Category Archives: Σχολιασμοί

Μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που υπεραμύνθηκε του φασισμού, όπως αυτός τον κατανοεί.

 

΄Εστειλα μια τελευταία απάντηση στον ανώνυμο που έστελνε φιλοφασιστικά αλλά αντιφατικά σχόλια στην ανάρτηση του άρθρου “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” στο “Ας μιλήσουμε επί τέλους” (κάντε κλικ εδώ). Νομίζω ότι αυτή αξίζει να αναρτηθεί και στο παρόν ιστολόγιο.

Φίλε ανώνυμε, που σου προσέβαλε το άρθρο τα φιλοφασιστικά σου αισθήματα και υπερασπίζεσαι με πάθος και πλήθος λόγων το φασισμό, μήπως πρέπει επί τέλους να καταλάβεις ότι ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο δεν είναι ο φασισμός που έχεις εσύ στο μυαλό σου, οπότε παρανοείς πλήρως τα γραφόμενα.

Εσύ έχεις στο μυαλό σου το φασισμό ως ιδεολογία και ως άμεσο τρόπο διακυβέρνησης (τύπου Μουσολίνι, Μεταξά, Πινοσέτ κ.α.) ο φασισμός για τον οποίο μιλάει το άρθρο είναι νοο-τροπία και έμμεσος τρόπος διακυβέρνησης του “συστήματος” που κυβερνάει σήμερα τη Δύση, με επικάλυμμα τη δήθεν (αντιπροσωπευτική) δημοκρατία.

Σχολιασμοί στο άρθρο “Το αποτρόπαιο πρόσωπο…” που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

 

Το άρθρο: «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού, όπως το είδα στην gay- “pride”, αναρτήθηκε μεταξύ άλλων και στο ιστολόγιο “Ας μιλήσουμε επιτέλους” (κάντε κλικ εδώ), όπου πήρε  αρκετά σχόλια. Εξελίχθηκε ένας διαδικτυακός διάλογος μεταξύ εμού και ενός σχoλιαστή που “ανωνύμως” έλαβε θέση δυναμικά θέση υπέρ της gay-pride και όχι μόνο.

Και επειδή σέβομαι τη δημοκρατία, όπου όλες οι απόψεις πρέπει να ακούγονται και να ερευνώνται και απεχθάνομαι το φασισμό επιβολής με κάθε τρόπο και μέσον “της μιας άποψης” (ακόμα και με την εξαγορά όσων μπορούν να έχουν δημόσιο ή δήθεν επιστημονικό λόγο), παραθέτω εδώ ολόκληρον αυτόν τον διάλογο, χωρίς να αφαιρέσω το ο,τιδήποτε.

Σχόλιό μου στο άρθρο «Το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού όπως…

Θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνηση. Στο άρθρο δε μιλάω για ρατσισμό παρά μόνον για φασισμό. Θεωρώ ότι ο ρατσισμός, όταν είναι γνήσιος, και όχι ο “μπαμπούλας” του συστήματος για να οδηγεί τα πράγματα εκεί που τα θέλει, όπως ήταν π.χ. ο ρατσισμός στην Αμερική (Η.Π.Α) έως ότου μετά από πολλούς αγώνες ισορροπήσουν λίγο τα πράγματα μεταξύ μαύρων και λευκών, αλλά και πολλές άλλες παρόμοιες στάσεις και πεποιθήσεις, είναι υποσύνολα του φασισμού. “Εγώ είμαι ο δυνατός, (ο λευκός, η εξουσία, ο γαιοκτήμονας, ο κεφαλαιοκράτης, ο οποιοσδήποτε) εσύ ο αδύνατος, σκάσε λοιπόν και κάνε ό,τι σε διατάζω”.

Το κράτος δολοφονεί το έθνος

Εδώ και αρκετό καιρό (τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια) έχει υπάρξει μια λεπτομερέστατη καταγραφή των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μια καταγραφή που προσεγγίζει θεωρητικά τόσο τα γεγονότα όσο και μια σειρά θεωρητικών προτάσεων για λύσεις στο υπάρχον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο (ενώ ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η ανεπάρκεια, η ανικανότητα αλλά και η επικινδυνότητα σοβαρού πολιτικού χειρισμού επί των εθνικών θεμάτων) που έχει δημιουργήσει είτε η πολιτική ανεπάρκεια των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, είτε οι επιβληθείσες λύσεις από την τρόικα των δανειστών.

Ένας διάλογος και μια πρόταση προς «ανώνυμο τον Έλληνα» IthakaNet.gr

Διάβασα σήμερα, 11.5.2016, στο IthakaNet ένα κείμενο, “ανώνυμου του Έλληνα”, που σάς το παραθέτω, γιατί πραγματικά με εντυπωσίασε. Έχει τίτλο: Λάβαμε μήνυμα: “αρκετά” με τη δήθεν αντίσταση. Και κατόπιν θα γράψω σκέψεις και προτάσεις με βάση το κείμενο αυτό.

Λάβαμε μήνυμα : «Αρκετά» με τη δήθεν αντίσταση

Λίγο πολύ της ίδιας υφής άνθρωποι προσκαλούν σε πορεία, εκδήλωση, συγκέντρωση, οργάνωση, κόμμα ή απόκομμα. Είναι οι εκπαιδευμένοι σε μεθόδους, συμπεριφορές και τρόπους, προερχόμενους από την εσπερία. Όπως τότε μιμήθηκαν την Ισπανία, τώρα μιμούνται τη Γαλλία. Μόνο που τότε το πλήθος ήρθε και το έδιωξαν.

Σχόλιο στο άρθρο του κ. Βιλιάρδου: «Το τέλος των μνημονίων» (analyst.gr)

Έστειλα ένα σχόλιο στο άρθρο αυτό, που νομίζω ότι αξίζει να αναρτηθεί και εδώ.

Γράφει ο κ.Βιλιάρδος: «Μπορεί και να κάνουμε λάθος, να είμαστε υπερβολικοί ή και να είναι εσφαλμένη η πληροφόρησή μας- κάτι που πραγματικά ευχόμαστε με όλη μας την καρδιά, αφού διαφορετικά δε θα μπορεί κανένας Έλληνας στο μέλλον να κοιτάζει στα μάτια τα παιδιά του».

Δηλαδή το αν θα μπορούμε στο μέλλον να κοιτάζουμε στα μάτια τα παιδιά μας, θα εξαρτάται από το τι θα αποφασίσουν/πράξουν οι άλλοι για μας και τα εδώ ανδρείκελά τους -όπως πολύ εύστοχα τα χαρακτήρισε ένας σχολιαστής- και όχι από τη δική μας απόφαση/πράξη;

«Τελικά, τι είναι η Αριστερά σήμερα;» -κριτική θέσεων.

Κάποιος φίλος με ενημέρωσε ότι στις 16.10.15 επρόκειτο να δοθεί αυτή η διάλεξη στο “ΠΟΛΥΕΔΡΟ” Πάτρας με κύριους ομιλητές τον γνωστό κ. Κων/νο Τσουκαλά και τον κ. Κώστα Ραβάνη, πανεπιστημιακό. Σκέφτηκα: τι άραγε μπορεί να πει ο κ. Τσουκαλάς για την Αριστερά, ένας άνθρωπος που συναίνεσε, ώστε το περήφανο ΟΧΙ του ελληνικού λαού να μετατραπεί σε ένα εθελόδουλο και ταπεινωτικό ΝΑΙ και εν συνεχεία συναίνεσε στο τρίτο και φαρμακερό μνημόνιο; Ωστόσο αποφάσισα να πάω, κυρίως για να ακούσω τους άλλους ομιλητές.