ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ… ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΛΗΡΕΙ…

Άρχισε να παραληρεί όλο το Ευρωπαϊκό παρακλάδι του Παγκόσμιου Συστήματος ήδη με το άκουσμα των exit-poles των Γερμανικών εκλογών. Η σημαδεμένη τράπουλά του ανακατώθηκε και τα πράγματα δυσκόλεψαν πολύ για το ευρωπαϊκό υποσύστημα του Παγκόσμιου Συστήματος (ΠΣ ή αλλιώς ΝΤΠ).

Θα παρακάμψω το γεγονός ότι οι Γερμανικές εκλογές είναι ένα κουκλοθέατρο, όπως πολύ εύστοχα τις παρομοίωσε ο ΟΙΜΟΣ-ΑΘΗΝΑ σ’ ένα μικρό, αλλά πολύ δυνατό άρθρο του (εδώ). (Κι’ ένα μεγάλο ευχαριστώ ανήκει στην κ. Βενετία Κάνζια, που με τις έρευνές της εντόπισε ότι η Γερμανία είναι Εταιρεία και όχι Κράτος).

Ο νέος παίχτης στο πολιτικό παίγνιο, το AfD, δεν μοιάζει εβραιοκίνητος, (αν και ποτέ δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος, αν δε δει την εξέλιξη των πραγμάτων). Ήδη οι Ευρωπαϊκές Ενώσεις Εβραίων, ως άλλα αφεντικά, “συνέστησαν” στην κ. Μέρκελ να δράσει έτσι ώστε το AfD να μην ξαναμπεί στη Γερμανική Βουλή!

Μετά τις βεβαιότητες τι;

Πρόσφατα επιχείρησα ένα ξανακοίταγμα της “όλης κατάστασης” (κοινωνικής, πολιτικής, διαδικτυακής) όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στην πατρίδα μας και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τα συμπεράσματα από αυτό το ξανακοίταγμα.

Και αρχίζω από τη διαδικτυακή: πέρα από κάθε αμφιβολία υπάρχουν εξαιρετικά blogs στο διαδίκτυο, τα περισσότερα εξειδικευμένα. Ειδησεογραφίας, πολιτικών αναλύσεων, γεωπολιτικο-στρατιωτικών αναλύσεων, σχολιασμών της επικαιρότητας, Ορθόδοξης θέσης, αρχαιολατρευτικής θέσης, έρευνας του παράξενου, έρευνας των κοινωνικών φαινομένων, οικονομικών αναλύσεων, ιατρικών θεμάτων και τόσα άλλα. Και βέβαια τα φερέφωνα των κομμάτων, τα οποία προκαλούν απέχθεια στον σκεπτόμενο πολίτη, όποιο “χρώμα” και αν υπηρετούν ή γλείφουν.

Τα περισσότερα από τα εξειδικευμένα ιστολόγια κάνουν εξαιρετική δουλειά και είναι άξια πολλών συγχαρητηρίων. Παρ’ όλα αυτά, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι πλέον το διαδίκτυο έχει αρχίσει να γίνεται βλαπτικό για την πολιτική -και όχι μόνον- απελευθέρωση της Ελλάδος. Και το γιατί κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα θα γίνει κατανοητό από τα παρακάτω, που αφορούν την αναψηλάφηση της πολιτικοκοινωνικής μας κατάστασης. Από αυτήν την αναψηλάφηση κατέληξα στο ότι όσοι ήταν να αφυπνιστούν από το διαδίκτυο έχουν ήδη ξυπνήσει. Και τώρα απαιτείται να μπουν σε μιαν επόμενη φάση. 

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με μια σειρά. Στην “όλη κατάσταση” της πατρίδος μας έχουν διαμορφωθεί μερικές πάρα πολύ σταθερές βεβαιότητες. Βεβαιότητες που δεν αποδέχονται αμφισβήτηση, παρά μόνον από νοητική τυφλότητα. Και όποιος δεν τις έχει καταχωρήσει ήδη ως βεβαιότητες μέσα στην ψυχονοητική του δομή, δύσκολα θα το κάνει όσα επί πλέον άρθρα και αν διαβάσει στο διαδίκτυο. Ας τις δούμε όμως αυτές τις βεβαιότητες, μία προς μία.

Φθόνος κατά των αρίστων ή φθόνος κατά του Ανθρώπου;

του Αλέξανδρου Δρίβα*.

Πρόλογος και σύντομος σχολιασμός από την Κατερίνα Χατζηθεοδώρου.

Λόγω ζέστης, ραστώνης, κολύμβησης και …ξεκούρασης η σελίδα υπολειτουργεί. Αλλά είναι μια ευκαιρία να αναδημοσιεύει εξαιρετικά άρθρα, συγγενικά με τα δικά της ενδιαφέροντα, όπως το παρόν. Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας κάνει μια θαυμάσια ανάλυση του μισανθρωπισμού που κρύβεται πίσω από την ισοπεδωτική εξίσωση του καλλίτερου, του ξεχωριστού, του άριστου, μέσα στην μετριότητα του συνόλου, ωσάν να θέλουν οι μισάνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ αυτός να μην υπάρχει.

Γνωρίζω από εμπειρία ότι τα παιδιά δεν μισούν τον «πρώτο» συμμαθητή τους, ιδιαίτερα όταν αυτός έχει καλό χαρακτήρα, αρετή και ήθος. (Τα προβλήματα αρχίζουν όταν ο δάσκαλος κάνει διακρίσεις υπέρ του πρώτου, τον υπερεπαινεί, του φέρεται διαφορετικά.) Αντίθετα, οι συμμαθητές του τον σέβονται και κάπου βαθειά μέσα τους θα ήθελαν να είναι σαν αυτόν.

Ωστόσο, μη όντας σαν αυτόν, προετοιμάζονται να αποδέχονται τον εαυτό τους «όπως ΕΙΝΑΙ», αρκεί να προσπαθούν να αποδώσουν το μέγιστο των δυνατοτήτων τους  -αυτό βεβαίως οι γονείς και ο δάσκαλος μπορούν να τους το εμπνεύσουν! Και ακόμη προετοιμάζονται να φτιάξουν την αυριανή κοινωνία σε υγιείς βάσεις, όπου ο καθένας έχει τη θέση που του αναλογεί ανάλογα με τις δυνατότητές του, αλλά όλοι απολαμβάνουν την ίδια εκτίμηση από το κοινωνικό σύνολο στο οποίο ανήκουν όπως  αυτοί με τις ξεχωριστές ικανότητες, την ίδια ποσότητα των παραγόμενων αγαθών και την ίδια αντιμετώπιση από την Εξουσία, τη Διοίκηση  και τη Δικαιοσύνη. Οι άριστοι μαθητές μπορούν να είναι εφαλτήριο ανόδου μιας κοινωνίας σε όλους τους τομείς, αρκεί οι «ιθύνοντες» να τους αναγνωρίζουν το ρόλο αυτό.

Ας κάνουμε κάτι…

Ένα σύντομο αλλά σημαντικό άρθρο, με τίτλο «Η Σημαία», ανάρτησε ο κ. Νίκος Ιγγλέσης στην ιστοσελίδα του, greekattack. Το αναδημοσιεύω και εδώ, βάζοντας όμως τίτλο «Ας κάνουμε κάτι…» που είναι το μήνυμα του  σχολίου μου, ως επιλόγου, στο άρθρο αυτό.

Πώς μεταβληθήκαμε από Έλληνες σε νεοέλληνες.

Το θέμα της μετάλλαξής μας από Έλληνες ούτε καν σε νεοέλληνες, αλλά σε ένα άμορφο «τίποτα», είναι το αγαπημένο μου. Άρχισα να το ερευνώ από το 2013 που έγραψα το παραπλεύρως βιβλίο και το θέμα που πραγματεύεται το άρθρο που ακολουθεί (ξένη ανάρτηση)  θίγεται σπερματικά -ίσως περισσότερο- στο βιβλίο αυτό.

Και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν υπάρχουν άνθρωποι που γονιμοποιούν αυτά τα σπέρματα (είτε τα γνωρίζουν είτε όχι -οι ιδέες κυκλοφορούν δυναμικά στον «κόσμο των ιδεών») και τα αναπτύσσουν ως ολοκληρωμένη καρποφορία, ώστε να διαδίδονται όλο και περισσότερο. Μήπως ως -και όσοι- Έλληνες κατανοώντας τι ακριβώς έχει συμβεί, ανανήψουμε και αρχίσουμε ξανά να πίνουμε και να τρεφόμαστε από τα νάματα της Συμπαντικής σοφίας του γένους  μας.

Και μήπως ζωντανέψει μέσα μας η περηφάνεια που μας αρμόζει, ως ανήκοντες στη θεογενή αυτή φυλή των ΕΛΛΗΝΩΝ.  Γιατί αν το άλας (των Ελλήνων) μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσεται η ανθρωπότητα; Τα δηλητήρια της ΝΤΠ  την σκοτώνουν ψυχή τε και σώματι και ουδόλως  την «νοστιμίζουν» και την μορφοποιούν εν Θεώ, ώστε και αυτή να μορφοποιήσει έναν ανάλογο Πολιτισμό. Και έτσι οδηγούμεθα στο πολιτισμό του απόλυτου Σκότους, του πιο φρικτού Μεσαίωνα που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα. Εκτός εάν…

Μια γυναίκα που αγωνίζεται έχει την ανάγκη μας.

Μια φίλη και γνωστή όλων όσων προσπαθούμε να ενημερωθούμε από το διαδίκτυο, μια γυναίκα που αγωνίζεται με “νύχια και με δόντια” για τη λευτεριά της πατρίδος μας, χωρίς κανένα προσωπικό συμφέρον, βάζοντάς τα με όλους τους πανίσχυρους, εντός και εκτός κομμάτων.

Μια φίλη και γνωστή που προσπαθεί σκληρά να δημοσιοποιεί όσα αποκρύπτουν τα καθεστωτικά μμε, φροντίζοντας για τη δική μας σωστή ενημέρωση, αλλά και τη διαμόρφωση της γνώμης μας χωρίς τον επηρεασμό της από την χειραγώγηση και από όλες τις αποχρώσεις της γκρίζας έως κατάμαυρης προπαγάνδας, η κ. Πόπη Σουφλή, προέβη στην στην πάρα κάτω ανάρτηση, την οποία  αναδημοσιεύω.

Το “παίγνιο” του δημοψηφίσματος για Συνταγματικό Δικαστήριο.

Κυκλοφορεί η είδηση ότι ο Τσίπρας ετοιμάζει δημοψήφισμα με ερώτημα ΝΑΙ ή ΟΧΙ σε ένα Συνταγματικό Δικαστήριο αντί του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Είναι γνωστό σε όλους τους Έλληνες που δεν έχουν “αριστερά” συμφέροντα ότι ο Αλέξης Τσίπρας δε “χρωστάει καλό” σε αυτή τη χώρα, όπως χαρακτηριστικά το λέει ο λαός. Ο,τι αποφασίζει και ό,τι πράττει είναι μέσα στα πλαίσια τακτικισμών προς το συμφέρον τού ίδιου και δευτερευόντως του κόμματός του. Ίσως ούτε καν του κόμματός του, αλλά του κομματικού περιβάλλοντος, εν είδει αυλής, που τον στηρίζει και το…στηρίζει. Αλληλοστηρίζονται (αμοιβαία γαρ τα «αριστερά» συμφέροντα) για να προχωράει το έργο του ολικού μετασχηματισμού αυτής της πατρίδας σε πολυπολιτισμικό, πολυφυλετικό, εθνο-μηδενιστικό, εξευτελισμένο και παντελώς ξεπουλημένο προτεκτοράτο.

Μια φωτογραφία, χίλιες λέξεις.

 

Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής(;) “Δημοκρατίας” υποδέχτηκε στο Προεδρικό Μέγαρο το ζεύγος Ρουβά; Γιατί αυτό το ζεύγος και όχι ένα ζευγάρι αστέγων για να τους προφέρει λίγη ώρα θαλπωρής και μια, έστω “τυπική”, συμπαράσταση;

Τι πάρα πάνω έχει το ζεύγος Ρουβά από ένα ζευγάρι αστέγων που μπορεί και να είναι ασύγκριτα πιο καλλιεργημένο, ψυχικά και νοητικά, από το “διάσημο” αυτό ζεύγος;

Προσοχή-προσοχή: σοβαρή(ές) προβοκάτσια(ες) “εν όψει”!

Διαβάζουμε σήμερα, 16/7/2017, την είδηση: κουκουλοφόροι επιτέθηκαν  και χτύπησαν Ελληνοαυστραλό, μπροστά στα μάτια της οικογένειάς του, της μητέρας, της συζύγου και της κόρης του , που λιποθύμησε, όταν είδε τον πατέρα της χτυπημένο και γεμάτο αίματα. Όλοι, επικείμενης της αναχώρησής τους για Αυστραλία, είχαν βγει για ψώνια στην Ερμού, το εμπορικό επίκεντρο της Αθήνας. Αναφέρεται στην είδηση ότι όταν τους προπηλάκιζαν τους φώναξαν: “μην ψωνίζετε”!

Η επίθεση συνέβη μετά το τέλος της πορείας διαμαρτυρίας των εργαζομένων στα εμπορικά καταστήματα, που δε θέλουν να μεταβληθούν σε σύγχρονους σκλάβους. Ούτε μια ανάσα σχόλης και ξεκούρασης να μην τους επιτρέπεται στη ζωή τους.

Ένας αντίλογος στον φιλοσοφικό λόγο του κ. Μάνου Δανέζη.

 

Κύριε Μάνο Δανέζη, σε μια εποχή που όλα πρέπει να είναι στο φως, επιτρέψτε μου να επικοινωνήσω με αμεσότητα και δημόσια (διαδικτυακά) μαζί σας, γράφοντας έναν αντίλογο στο δικό σας φιλοσοφικό λόγο, όπως τον έχετε εξάγει μέσα από την επιστήμη που υπηρετείτε, την επιστήμη της αστροφυσικής.

Η προσπάθεια που καταβάλλετε, μαζί με τον επίσης λαμπρό επιστήμονα και φίλο σας, κ. Στράτο Θεοδοσίου, για αλλαγή πολιτισμικού παραδείγματος, με άλλα λόγια για επαναχτίσιμο, σε ένα ανώτερο επίπεδο, του καταρρέοντος δυτικού πολιτισμού είναι έντονη, επίπονη και έως κάποιου σημείου επαινετή.

Για όσους δε γνωρίζουν τις επιστημονικές-φιλοσοφικές σας θέσεις, κάνω εδώ μια μικρή εισαγωγή, προσπαθώντας να μην παραλείψω τίποτα από τα ουσιώδη.