Category Archives: Κοινωνία

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

 

Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής(;) “Δημοκρατίας” υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο το ζεύγος Ρουβά; Γιατί αυτό το ζεύγος και όχι ένα ζευγάρι αστέγων για να τους προφέρει λίγη ώρα θαλπωρής και μια, έστω “τυπική”, συμπαράσταση;

Τι πάρα πάνω έχει το ζεύγος Ρουβά από ένα ζευγάρι αστέγων που μπορεί και να είναι ασύγκριτα πιο καλλιεργημένο, ψυχικά και νοητικά, από το “διάσημο” αυτό ζεύγος;

Προσοχή-προσοχή: σοβαρή(ές) προβοκάτσια(ες) “εν όψει”!

Διαβάζουμε σήμερα, 16/7/2017, την είδηση: κουκουλοφόροι επιτέθηκαν  και χτύπησαν Ελληνοαυστραλό, μπροστά στα μάτια της οικογένειάς του, της μητέρας, της συζύγου και της κόρης του , που λιποθύμησε, όταν είδε τον πατέρα της χτυπημένο και γεμάτο αίματα. Όλοι, επικείμενης της αναχώρησής τους για Αυστραλία, είχαν βγει για ψώνια στην Ερμού, το εμπορικό επίκεντρο της Αθήνας. Αναφέρεται στην είδηση ότι όταν τους προπηλάκιζαν τους φώναξαν: “μην ψωνίζετε”!

Η επίθεση συνέβη μετά το τέλος της πορείας διαμαρτυρίας των εργαζομένων στα εμπορικά καταστήματα, που δε θέλουν να μεταβληθούν σε σύγχρονους σκλάβους. Ούτε μια ανάσα σχόλης και ξεκούρασης να μην τους επιτρέπεται στη ζωή τους.

Ένας αντίλογος στον φιλοσοφικό λόγο του κ. Μάνου Δανέζη.

 

Κύριε Μάνο Δανέζη, σε μια εποχή που όλα πρέπει να είναι στο φως, επιτρέψτε μου να επικοινωνήσω με αμεσότητα και δημόσια (διαδικτυακά) μαζί σας, γράφοντας έναν αντίλογο στο δικό σας φιλοσοφικό λόγο, όπως τον έχετε εξάγει μέσα από την επιστήμη που υπηρετείτε, την επιστήμη της αστροφυσικής.

Η προσπάθεια που καταβάλλετε, μαζί με τον επίσης λαμπρό επιστήμονα και φίλο σας, κ. Στράτο Θεοδοσίου, για αλλαγή πολιτισμικού παραδείγματος, με άλλα λόγια για επαναχτίσιμο, σε ένα ανώτερο επίπεδο, του καταρρέοντος δυτικού πολιτισμού είναι έντονη, επίπονη και έως κάποιου σημείου επαινετή.

Για όσους δε γνωρίζουν τις επιστημονικές-φιλοσοφικές σας θέσεις, κάνω εδώ μια μικρή εισαγωγή, προσπαθώντας να μην παραλείψω τίποτα από τα ουσιώδη.

Άβουλο ον ή αυτεξούσιος ο άνθρωπος;

Είναι γεγονός ότι αυτό το ιστολόγιο, μέχρι τώρα τουλάχιστον, επιχείρησε αναφορές σε μερικά “βαριά” θέματα από αυτά που καταδυναστεύουν την ελληνική κοινωνία. Όμως οι δυνάμεις του δεν του επιτρέπουν να καταπιάνεται καθημερινά με ένα μεγάλο θέμα, γιατί αυτό απαιτεί πολλές ώρες δουλειάς και ιδιαίτερη προσοχή στο γράψιμο (εξ’ άλλου τα πολύ βαριά θέματα είναι και αυτά περιορισμένα σε αριθμό). Οπότε επέλεξε να αναρτά και πιο ελαφρά κείμενα όχι όμως ανούσια, κυρίως ενδιαφέροντες σχολιασμούς.

Ένα τέτοιο κείμενο είναι το παρόν, που γράφτηκε ως απάντηση σε σχόλιο αναγνώστη του άρθρου “Η καταιγίδα που έρχεται στην εκκλησία της Ελλάδος” στην ανάρτησή του στα “αττικά νέα” (εδώ) Πολλές φορές τα σχόλια σε άρθρα είναι τέτοια που ενεργοποιούν τον στοχασμό, για να μπορέσει να δοθεί μια σωστή απάντηση από τον αρθρογράφο ή από άλλον αναγνώστη. Με άλλα λόγια ο σχετικός διάλογος είναι συχνά εξ’ ίσου ενδιαφέρων με το ίδιο το άρθρο.

Σχόλιο:

Όσο υπάρχουν παιδιά που πεινούν, Θεός δεν υπάρχει!

Νίκος Καζαντζάκης, 1883-1957, Έλληνας συγγραφέας (“Οι αδερφοφάδες”)

«Ας σταματήσει η Ορθόδοξη Εκκλησία να παιανίζει αυτό το πικρό τραγούδι του Οικουμενισμού»

Ακροθιγώς αναφερθήκαμε στο θέμα του Οικουμενισμού στο προηγούμενο άρθρο, τεράστιο και φλέγον, που σίγουρα δε “χωράει” σε ένα άρθρο, ούτε και σε πολλά. Απαιτείται σύσσωμη η κινητοποίηση της Εκκλησίας, κληρικών, μοναχών και λαϊκών προς αποτροπή των σχεδίων της Ν.Τ.Π. στην οποία, σύμφωνα με όλες τις υπάρχουσες ενδείξεις, ανήκει και ο Πάπας και…πολλοί άλλοι εκ των ηγητόρων της προσπάθειας για εγκαθίδρυση στη γη μιας Οικουμενιστικής θρησκείας. Ενός αχταρμά όλων, που έχει ήδη χαρακτηριστεί ως Πανθρησκεία και η οποία τάχα θα συμβάλλει στην ειρήνευση και αγάπη όλων των λαών της γης.

Αυτό που ακολουθεί είναι ένα υπέροχο κείμενο του Γέροντος Γρηγορίου, καθηγουμένου της Ι.Μ. Δοχειαρίου του Αγίου Όρους. Όπως το μελετούσα, μου ήρθαν στο νου τα λόγια του μακαριστού Μ. Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη που τα διάβασα πρόσφατα κάπου στο διαδίκτυο: “Όταν οι Επίσκοποι σιωπούν, τότε ακόμη και ένας μόνον μοναχός μπορεί να διασώσει την Ορθοδοξία.”! 

Η καταιγίδα που έρχεται στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Η καταιγίδα ή μάλλον η θύελλα που έρχεται στην Εκκλησία της Ελλάδος, ήδη ξεκίνησε. Ξεκίνησε με τη βοήθεια του οικουμενιστικού HAARP που κρατά στα χέρια του ο “Πατριάρχης” Βαρθολομαίος, ο οποίος ως γνήσιος σκυταλοδρόμος της Πανθρησκείας πήρε τη σκυτάλη από τους προκατόχους του και τρέχει το θέμα με όλες του τις δυνάμεις, ευελπιστώντας να καταφέρει “να κόψει αυτός το νήμα”: το νήμα της Ορθοδόξου πίστεως, του Κυρίου και των Αγίων μας.

Η καταιγίδα που πλησιάζει φάνηκε από τις πρώτες αστραποβροντές στον ορίζοντα της Ορθοδόξου Ελλαδικής Εκκλησίας. Άστραψε και βρόντηξε ο Μ. Αργολίδος εναντίον του Μ. Πειραιώς και το αντίστροφο. Στη συνέχεια ο Μ. Αργολίδος έδωσε τη σκυτάλη σε ένα πνευματικό του παιδί, που με γραπτό λόγο ξεπέρασε όλα τα όρια. Και αυτός ήταν ένας διάλογος “ανοιχτός” στους πιστούς. Τι έρχεται, άραγε;

Αιγαιοπελαγίτικα «άνθη»…

Είχα παρακαλέσει τον/την  ΕΛΛΗΝΑ/ΙΔΑ που διδάσκει ανθρωπιστικές σπουδές στις ΗΠΑ και που έγραψε ένα πολύ αξιόλογο σχόλιο στο άρθρο «Η κρυπτοφασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα» και που το παρέθεσα ως κύριο άρθρο με τον τίτλο: «Μια διαδικτυακή συνομιλία, που εγγίζει συναισθήματα» (η αρχική πηγή των σχολίων εδώ) να μας στείλει τις σκέψεις του/της.

Και τις έστειλε! Μας γράφει, λοιπόν, η Αιγαιοπελαγίτισσα Μαρία και μας λέει λόγια που μόνο η καρδιά μιας αληθινής Ελληνίδας μπορεί να εκφράσει. Είναι σκέψεις μεστές από Ελλάδα και Ορθοδοξία, γεμάτες από αληθινό πνευματικό φως. Οι παραινέσεις της είναι σαν μικροί πολύτιμοι οδοδείκτες, καθώς οδεύουμε προς το Γολγοθά μας. Αλλά τη Σταύρωση, όταν βιωθεί ως τα βάθη της ύπαρξης και αλλάξει τα πάντα, όπως εκείνο το “Μνησθητί μου Κύριε…”, πάντα την ακολουθεί η Ανάσταση. Και τη “σταύρωση” της Ελλάδος, όταν ολοκληρωθεί η πορεία μετασχηματισμού της, ώστε να ψελλίσει εκείνο το “Μνήσθητί μου Κύριε…” είναι βέβαιο ότι θα την ακολουθήσει η Ανάστασή της. Πνευματικός είναι ο πόλεμος και δευτερευόντως οικονομικός. Το σχόλιο το παραθέτω ως κύριο άρθρο, γιατί είναι κάτι περισσότερο από άξιο. Μαρία σ’ ευχαριστούμε.

“Σχέση κοινωνίας” (εκ του κοινωνώ): υπεύθυνη της σύγχρονης Βαβέλ ή ενοποιητικός δεσμός ανθρώπου-Θεού-κοινωνιών;

 Με αφορμή το άρθρο του κ. Χρήστου Γιανναρά με τίτλο “ Βαβέλ, σε τελικό στάδιο” που εκτός από την επιφυλλίδα της “Κ.Κ.” αναρτήθηκε και στο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (εδώ), αναπτύχθηκε ένας έντονος διάλογος, που ακροθιγώς άπτεται της Ορθοδόξου θεολογίας, μεταξύ του κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη, αναγνώστη του άρθρου και εμού, επίσης αναγνώστριας του άρθρου.

Ο κ. Χριστοδουλίδης στο τελευταίο του σχόλιο προέτρεψε όποιο ιστολόγιο το επιθυμεί, να αναρτήσει το διάλογο αυτό. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, να αποδεχτώ πρώτη την προτροπή. Έτσι, γεννήθηκε το άρθρο αυτό, που είναι αυτούσιος ο διάλογος που προανέφερα, χωρίς να παραλείψω ή να αλλοιώσω το οτιδήποτε. Προς απλότητα και ευκολία όσων, από ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα θέματα αυτά, το διαβάσουν, σημειώνω μόνον Κυπριανός Χ. ή Κατερίνα Χ. στην αρχή κάθε φάσης του διαλόγου.

Η διακήρυξη της ομάδας των 10: Όχι σε «λύση» παράδοσης της Κύπρου στον στρατηγικό έλεγχο της Τουρκίας.

Γράφονται και αναρτώνται άρθρα που πρέπει να διαβαστούν από όλους του Έλληνες και το παρόν είναι ένα από αυτά. Το βρήκα στο «Analysts for change» με πηγή το «απόψεις». Άραγε ακούει κανείς από την ηγεσία της Κύπρου και της Ελλάδος; Πόσο πιο ξεκάθαρα να το πουν αυτοί οι 10 κορυφαίοι της γεωπολιτικής -και όχι μόνον; Σχεδόν τους το λένε απροκάλυπτα πως αυτό που πάνε να συμφωνήσουν ισοδυναμεί με εθνική προδοσία. Και κάποτε «έχει ο καιρός γυρίσματα» κύριε Αναστασιάδη, κύριε Τσίπρα και κύριε Κοτζιά, που δυϊλίζεις τους κώνωπες και καταπίνεις τας καμήλους, μάλλον όχι από βλακεία, αλλά από κάτι πολύ χειρότερο.

Και επειδή αυτοί όλοι  δεν προτίθενται να ακούσουν κανένα , ας ακούσει τουλάχιστον ο Κυπριακός λαός, μήπως και αντιδράσει στα δόλια αυτά σχέδια. Μήπως και αποφύγει τον κίνδυνο της εθελούσιας απομάκρυνσής του από τις προγονικές, εδώ και χιλιάδες χρόνια, εστίες του, μην αντέχοντας να ζει ως υποτελής της Τουρκίας.

Η κρυπτο-φασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα.

 

Υπάρχει ένα θέμα που είναι τόσο σοβαρό, ώστε αρκετοί επιστήμονες, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι κ.α., που το έχουν πλήρως κατανοήσει, χτυπούν τις σειρήνες μεγίστου κινδύνου για το σύνολο της ανθρωπότητας. Από τα παρακάτω θα φανεί ποιο είναι αυτό.

Ο πρώτος που ασχολήθηκε συστηματικά με το συγκεκριμένο θέμα είναι ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Joseph Overton (1960-2003 -σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα!). Ο J.O. ανέπτυξε μία μέθοδο (στην ουσία αντι-μέθοδο) εντόπισης και ανάλυσης των ενεργειών στις οποίες προβαίνει η Ν.Τ.Π. ώστε “κρυστάλλινες” στάσεις και πεποιθήσεις, παγιωμένες από αιώνες μέσα στο κοινωνικό σώμα, να τις μεταλλάξει σύμφωνα με τα δικά της “ρυπαρά” πρότυπα. Με άλλα λόγια, να μεταλλάξει τον ίδιο τον ψυχισμό της ανθρωπότητας.