Category Archives: Πολιτική

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους…

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους….

Καταθέτω κάποιες ελάχιστες σκέψεις για το σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να οφείλεται σε αντι-Ισλαμικό φανατισμό. Βεβαίως μπορεί να μην είναι έτσι, μπορεί να οφείλεται σε προβοκάτσια, ώστε να χτυπηθεί κοινωνικά η “Ισλαμοφοβία”. Είτε ισχύει αυτή η δεύτερη εκδοχή είτε όχι, το Μουσουλμανικό Συμβούλιο της Αγγλίας εκμεταλλεύτηκε αμέσως το γεγονός και έσπευσε να μιλήσει για “ενδείξεις Ισλαμοφοβίας”.

Προσωπική μου αίσθηση, ότι είναι πιθανότερη η δεύτερη εκδοχή. Είναι πολύ εύκολο για το σύστημα να βρει έναν βαρυποινίτη, πρόσφατης δράσης ή ήδη φυλακισμένο, και με κάποια ανταλλάγματα να τον πείσει να προβεί σε αυτήν την ενέργεια. Κάτι που ασφαλώς δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί ποτέ, ούτε από το σύστημα ούτε από το σύνολο των μμε, τα οποία σχεδόν πλήρως ελέγχει.

Σχολιασμοί στο άρθρο “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

 

Το άρθρο: «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού, όπως το είδα στην gay- “pride”, αναρτήθηκε μεταξύ άλλων και στο ιστολόγιο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (κάντε κλικ εδώ), όπου πήρε  αρκετά σχόλια. Εξελίχθηκε ένας διαδικτυακός διάλογος μεταξύ εμού και ενός σχoλιαστή που “ανωνύμως” έλαβε θέση δυναμικά θέση υπέρ της gay-pride και όχι μόνο.

Και επειδή σέβομαι τη δημοκρατία, όπου όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται και να ερευνώνται και απεχθάνομαι το φασισμό επιβολής με κάθε τρόπο και μέσον “της μιας άποψης” (ακόμα και με την εξαγορά όσων μπορούν να έχουν δημόσιο ή δήθεν επιστημονικό λόγο), παραθέτω εδώ ολόκληρον αυτόν τον διάλογο, χωρίς να αφαιρέσω το ο,τιδήποτε.

Σχόλιό μου στο άρθρο «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού όπως…

Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνηση. Στο άρθρο δε μιλάω για ρατσισμό παρά μόνον για φασισμό. Θεωρώ ότι ο ρατσισμός, όταν είναι γνήσιος, και όχι ο “μπαμπούλας” του συστήματος για να οδηγεί τα πράγματα εκεί που τα θέλει, όπως ήταν π.χ. ο ρατσισμός στην Αμερική (Η.Π.Α) έως ότου μετά από πολλούς αγώνες ισορροπήσουν λίγο τα πράγματα μεταξύ μαύρων και λευκών, αλλά και πολλές άλλες παρόμοιες στάσεις και πεποιθήσεις, είναι υποσύνολα του φασισμού. “Εγώ είμαι ο δυνατός, (ο λευκός, η εξουσία, ο γαιοκτήμονας, ο κεφαλαιοκράτης, ο οποιοσδήποτε) εσύ ο αδύνατος, σκάσε λοιπόν και κάνε ό,τι σε διατάζω”.

Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού όπως το είδα στην gay- “pride”.

Ολοκληρώθηκε, για δωδέκατη συνεχή χρονιά, η παρέλαση των gay και των λοιπών ΛΟΑΤΚΙ (μη με ρωτήσετε ποιοι είναι αυτοί, δεν ξέρω ούτε μ’ ενδιαφέρει να μάθω), στην καρδιά της Αθήνας, στην καρδιά της Ελλάδος, στο Σύνταγμα. Παρευρέθηκαν κόμματα, πολιτικά πρόσωπα, πρέσβεις, νεολαίες και άλλοι, που μπορείτε να μάθετε από την ειδησεογραφία ποιοι.

Θα σας πω, όμως, τι είδα εγώ στην “παρέλαση” αυτή. Είδα ανάγλυφο, απειλητικό, επιθετικό, το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού. Γιατί τι άλλο είναι από αποτρόπαιος φασισμός μια μικρή μειονότητα να θέλει και να επιχειρεί να επιβάλει τα πρότυπά της σε ολόκληρη την κοινωνία; Μια κοινωνία στο μεγαλύτερο ποσοστό της Χριστιανική, (άσχετα αν οι ιερωμένοι της είναι στην πλειονότητά τους εχθροί του Χριστού, θα εξηγήσω παρακάτω γιατί), που έχει ρητές προτροπές από τα ιερά κείμενα της θρησκείας της να απέχει από κιναιδισμό, αρσενοκοιτίες, κτηνοβασίες και λοιπές έξεις, που προσβάλλουν την αγνότητα και την καθαρότητα του Χριστιανού ως “προσώπου” κατ’ Εικόνα Θεού, με δυνατότητα, αν το θέλει, να φθάσει στην Ομοίωση-θέωση.

Το κράτος δολοφονεί το έθνος

Εδώ και αρκετό καιρό (τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια) έχει υπάρξει μια λεπτομερέστατη καταγραφή των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μια καταγραφή που προσεγγίζει θεωρητικά τόσο τα γεγονότα όσο και μια σειρά θεωρητικών προτάσεων για λύσεις στο υπάρχον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο (ενώ ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η ανεπάρκεια, η ανικανότητα αλλά και η επικινδυνότητα σοβαρού πολιτικού χειρισμού επί των εθνικών θεμάτων) που έχει δημιουργήσει είτε η πολιτική ανεπάρκεια των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, είτε οι επιβληθείσες λύσεις από την τρόικα των δανειστών.

Κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν

Σε πρόσφατη αρθρογραφία αναφέρθηκε ότι 6 εκατομμύρια Έλληνες είναι αποφασισμένοι να χύσουν κάθε σταγόνα του αίματός τους και να πολεμήσουν τους Τούρκους. Και μου γεννήθηκε η απορία: αν πράγματι συμβαίνει έτσι, τότε γιατί δεν “πολεμάνε” εδώ και τώρα ενάντια στους εσωτερικούς εχθρούς, την πολιτική ηγεσία και τους οικονομικούς και δικαστικούς πάτρωνές της, που έχουν φέρει σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας την πατρίδα μας, γεγονός που την καθιστά άκρως ευάλωτη στον Τουρκικό επεκτατισμό; Έτσι ώστε να ισχύσει : “κάλλιον το προλαμβάνειν ή το θεραπεύειν”.

Τα δυο σχοινιά σωτηρίας του Ελληνικού λαού

Πλανάται, εκπεφρασμένο ή όχι, ένα καίριο ερώτημα μέσα στο νου όλων όσων αγαπούν την ιερή αυτή πατρίδα και επιθυμούν να βγει από την παγίδα θανάτου που της έχουν στήσει: γιατί δεν αντιδρούν οι Έλληνες στα όσα τους συμβαίνουν; Περιττό να απαριθμηθούν μία ακόμη φορά, γιατί τα γνωρίζουμε όλοι και μάλιστα από προσωπική εμπειρία.

Μία εξαιρετικά σημαντική αιτία της κατάστασης αυτής είναι οι πολύ επιτυχημένες μέθοδοι χειραγώγησης που εφαρμόστηκαν στην ψυχονοητική υπόσταση των Ελλήνων.

Γιατί “σκοτώνουν τ’ άλογα πριν γεράσουν”;

Γιατί, άραγε, στην Ελλάδα σκοτώνουν τ’ άλογα πριν γεράσουν;
Ήρθε προχθές στο νου μου αυτό το ερώτημα. Γιατί η γερμανο-ευρωπαϊκή ελίτ (αρραγές υποσύνολο της παγκόσμιας) “σκοτώνει” τα εγχώρια πολιτικά της άλογα πριν “γεράσουν”, πριν μακροημερεύσουν στην εξουσία, ολοκληρώνοντας τουλάχιστον την προβλεπόμενη από το Σύνταγμα τετραετία; Αφού “τα” εκάστοτε εκτελούν κατά γράμμα το πρόγραμμά της, το πρόγραμμα της γενοκτονίας των Ελλήνων;

Η Αριστερά άραγε περιθωριοποιείται οριστικά… και ποια η εναλλακτική;

Αυτές τις σκέψεις διάβασα την Τρίτη, (6.12.’16) : “Το “αντισύστημα” είναι το επόμενο βήμα του συστήματος… Δηλαδή μια νέα, ακόμα πιο άγρια μορφή του καπιταλισμού… οι λέξεις “καπιταλισμός” και “αριστερά” αποτελούν δύο κυριολεξίες, που η κυρίαρχη προπαγάνδα αποφεύγει να χρησιμοποιεί, βάζοντας στη θέση τους όρους και λέξεις που βοηθούν στη χειραγώγηση των πολιτών, όπως σύστημα, αντισύστημα, λαϊκισμός και άλλες. Κι έτσι η παγίδα γίνεται τέλεια.”

Τις διάβασα στο διαδίκτυο σε ένα άρθρο γραμμένο από μία εξαιρετικής γραφής “αριστερή πέννα” που ιδιαίτερα εκτιμώ για την ευρυμάθεια και την ευθυκρισία της, αλλά δε θα αναφέρω ποια είναι για να μη

Ο αυτοκράτορας “παρτάλι”

Απόλυτος κυρίαρχος λοιπόν στο κόμμα του ο Α. Τσίπρας. Ποιο κόμμα; Αυτό που το έκοψε και το έραψε στα μέτρα του, τα μέτρα του ασίγαστου πάθους για εξουσία και του ασίγαστου πόθου να υπηρετήσει τα “αφεντικά” του πλανήτη, τα αφεντικά του. Και αυτό το πάθος, με συνέπεια να μετέχουν και στον ίδιο πόθο, το μοιράζεται το 95% των μετεχόντων στο 2ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ (του ποιου;) και τον έχρισε αυτοκράτορά του.

Και καλά να υπάρχει ένα τέτοιο πάθος για εξουσία, αν ο ηγέτης μπορεί ταυτόχρονα να είναι χρήσιμος στο λαό του. Αν τον ανεβάζει όλο και πιο ψηλά πολιτισμικά, συνειδησιακά, οικονομικά, οργανωτικά. Αν