Category Archives: Σχολιασμοί

Φθόνος κατά των αρίστων ή φθόνος κατά του Ανθρώπου;

του Αλέξανδρου Δρίβα*.

Πρόλογος και σύντομος σχολιασμός από την Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Λόγω ζέστης, ραστώνης, κολύμβησης και …ξεκούρασης η σελίδα υπολειτουργεί. Αλλά είναι μια ευκαιρία να αναδημοσιεύει εξαιρετικά άρθρα, συγγενικά με τα δικά της ενδιαφέροντα, όπως το παρόν. Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας κάνει μια θαυμάσια ανάλυση του μισανθρωπισμού που κρύβεται πίσω από την ισοπεδωτική εξίσωση του καλλίτερου, του ξεχωριστού, του άριστου, μέσα στην μετριότητα του συνόλου, ωσάν να θέλουν οι μισάνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αυτός να μην υπάρχει.

Γνωρίζω από εμπειρία ότι τα παιδιά δεν μισούν τον «πρώτο» συμμαθητή τους, ιδιαίτερα όταν αυτός έχει καλό χαρακτήρα, αρετή και ήθος. (Τα προβλήματα αρχίζουν όταν ο δάσκαλος κάνει διακρίσεις υπέρ του πρώτου, τον υπερεπαινεί, του φέρεται διαφορετικά.) Αντίθετα, οι συμμαθητές του τον σέβονται και κάπου βαθειά μέσα τους θα ήθελαν να είναι σαν αυτόν.

Ωστόσο, μη όντας σαν αυτόν, προετοιμάζονται να αποδέχονται τον εαυτό τους «όπως ΕΙΝΑΙ», αρκεί να προσπαθούν να αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους  -αυτό βεβαίως οι γονείς και ο δάσκαλος μπορούν να τους το εμπνεύσουν! Και ακόμη προετοιμάζονται να φτιάξουν την αυριανή κοινωνία σε υγιείς βάσεις, όπου ο καθένας έχει τη θέση που του αναλογεί ανάλογα με τις δυνατότητές του, αλλά όλοι απολαμβάνουν την ίδια εκτίμηση από το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκουν όπως  αυτοί με τις ξεχωριστές ικανότητες, την ίδια ποσότητα των παραγόμενων αγαθών και την ίδια αντιμετώπιση από την Εξουσία, τη Διοίκηση  και τη Δικαιοσύνη. Οι άριστοι μαθητές μπορούν να είναι εφαλτήριο ανόδου μιας κοινωνίας σε όλους τους τομείς, αρκεί οι «ιθύνοντες» να τους αναγνωρίζουν το ρόλο αυτό.

Ας κάνουμε κάτι…

Ένα σύντομο αλλά σημαντικό άρθρο, με τίτλο «Η Σημαία», ανάρτησε ο κ. Νίκος Ιγγλέσης στην ιστοσελίδα του, greekattack. Το αναδημοσιεύω και εδώ, βάζοντας όμως τίτλο «Ας κάνουμε κάτι…» που είναι το μήνυμα του  σχολίου μου, ως επιλόγου, στο άρθρο αυτό.

Πώς μεταβληθήκαμε από Έλληνες σε νεοέλληνες.

Το θέμα της μετάλλαξής μας από Έλληνες ούτε καν σε νεοέλληνες, αλλά σε ένα άμορφο «τίποτα», είναι το αγαπημένο μου. Άρχισα να το ερευνώ από το 2013 που έγραψα το παραπλεύρως βιβλίο και το θέμα που πραγματεύεται το άρθρο που ακολουθεί (ξένη ανάρτηση)  θίγεται σπερματικά -ίσως περισσότερο- στο βιβλίο αυτό.

Και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν υπάρχουν άνθρωποι που γονιμοποιούν αυτά τα σπέρματα (είτε τα γνωρίζουν είτε όχι -οι ιδέες κυκλοφορούν δυναμικά στον «κόσμο των ιδεών») και τα αναπτύσσουν ως ολοκληρωμένη καρποφορία, ώστε να διαδίδονται όλο και περισσότερο. Μήπως ως -και όσοι- Έλληνες κατανοώντας τι ακριβώς έχει συμβεί, ανανήψουμε και αρχίσουμε ξανά να πίνουμε και να τρεφόμαστε από τα νάματα της Συμπαντικής σοφίας του γένους  μας.

Και μήπως ζωντανέψει μέσα μας η περηφάνεια που μας αρμόζει, ως ανήκοντες στη θεογενή αυτή φυλή των ΕΛΛΗΝΩΝ.  Γιατί αν το άλας (των Ελλήνων) μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσεται η ανθρωπότητα; Τα δηλητήρια της ΝΤΠ  την σκοτώνουν ψυχή τε και σώματι και ουδόλως  την «νοστιμίζουν» και την μορφοποιούν εν Θεώ, ώστε και αυτή να μορφοποιήσει έναν ανάλογο Πολιτισμό. Και έτσι οδηγούμεθα στο πολιτισμό του απόλυτου Σκότους, του πιο φρικτού Μεσαίωνα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Εκτός εάν…

Μια γυναίκα που αγωνίζεται έχει την ανάγκη μας.

Μια φίλη και γνωστή όλων όσων προσπαθούμε να ενημερωθούμε από το διαδίκτυο, μια γυναίκα που αγωνίζεται με “νύχια και με δόντια” για τη λευτεριά της πατρίδος μας, χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον, βάζοντάς τα με όλους τους πανίσχυρους, εντός και εκτός κομμάτων.

Μια φίλη και γνωστή που προσπαθεί σκληρά να δημοσιοποιεί όσα αποκρύπτουν τα καθεστωτικά μμε, φροντίζοντας για τη δική μας σωστή ενημέρωση, αλλά και τη διαμόρφωση της γνώμης μας χωρίς τον επηρεασμό της από την χειραγώγηση και από όλες τις αποχρώσεις της γκρίζας έως κατάμαυρης προπαγάνδας, η κ. Πόπη Σουφλή, προέβη στην στην πάρα κάτω ανάρτηση, την οποία  αναδημοσιεύω.

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

 

Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής(;) “Δημοκρατίας” υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο το ζεύγος Ρουβά; Γιατί αυτό το ζεύγος και όχι ένα ζευγάρι αστέγων για να τους προφέρει λίγη ώρα θαλπωρής και μια, έστω “τυπική”, συμπαράσταση;

Τι πάρα πάνω έχει το ζεύγος Ρουβά από ένα ζευγάρι αστέγων που μπορεί και να είναι ασύγκριτα πιο καλλιεργημένο, ψυχικά και νοητικά, από το “διάσημο” αυτό ζεύγος;

Αιγαιοπελαγίτικα «άνθη»…

Είχα παρακαλέσει τον/την  ΕΛΛΗΝΑ/ΙΔΑ που διδάσκει ανθρωπιστικές σπουδές στις ΗΠΑ και που έγραψε ένα πολύ αξιόλογο σχόλιο στο άρθρο «Η κρυπτοφασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα» και που το παρέθεσα ως κύριο άρθρο με τον τίτλο: «Μια διαδικτυακή συνομιλία, που εγγίζει συναισθήματα» (η αρχική πηγή των σχολίων εδώ) να μας στείλει τις σκέψεις του/της.

Και τις έστειλε! Μας γράφει, λοιπόν, η Αιγαιοπελαγίτισσα Μαρία και μας λέει λόγια που μόνο η καρδιά μιας αληθινής Ελληνίδας μπορεί να εκφράσει. Είναι σκέψεις μεστές από Ελλάδα και Ορθοδοξία, γεμάτες από αληθινό πνευματικό φως. Οι παραινέσεις της είναι σαν μικροί πολύτιμοι οδοδείκτες, καθώς οδεύουμε προς το Γολγοθά μας. Αλλά τη Σταύρωση, όταν βιωθεί ως τα βάθη της ύπαρξης και αλλάξει τα πάντα, όπως εκείνο το “Μνησθητί μου Κύριε…”, πάντα την ακολουθεί η Ανάσταση. Και τη “σταύρωση” της Ελλάδος, όταν ολοκληρωθεί η πορεία μετασχηματισμού της, ώστε να ψελλίσει εκείνο το “Μνήσθητί μου Κύριε…” είναι βέβαιο ότι θα την ακολουθήσει η Ανάστασή της. Πνευματικός είναι ο πόλεμος και δευτερευόντως οικονομικός. Το σχόλιο το παραθέτω ως κύριο άρθρο, γιατί είναι κάτι περισσότερο από άξιο. Μαρία σ’ ευχαριστούμε.

“Σχέση κοινωνίας” (εκ του κοινωνώ): υπεύθυνη της σύγχρονης Βαβέλ ή ενοποιητικός δεσμός ανθρώπου-Θεού-κοινωνιών;

 Με αφορμή το άρθρο του κ. Χρήστου Γιανναρά με τίτλο “ Βαβέλ, σε τελικό στάδιο” που εκτός από την επιφυλλίδα της “Κ.Κ.” αναρτήθηκε και στο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (εδώ), αναπτύχθηκε ένας έντονος διάλογος, που ακροθιγώς άπτεται της Ορθοδόξου θεολογίας, μεταξύ του κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη, αναγνώστη του άρθρου και εμού, επίσης αναγνώστριας του άρθρου.

Ο κ. Χριστοδουλίδης στο τελευταίο του σχόλιο προέτρεψε όποιο ιστολόγιο το επιθυμεί, να αναρτήσει το διάλογο αυτό. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, να αποδεχτώ πρώτη την προτροπή. Έτσι, γεννήθηκε το άρθρο αυτό, που είναι αυτούσιος ο διάλογος που προανέφερα, χωρίς να παραλείψω ή να αλλοιώσω το οτιδήποτε. Προς απλότητα και ευκολία όσων, από ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα θέματα αυτά, το διαβάσουν, σημειώνω μόνον Κυπριανός Χ. ή Κατερίνα Χ. στην αρχή κάθε φάσης του διαλόγου.

Μια διαδικτυακή «στιχομυθία», που αγγίζει συναισθήματα.

Το άρθρο “ Η κρυπτο-φασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα” έλαβε ένα σχόλιο στην ανάρτησή του στο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (εδώ), που κυριολεκτικά μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Αποτυπώνει τον ΕΛΛΗΝΑ, που όταν είναι γνήσιος, όσο πιο μακριά από την πατρίδα βρεθεί, τόσο πιο Έλληνας γίνεται και αισθάνεται. Το αναρτώ ως κύριο άρθρο για να το χαρείτε κι εσείς, μαζί με τη δική μου απάντηση, που ήταν λιγάκι “τεμαχισμένη” σε δύο συνεχόμενα σχόλια.

Έθνος και «εκσυγχρονιστική» νεωτερικότητα

Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης

Σχολιάζει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο μου «Έθνος και “εκσυγχρονιστική” νεωτερικότητα», το οποίο αυτές τις ημέρες επανακυκλοφορεί. Τα γεγονότα που μεσολάβησαν επιβεβαιώνουν με περισσή ακρίβεια τα συμπεράσματά του. Η αιτία της νεοελληνικής κακοδαιμονίας, τις συνέπειες της οποίας βιώνει για μια ακόμη φορά με επώδυνο τρόπο η ελληνική κοινωνία, έχει βαθιές ρίζες στην ιδεολογία της εξάρτησης που έφερε μαζί του το νεοελληνικό κράτος και η οποία δεν είναι απλώς πολιτική.

Το διακύβευμά της είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορική ανάδυση και τη νομιμοποίηση της ηγεμονίας του Δυτικού Κόσμου στη νεότερη εποχή. Η οποία, διέρχεται ευθέως όχι από τη γενεαλογία της σχέσης του Ελληνισμού με το Νεότερο Κόσμο, αλλά από τη θέση που «όφειλε» να του αποδοθεί στην ταξινομία της κοσμοϊστορίας.

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους…

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους….

Καταθέτω κάποιες ελάχιστες σκέψεις για το σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να οφείλεται σε αντι-Ισλαμικό φανατισμό. Βεβαίως μπορεί να μην είναι έτσι, μπορεί να οφείλεται σε προβοκάτσια, ώστε να χτυπηθεί κοινωνικά η “Ισλαμοφοβία”. Είτε ισχύει αυτή η δεύτερη εκδοχή είτε όχι, το Μουσουλμανικό Συμβούλιο της Αγγλίας εκμεταλλεύτηκε αμέσως το γεγονός και έσπευσε να μιλήσει για “ενδείξεις Ισλαμοφοβίας”.

Προσωπική μου αίσθηση, ότι είναι πιθανότερη η δεύτερη εκδοχή. Είναι πολύ εύκολο για το σύστημα να βρει έναν βαρυποινίτη, πρόσφατης δράσης ή ήδη φυλακισμένο, και με κάποια ανταλλάγματα να τον πείσει να προβεί σε αυτήν την ενέργεια. Κάτι που ασφαλώς δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί ποτέ, ούτε από το σύστημα ούτε από το σύνολο των μμε, τα οποία σχεδόν πλήρως ελέγχει.