδο έχει δημιουργηθεί, έστω και ατύπως, και το “απέναντι του” επίσης. Οι τυχόν ελάχιστες μετακινήσεις από τους απέναντι προς το πατριωτικό διά καταγγελτικού λόγου δεν αξίζουν τόση σπατάλη χρόνου και ενέργειας.

Τώρα είναι πραγματικά η ώρα να ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ.

Και είναι η ενεργοποίησις που θα φέρει ενεργά μέλη, ή μάλλον θα φέρει σε κατάσταση πράξης τα αδρανή μέλη, που θέλουν αλλά δε γνωρίζουν τι και πώς να πράξουν και πώς να συντονιστούν.

Τιμή σε ‘κείνους που με αυτοθυσία, επίπονο σχέδιο, σοβαρότητα και στοχευμένες πράξεις θα μπουν μπροστά για να ενεργοποιήσουν όλους τους Έλληνες, που παραμένουν ΕΛΛΗΝΕΣ!

Υ.Γ. Με τη βεβαιότητα ότι ούτε το παρόν ιστολόγιο, ούτε ο συγγραφέας έχουν αντίρρηση, θα αναδημοσιεύσω το άρθρο και το σχόλιο στο Δες το Όλον.gr . Αν μπείτε στο ιστολόγιο, σας συνιστώ το άρθρο -στην αριστερή στήλη, στα δημοφιλή:  “Μετά τις βεβαιότητες, τι;”

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *