Category Archives: Κοινωνία

Τους ακούει κανείς;

Το παρόν άρθρο είναι από τα πιο σημαντικά που διάβασα τον τελευταίο καιρό. Το βρήκα (εδώ) και ο συγγραφέας του υπογράφει ως ΤΧ  Μετά το άρθρο αναφέρεται σχόλιο μου, το οποίο έστειλα και στην προηγηθείσα ανάρτηση.

Το άρθρο

Η Ελλάδα εδώ και δεκαετίες υφίσταται συνεχείς θυσίες των καλύτερων παιδιών της, ενώ εισπράττει συνεχώς ΗΤΤΕΣ. Αλλά την επιβίωση ενός Έθνους, αλλά ακόμα και την προσωπική, δεν την φέρνουν οι θυσίες, αλλά ΟΙ ΝΙΚΕΣ. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.

Κωνσταντίνος Κατσίφας. Ένας αυθεντικός άνθρωπος, ένας αυθεντικός Έλληνας.

Αυτό το παλληκάρι με την ατσαλένια και καθαρή σαν κρύσταλλο ματιά, από τη στιγμή του θανάτου του ξύπνησε πολλά μέσα στους Έλληνες, που αναγνώρισαν σ’ αυτόν τον αδελφό, το φίλο, το πρότυπο, το συνοδοιπόρο στον ανηφορικό Γολγοθά του Ελληνισμού.

Ο Κωνσταντίνος είχε την αγαθή “τύχη” να σταυρωθεί και να το κάνει εθελούσια, με όλη την καρδιά και την ψυχή του. Ο Έλληνας ιατροδικαστής είπε ότι σε ολόκληρη την καριέρα του δεν είχε δει ποτέ τόσο γαλήνια όψη νεκρού. Και το απέδωσε στο ότι δεν περίμενε να τον σκοτώσουν. Εντελώς αντίθετα, έχω τη βεβαιότητα ότι ο Κωνσταντίνος το θέλησε να τον σκοτώσουν!

Nα μην τολμήσει το πολιτικό κατεστημένο…

Το σκοπιανό ζήτημα απασχόλησε εξαιρετικά τους Έλληνες, μμε και διαδίκτυο με αιχμή το γεγονός του εκεί δημοψηφίσματος και το αποτέλεσμα του. Για το θέμα του δημοψηφίσματος γράφτηκαν πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις και σχεδόν καλύφθηκε από όλες τις πλευρές του, πλην μίας που θα αναφερθεί στο τέλος του άρθρου.

Ανακεφαλαιώνω εν συντομία τις διαπιστώσεις από έναν αριθμό δημοσιευμάτων:

α. Η σκοπιανή αδιαλλαξία παραμένει ζωντανή, ενεργός και ακραία. Αποδείχτηκαν φληναφήματα τα περί “καλής γειτονίας”, “συμφέρουσας λύσης για την Ελλάδα”, “λύσαμε θετικά ένα πρόβλημα που χρόνιζε”, άκρως παραπλανητικά και επισφαλή. Τελικά η αδιαλλαξία αυτή έχει καταστεί και πολύ επικίνδυνη, επειδή έχει σχηματιστεί άξονας Αλβανίας-Τουρκίας-Σκοπίων.

Όσοι ζωντανοί και αντέχουν

Μικρή δική μου εισαγωγή. Σας είχα υποσχεθεί να αναρτήσω ένα ακόμη άρθρο του κ. Τ.Χ.  που το έχω κρίνει ως εξαιρετικά καίριο,  με τίτλο «Όσοι ζωντανοί και αντέχουν», το οποίο αναρτήθηκε ήδη (εδώ). Σε επόμενο άρθρο θα γράψω τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου επί της πολιτικής προτάσεως που αναφέρεται στο άρθρο αυτό.

Τα πολιτικά κόμματα είναι θεσμοί της δημοκρατίας, που οφείλουν να είναι σε συνεχή επαφή με την κοινωνία, να αφουγκράζονται την θέλησή της, τις ανησυχίες της, τις ευαισθησίες της, τα όνειρά της. Ως πολιτικοί οργανισμοί οφείλουν να επεξεργάζονται και να αναλύουν τα κοινωνικά φαινόμενα και τελικά να συνθέτουν αξιόπιστες πολιτικές προτάσεις – λύσεις, τις οποίες να προτείνουν στην κοινωνία ως πολιτικό τους πρόγραμμα.

Καίριες προτάσεις για το Μακεδονικό.

Αρχίζω αυτή τη μικρή εισαγωγή στο άρθρο που ακολουθεί, ζητώντας συγγνώμη από όσους μπαίνουν στο ιστότοπο και δε βρίσκουν νέο άρθρο. Έχω αναφέρει την αιτία. Νομίζω ότι γράφουμε πολλά άρθρα (και αντίστοιχα διαβάζουμε πολλά) και πράττουμε ελάχιστα ή καθόλου. Και πλέον έχει σημάνει προ πολλού η ώρα των πράξεων. Προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει τώρα να τείνουν όλοι οι προβληματισμοί και τα γραπτά των αληθινών ΕΛΛΗΝΩΝ. (Απαραίτητος πλέον σε κάθε μας αναφορά ο διαχωρισμός των ΕΛΛΗΝΩΝ από τους κατοίκους της Ελλάδος οι πλείστοι των οποίων, ιδιαίτερα στον οικονομικο-πολιτικό χώρο, είναι σφόδρα ανθέλληνες.)

Σήμερα αποφάσισα να αναρτήσω ένα άρθρο του κ. Τ.Ν.Χ. , που είναι πάρα πολύ καίριο {το είδα (εδώ)}, ως και το σχόλιο που έστειλα στο άρθρο αυτό. Θα ακολουθήσει αύριο και άλλο άρθρο του αυτού αρθρογράφου, εξ’ ίσου εύστοχο και καίριο.

Υπάρχει στρατηγική για το Μακεδονικό;

«Βλέπει», άραγε, και ακούει το θρήνο και την οργή η ελληνική Δικαιοσύνη;

Για τα όσα συνέβησαν στις 22 και 23 Ιουλίου στην Αττική υπάρχει μια κλίμακα ευθυνών, συνεπώς και έρευνας. Ελπίζω η ελληνική Δικαιοσύνη, στην ανωτάτη βαθμίδα που ανέλαβε την έρευνα, να μη σταματήσει στα χαμηλά σκαλοπάτια,  αλλά να φθάσει «το μαχαίρι  στο κόκκαλο».  Αλλιώς, απλά, είναι  σαν να ρίχνει στάχτη στα  θολά, από τα δάκρυα και τους καπνούς, μάτια των πολιτών είτε επλήγησαν οι ίδιοι είτε όχι. Όλους μας πληγώνουν βαθιά τα όσα συνέβησαν. Για συνανθρώπους μας πρόκειται. Και για την Πατρίδα μας πρόκειται.

Μια σημαντική φάση  της έρευνας αφορά το ποιοι έβαλαν τις φωτιές. Αν εξυπηρετούσαν ντόπια συμφέροντα ή συμφέροντα ξένης και κατά τεκμήριο εχθρικής χώρας όντας πράκτορες της, είτε πρόκειται περί Ελλήνων(!) είτε περί αλλοδαπών. Ότι αυτό το τεράστιο μέτωπο φωτιάς άναψε τυχαία, όσο δυνατοί και αν ήσαν οι άνεμοι, εγώ προσωπικά το αποκλείω εντελώς. Και αν βρεθούν οι εμπρηστές (το θεωρώ αδύνατον) και είναι ξένοι πράκτορες (το θεωρώ εξαιρετικά πιθανό) τότε οι ευθύνες της ΕΥΠ είναι τεράστιες και πρέπει να ξηλωθεί ολόκληρη.

Το ΝΑΤΟ ακύρωσε στην πράξη (de facto) τη συμφωνία Κοτζιά-Ντιμιτρόφ.

Σήμερα έστειλα ένα σχόλιο στο άρθρο “Ο Ερντογάν τους εξευτέλισε μόνον με έναν…αστερίσκο”, στο “Ας Μιλήσουμε Επιτέλους” (εδώ)

Με αφορμή αυτό το σχόλιο, το οποίο θα παραθέσω ολόκληρο, γράφω αυτό το άρθρο. Σπάνια γράφω πια άρθρα -μόνον όταν κάτι κατακαίει την ψυχή μου, όπως π.χ. η προδοσία στο Σκοπιανό. Έχω αναφέρει σε παλιότερο άρθρο την αιτία: το ότι είναι υπερβολικός ο αριθμός των άρθρων που αναρτώνται καθημερινά, άλλα άριστα, άλλα μέτρια και άλλα απλές παραλλαγές χιλιοειπωμένων πραγμάτων και αυτό έχει την αρνητική συνέπεια ο ελληνικός λαός, εμείς όλοι, να μην επικεντρώνουμε την προσοχή και τις δυνάμεις μας στις πράξεις εκείνες που θα έφερναν λευτεριά στην πατρίδα μας (όπως οργάνωσή μας σε συλλογικότητες κ.α.) και ζωή σε εμάς τους ίδιους, γιατί τώρα αργά και σταθερά μας σκοτώνουν.

Πριν παραθέσω το σχόλιο, θα σας την πρώτη εντύπωση που απεκόμισα από τη πρώτη και συνήθως βιαστική ανάγνωση (σε τέτοια κείμενα επανέρχεται κανείς πάλι και πάλι, αν θέλει κάπως να εμβαθύνει σε αυτά), επειδή πιστεύω ότι η πρώτη εντύπωση είναι πάντα εξαιρετικά σημαντική, ως περισσότερο ενστικτώδης παρά νοησιαρχική, άρα πιο γνήσια και αυθεντική.

Όλοι στις επάλξεις του Ελληνισμού.

Διάβασα μόλις  σε μεγάλο ειδησεογραφικό site  άρθρο με τον εξής τίτλο: “Η Ελλάδα αναγνωρίζει τα Σκόπια ως «Βόρεια Μακεδονία» στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ – Νομικά μη αναστρέψιμη η εξέλιξη…” Αυτό είναι το αποτέλεσμα της μεγαλύτερης παγίδας που έστησε το δίδυμο Τσίπρα-Κοτζιά στον ελληνικό λαό. Καθαρός, ατόφιος, ολόγυμνος δόλος εναντίον του Ελληνισμού.

Η συμφωνία Κοτζιά-Δημητρόφ (ας μην της προσδίδουμε το ιερό όνομα των Πρεσπών), μια συμφωνία ανεπικύρωτη τόσον από τον ένα συμβαλλόμενο όσον και από τον άλλο, μια συμφωνία, που ακόμα και αν κυρωθεί εκατέρωθεν, επειδή παραβιάζει θεμελιώδη άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος ώστε να το καθιστά ένα κουρέλι, αλλά και άρθρα του ελληνικού  και  διεθνούς Δικαίου, κυρίως αυτά που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη, είναι βέβαιο ότι θα ακυρωθεί σε ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, είτε το ΣτΕ είτε Διεθνές, μια συμφωνία που από τη μεριά της Ελλάδος υπεγράφη από έναν μη εκλεγμένο Υπουργό μιας Κυβέρνησης που αυτή τη στιγμή αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 10% των γηγενών Ελλήνων ψηφοφόρων,

αυτή η συμφωνία περιέχει έναν όρο από εκείνους για τους οποίος ο σεβαστός κ. Γ. Κασιμάτης λέει: “αυτόν τον όρο ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο δεν τον υπογράφεις”. Αν και  ολόκληρη τη συμφωνία αυτή δεν την υπογράφεις αν είσαι  Έλληνας(!)  ούτε με το πιστόλι στον κρόταφο- εκτός αν είσαι προδότης!

Η προς κύρωση συμφωνία Κοτζιά -Δημητρόφ είναι νομικά αίολη!

Αντί προλόγου.

Με ιδιαίτερα μεγάλη ικανοποίηση και χαρά είδα σήμερα στις ειδήσεις μέσω του διαδικτύου ότι ο “Φορέας ανένδοτου αγώνα για τη Μακεδονία” σε συνεργασία με τον Συνταγματολόγο κ. Γ. Κασιμάτη και τρεις ακόμη εξέχοντες νομικούς, θα προσφύγουν στο ΣτΕ προς ακύρωση της συμφωνίας των Πρεσπών.

Μάλλον από ευτυχή σύμπτωση, πρώτη είχα γράψει ότι η συμφωνία αυτή είναι άκυρη. (Εδώ) και (Εδώ). Βέβαια δεν είμαι νομικός και η νομική τεκμηρίωση που έδωσα ήταν ελλιπέστατη. Κατά τα ξημερώματα σήμερα, ολοκλήρωσα το κείμενο που αναρτώ τώρα και με το οποίο επιχείρησα να βελτιώσω την τεκμηρίωση της άποψης μου.

Παρακαλώ δε τους εξαίρετους νομικούς που θα ασχοληθούν με την προσφυγή στο ΣτΕ να μην παραβλέψουν τον (πρόσθετο, πέραν των έξι που έχουν εντοπιστεί από την εν λόγω νομική ομάδα) λόγο ακυρότητος της Συμφωνίας των Πρεσπών που προβάλλεται σε αυτό το άρθρο, επειδή κατά την άποψη μου είναι βάσιμος.

Γιατί όλοι οι Έλληνες πρέπει να βρεθούμε στο μεγάλο συλλαλητήριο των Αθηνών.

Το άρθρο απευθύνεται και στις Παμμακεδονικές Ενώσεις και στους οργανωτές του συλλαλητηρίου της Αθήνας.

Ο Τσίπρας, συνεπικουρούμενος από τη “συμμορία των προθύμων” της Βουλής, (αυτούς που την επόμενη μέρα του ιστορικού ΟΧΙ των Ελλήνων της 5/7/2015, καθισμένοι σε τραπέζι γύρω από τον υποτιθέμενο Πρόεδρο της “Δημοκρατίας”, του είπαν: “πήγαινε στις Βρυξέλλες και φέρε μας συμφωνία” και οι οποίοι ψήφισαν και θα ψηφίζουν όσα μνημόνια χρειαστεί μέχρι να “σβήσει” και ο τελευταίος Έλληνας…) ετοιμάζεται να παραδώσει το όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ στους Σλαβοαλβανούς των Σκοπίων. Ήδη ανακοινώθηκε η ημέρα που θα υπογραφεί η προσυμφωνία στις Πρέσπες!