Category Archives: Σχολιασμοί

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

 

Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής(;) “Δημοκρατίας” υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο το ζεύγος Ρουβά; Γιατί αυτό το ζεύγος και όχι ένα ζευγάρι αστέγων για να τους προφέρει λίγη ώρα θαλπωρής και μια, έστω “τυπική”, συμπαράσταση;

Τι πάρα πάνω έχει το ζεύγος Ρουβά από ένα ζευγάρι αστέγων που μπορεί και να είναι ασύγκριτα πιο καλλιεργημένο, ψυχικά και νοητικά, από το “διάσημο” αυτό ζεύγος;

Αιγαιοπελαγίτικα «άνθη»…

Είχα παρακαλέσει τον/την  ΕΛΛΗΝΑ/ΙΔΑ που διδάσκει ανθρωπιστικές σπουδές στις ΗΠΑ και που έγραψε ένα πολύ αξιόλογο σχόλιο στο άρθρο «Η κρυπτοφασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα» και που το παρέθεσα ως κύριο άρθρο με τον τίτλο: «Μια διαδικτυακή συνομιλία, που εγγίζει συναισθήματα» (η αρχική πηγή των σχολίων εδώ) να μας στείλει τις σκέψεις του/της.

Και τις έστειλε! Μας γράφει, λοιπόν, η Αιγαιοπελαγίτισσα Μαρία και μας λέει λόγια που μόνο η καρδιά μιας αληθινής Ελληνίδας μπορεί να εκφράσει. Είναι σκέψεις μεστές από Ελλάδα και Ορθοδοξία, γεμάτες από αληθινό πνευματικό φως. Οι παραινέσεις της είναι σαν μικροί πολύτιμοι οδοδείκτες, καθώς οδεύουμε προς το Γολγοθά μας. Αλλά τη Σταύρωση, όταν βιωθεί ως τα βάθη της ύπαρξης και αλλάξει τα πάντα, όπως εκείνο το “Μνησθητί μου Κύριε…”, πάντα την ακολουθεί η Ανάσταση. Και τη “σταύρωση” της Ελλάδος, όταν ολοκληρωθεί η πορεία μετασχηματισμού της, ώστε να ψελλίσει εκείνο το “Μνήσθητί μου Κύριε…” είναι βέβαιο ότι θα την ακολουθήσει η Ανάστασή της. Πνευματικός είναι ο πόλεμος και δευτερευόντως οικονομικός. Το σχόλιο το παραθέτω ως κύριο άρθρο, γιατί είναι κάτι περισσότερο από άξιο. Μαρία σ’ ευχαριστούμε.

“Σχέση κοινωνίας” (εκ του κοινωνώ): υπεύθυνη της σύγχρονης Βαβέλ ή ενοποιητικός δεσμός ανθρώπου-Θεού-κοινωνιών;

 Με αφορμή το άρθρο του κ. Χρήστου Γιανναρά με τίτλο “ Βαβέλ, σε τελικό στάδιο” που εκτός από την επιφυλλίδα της “Κ.Κ.” αναρτήθηκε και στο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (εδώ), αναπτύχθηκε ένας έντονος διάλογος, που ακροθιγώς άπτεται της Ορθοδόξου θεολογίας, μεταξύ του κ. Κυπριανού Χριστοδουλίδη, αναγνώστη του άρθρου και εμού, επίσης αναγνώστριας του άρθρου.

Ο κ. Χριστοδουλίδης στο τελευταίο του σχόλιο προέτρεψε όποιο ιστολόγιο το επιθυμεί, να αναρτήσει το διάλογο αυτό. Τι πιο φυσικό, λοιπόν, να αποδεχτώ πρώτη την προτροπή. Έτσι, γεννήθηκε το άρθρο αυτό, που είναι αυτούσιος ο διάλογος που προανέφερα, χωρίς να παραλείψω ή να αλλοιώσω το οτιδήποτε. Προς απλότητα και ευκολία όσων, από ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα θέματα αυτά, το διαβάσουν, σημειώνω μόνον Κυπριανός Χ. ή Κατερίνα Χ. στην αρχή κάθε φάσης του διαλόγου.

Μια διαδικτυακή «στιχομυθία», που αγγίζει συναισθήματα.

Το άρθρο “ Η κρυπτο-φασιστική μέθοδος του Συστήματος που μεταλλάσσει την ανθρωπότητα” έλαβε ένα σχόλιο στην ανάρτησή του στο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (εδώ), που κυριολεκτικά μου έφερε δάκρυα στα μάτια. Αποτυπώνει τον ΕΛΛΗΝΑ, που όταν είναι γνήσιος, όσο πιο μακριά από την πατρίδα βρεθεί, τόσο πιο Έλληνας γίνεται και αισθάνεται. Το αναρτώ ως κύριο άρθρο για να το χαρείτε κι εσείς, μαζί με τη δική μου απάντηση, που ήταν λιγάκι “τεμαχισμένη” σε δύο συνεχόμενα σχόλια.

Έθνος και «εκσυγχρονιστική» νεωτερικότητα

Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης

Σχολιάζει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Το 2006 κυκλοφόρησε το βιβλίο μου «Έθνος και “εκσυγχρονιστική” νεωτερικότητα», το οποίο αυτές τις ημέρες επανακυκλοφορεί. Τα γεγονότα που μεσολάβησαν επιβεβαιώνουν με περισσή ακρίβεια τα συμπεράσματά του. Η αιτία της νεοελληνικής κακοδαιμονίας, τις συνέπειες της οποίας βιώνει για μια ακόμη φορά με επώδυνο τρόπο η ελληνική κοινωνία, έχει βαθιές ρίζες στην ιδεολογία της εξάρτησης που έφερε μαζί του το νεοελληνικό κράτος και η οποία δεν είναι απλώς πολιτική.

Το διακύβευμά της είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορική ανάδυση και τη νομιμοποίηση της ηγεμονίας του Δυτικού Κόσμου στη νεότερη εποχή. Η οποία, διέρχεται ευθέως όχι από τη γενεαλογία της σχέσης του Ελληνισμού με το Νεότερο Κόσμο, αλλά από τη θέση που «όφειλε» να του αποδοθεί στην ταξινομία της κοσμοϊστορίας.

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους…

Το Σύστημα έσπειρε ανέμους….

Καταθέτω κάποιες ελάχιστες σκέψεις για το σημερινό τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να οφείλεται σε αντι-Ισλαμικό φανατισμό. Βεβαίως μπορεί να μην είναι έτσι, μπορεί να οφείλεται σε προβοκάτσια, ώστε να χτυπηθεί κοινωνικά η “Ισλαμοφοβία”. Είτε ισχύει αυτή η δεύτερη εκδοχή είτε όχι, το Μουσουλμανικό Συμβούλιο της Αγγλίας εκμεταλλεύτηκε αμέσως το γεγονός και έσπευσε να μιλήσει για “ενδείξεις Ισλαμοφοβίας”.

Προσωπική μου αίσθηση, ότι είναι πιθανότερη η δεύτερη εκδοχή. Είναι πολύ εύκολο για το σύστημα να βρει έναν βαρυποινίτη, πρόσφατης δράσης ή ήδη φυλακισμένο, και με κάποια ανταλλάγματα να τον πείσει να προβεί σε αυτήν την ενέργεια. Κάτι που ασφαλώς δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί ποτέ, ούτε από το σύστημα ούτε από το σύνολο των μμε, τα οποία σχεδόν πλήρως ελέγχει.

Μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που υπεραμύνθηκε του φασισμού, όπως αυτός τον κατανοεί.

 

΄Εστειλα μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που έστελνε φιλοφασιστικά αλλά αντιφατικά σχόλια στην ανάρτηση του άρθρου “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” στο “Ας μιλήσουμε επί τέλους” (κάντε κλικ εδώ). Νομίζω ότι αυτή αξίζει να αναρτηθεί και στο παρόν ιστολόγιο.

Φίλε ανώνυμε, που σου προσέβαλε το άρθρο τα φιλοφασιστικά σου αισθήματα και υπερασπίζεσαι με πάθος και πλήθος λόγων το φασισμό, μήπως πρέπει επί τέλους να καταλάβεις ότι ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο δεν είναι ο φασισμός που έχεις εσύ στο μυαλό σου, οπότε παρανοείς πλήρως τα γραφόμενα.

Εσύ έχεις στο μυαλό σου το φασισμό ως ιδεολογία και ως άμεσο τρόπο διακυβέρνησης (τύπου Μουσολίνι, Μεταξά, Πινοσέτ κ.α.) ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο είναι νοο-τροπία και έμμεσος τρόπος διακυβέρνησης του “συστήματος” που κυβερνάει σήμερα τη Δύση, με επικάλυμμα τη δήθεν (αντιπροσωπευτική) δημοκρατία.

Σχολιασμοί στο άρθρο “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

 

Το άρθρο: «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού, όπως το είδα στην gay- “pride”, αναρτήθηκε μεταξύ άλλων και στο ιστολόγιο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (κάντε κλικ εδώ), όπου πήρε  αρκετά σχόλια. Εξελίχθηκε ένας διαδικτυακός διάλογος μεταξύ εμού και ενός σχoλιαστή που “ανωνύμως” έλαβε θέση δυναμικά θέση υπέρ της gay-pride και όχι μόνο.

Και επειδή σέβομαι τη δημοκρατία, όπου όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται και να ερευνώνται και απεχθάνομαι το φασισμό επιβολής με κάθε τρόπο και μέσον “της μιας άποψης” (ακόμα και με την εξαγορά όσων μπορούν να έχουν δημόσιο ή δήθεν επιστημονικό λόγο), παραθέτω εδώ ολόκληρον αυτόν τον διάλογο, χωρίς να αφαιρέσω το ο,τιδήποτε.

Σχόλιό μου στο άρθρο «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού όπως…

Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνηση. Στο άρθρο δε μιλάω για ρατσισμό παρά μόνον για φασισμό. Θεωρώ ότι ο ρατσισμός, όταν είναι γνήσιος, και όχι ο “μπαμπούλας” του συστήματος για να οδηγεί τα πράγματα εκεί που τα θέλει, όπως ήταν π.χ. ο ρατσισμός στην Αμερική (Η.Π.Α) έως ότου μετά από πολλούς αγώνες ισορροπήσουν λίγο τα πράγματα μεταξύ μαύρων και λευκών, αλλά και πολλές άλλες παρόμοιες στάσεις και πεποιθήσεις, είναι υποσύνολα του φασισμού. “Εγώ είμαι ο δυνατός, (ο λευκός, η εξουσία, ο γαιοκτήμονας, ο κεφαλαιοκράτης, ο οποιοσδήποτε) εσύ ο αδύνατος, σκάσε λοιπόν και κάνε ό,τι σε διατάζω”.

Το κράτος δολοφονεί το έθνος

Εδώ και αρκετό καιρό (τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια) έχει υπάρξει μια λεπτομερέστατη καταγραφή των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μια καταγραφή που προσεγγίζει θεωρητικά τόσο τα γεγονότα όσο και μια σειρά θεωρητικών προτάσεων για λύσεις στο υπάρχον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο (ενώ ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η ανεπάρκεια, η ανικανότητα αλλά και η επικινδυνότητα σοβαρού πολιτικού χειρισμού επί των εθνικών θεμάτων) που έχει δημιουργήσει είτε η πολιτική ανεπάρκεια των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, είτε οι επιβληθείσες λύσεις από την τρόικα των δανειστών.